Jacobspad: Groningen CS - Langelo
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
22 November 2013 | Nederland, Langelo
Vandaag lopen Hilbrand en ik voor de vierde keer een stuk van het Jacobspad. Ongeveer twee weken geleden zijn we tot het Centraal Station in Groningen gewandeld. We besluiten deze keer met het openbaar vervoer te reizen. In eerste instantie was de planning om naar Lieveren te wandelen, maar aangezien daar geen bushalte is, besluiten we door te wandelen naar Langelo. Onze reisgids geeft geen kilometers aan helaas, dus moeten we raden hoeveel we dan ongeveer gaan lopen. We schatten in dat het ruim 20 km wordt, dat moet te doen zijn!
We nemen de bus vanaf het Bethesda ziekenhuis en reizen vanaf het station in Hoogeveen verder met de trein naar CS Groningen. Daar trakteren we onszelf op een cappuccino met een grote krentenbol met kaas, we verwachten de komende uren geen koffiegelegenheden tegen te komen.
Via de brug bij het Groninger Museum slaan we af richting stadspark. We wandelen over het Emmaplein langs de Russisch-orthodoxe kerk aan de Ganzevoortsingel. Deze was ons niet opgevallen als we er niet op geattendeerd waren. Over de Sluiskade wandelen langs een oud stukje Groningen met een fraaie ophaalbrug en verder langs de tabaksfabriek van Niemeyer, die nu in Amerikaanse handen is. Via een sluipweggetje belanden we onder de rondweg door in het stadspark waar we op het monument van J.E. Scholten aflopen. Deze is hier neergezet als dank voor het feit dat hij de grond van het stadspark geschonken heeft aan de bewoners, daarnaast was hij een van de initiatiefnemers van de bouw van het stadspark. Langs wat bouwvallige vakantiehuisjes wandelen we verder onder de A7, de weg naar Friesland, door een tunneltje naar de noord-westkant van de stad waar de Picarthof is; een verzameling volkstuintjes en vakantiehuisjes die permanent bewoond worden aan de soms fraaie brievenbussen te zien.
De weg veranderd in een zandpad en we wandelen met het Eelderdiep aan de linkerkant en de Onlanden rechts, langs een woonwijk waar volgens ons Jitse en Sytske Teeninga wonen met hun kinderen. We zien verschillende ouders van een school naar huis fietsen met hun kroost, de een met een stoere bakfiets, de ander met een fietskar en weer andere met drie kinderen: een voorop, een achterop en een naast de fiets aansporend om door te fietsen. Voor ons is dat allang verleden tijd, maar nog zo herkenbaar... We denken telkens dat we Sytske of Jitse zien, maar dan fietst er weer een kind met donker haar naast en dat kan niet kloppen, want deze Teeninga's zijn wit of blond! In gedachten zwaaien we naar onze familie en lopen verder over de dijk met fraaie houten hekken. Vlakbij het tolhuis aan de N372, de weg van Hoogkerk naar Peize, zien we een benzinepomp. Daar gaan we een kop warme koffie halen met een gehaktbal en maken we gebruik van de wc. Buiten aan de picknicktafel komen we een beetje bij, ook al is het eigenlijk te koud om buiten te zitten.
We wandelen verder de Peizer- en Eeldermaden in over de rustig stromende Gouwe en het Peizerdiep. Langs het water bij een bankje staat een bord in het riet met een toepasselijk gedicht van Peter van der Velde over de winter op de Paaizermao. We verstoren de rust van enkele graseters, maar verder komen we niemand tegen. En zo, genietend van de rust en het prahctige landschap van de Stenhorsten, wandelen we Roderwolde binnen, een klein lintdorpje dat samen met Sandebuur 500 inwoners heeft.
Opvallend is de windmolen Woldzigt uit 1852, ingesloten door twee woonhuizen, die nog regelmatig in bedrijf is voor het malen van graan en voor het slaan van olie, wat uniek is in Nederland.
En ook hier langs de route van het Jacobspad is een Jacobskerk. Iets verderop buigen we af naar links zodat we door de weilanden en het Kleibosch weer uitkomen op de N372. We lopen nu in Drenthe.
In Altena, op het kruispunt nemen we een korte pauze om even bij te tanken: wat drinken, een Snelle Jelle, even zitten en we kunnen we weer tegen aan. Deze etappe gaat voor mij wel moeizaam, ik krijg kramp in mijn rechterknie en enkel. Over de Lieverseweg wandelen/ hobbelen we naar Lieveren waar zowaar een café is, dat ook nog open is! We berekenen dat we een kwartier hebben voor een kop koffie, als we de bus, die eens per uur gaat, in Langelo willen halen. Dat moet lukken! Helemaal opgewarmd verlaten we binnen een kwarties Cafe 't Hart van Lieveren, waar Lieve-bier geschonken wordt, wat mooi gekozen!
Van Lieveren lopen we nu in het donker over de weg naar Langelo. Er rijden vaak auto's langs en de weg is smal en rond. Dit loopt minder prettig dan over de wandelpaden door het bos en de weilanden, maar omdat het de laatste drie kilometers zijn nemen we het voor lief. Deze kilometers gaan mij weer goed af, waarschijnlijk heeft het toch geholpen om even te pauzeren en op te warmen.
In Langelo slaan we rechtsaf en lopen naar de bushalte die in het donker staat. En daar wachten we ongeveer een kwartier op de bus naar Assen. Heerlijk om je dan te laten vervoeren in een warme bus. We hebben bijna direct een aansluiting met de trein naar Hoogeveen. En in Hoogeveen stappen we in de bus naar het ziekenhuis: het OV loopt gesmeerd deze keer!
Thuisgekomen checken we welke afstand we hebben gelopen: 25 km! Dat is toch weer meer dan we hadden gedacht!
We nemen de bus vanaf het Bethesda ziekenhuis en reizen vanaf het station in Hoogeveen verder met de trein naar CS Groningen. Daar trakteren we onszelf op een cappuccino met een grote krentenbol met kaas, we verwachten de komende uren geen koffiegelegenheden tegen te komen.
Via de brug bij het Groninger Museum slaan we af richting stadspark. We wandelen over het Emmaplein langs de Russisch-orthodoxe kerk aan de Ganzevoortsingel. Deze was ons niet opgevallen als we er niet op geattendeerd waren. Over de Sluiskade wandelen langs een oud stukje Groningen met een fraaie ophaalbrug en verder langs de tabaksfabriek van Niemeyer, die nu in Amerikaanse handen is. Via een sluipweggetje belanden we onder de rondweg door in het stadspark waar we op het monument van J.E. Scholten aflopen. Deze is hier neergezet als dank voor het feit dat hij de grond van het stadspark geschonken heeft aan de bewoners, daarnaast was hij een van de initiatiefnemers van de bouw van het stadspark. Langs wat bouwvallige vakantiehuisjes wandelen we verder onder de A7, de weg naar Friesland, door een tunneltje naar de noord-westkant van de stad waar de Picarthof is; een verzameling volkstuintjes en vakantiehuisjes die permanent bewoond worden aan de soms fraaie brievenbussen te zien.
De weg veranderd in een zandpad en we wandelen met het Eelderdiep aan de linkerkant en de Onlanden rechts, langs een woonwijk waar volgens ons Jitse en Sytske Teeninga wonen met hun kinderen. We zien verschillende ouders van een school naar huis fietsen met hun kroost, de een met een stoere bakfiets, de ander met een fietskar en weer andere met drie kinderen: een voorop, een achterop en een naast de fiets aansporend om door te fietsen. Voor ons is dat allang verleden tijd, maar nog zo herkenbaar... We denken telkens dat we Sytske of Jitse zien, maar dan fietst er weer een kind met donker haar naast en dat kan niet kloppen, want deze Teeninga's zijn wit of blond! In gedachten zwaaien we naar onze familie en lopen verder over de dijk met fraaie houten hekken. Vlakbij het tolhuis aan de N372, de weg van Hoogkerk naar Peize, zien we een benzinepomp. Daar gaan we een kop warme koffie halen met een gehaktbal en maken we gebruik van de wc. Buiten aan de picknicktafel komen we een beetje bij, ook al is het eigenlijk te koud om buiten te zitten.
We wandelen verder de Peizer- en Eeldermaden in over de rustig stromende Gouwe en het Peizerdiep. Langs het water bij een bankje staat een bord in het riet met een toepasselijk gedicht van Peter van der Velde over de winter op de Paaizermao. We verstoren de rust van enkele graseters, maar verder komen we niemand tegen. En zo, genietend van de rust en het prahctige landschap van de Stenhorsten, wandelen we Roderwolde binnen, een klein lintdorpje dat samen met Sandebuur 500 inwoners heeft.
Opvallend is de windmolen Woldzigt uit 1852, ingesloten door twee woonhuizen, die nog regelmatig in bedrijf is voor het malen van graan en voor het slaan van olie, wat uniek is in Nederland.
En ook hier langs de route van het Jacobspad is een Jacobskerk. Iets verderop buigen we af naar links zodat we door de weilanden en het Kleibosch weer uitkomen op de N372. We lopen nu in Drenthe.
In Altena, op het kruispunt nemen we een korte pauze om even bij te tanken: wat drinken, een Snelle Jelle, even zitten en we kunnen we weer tegen aan. Deze etappe gaat voor mij wel moeizaam, ik krijg kramp in mijn rechterknie en enkel. Over de Lieverseweg wandelen/ hobbelen we naar Lieveren waar zowaar een café is, dat ook nog open is! We berekenen dat we een kwartier hebben voor een kop koffie, als we de bus, die eens per uur gaat, in Langelo willen halen. Dat moet lukken! Helemaal opgewarmd verlaten we binnen een kwarties Cafe 't Hart van Lieveren, waar Lieve-bier geschonken wordt, wat mooi gekozen!
Van Lieveren lopen we nu in het donker over de weg naar Langelo. Er rijden vaak auto's langs en de weg is smal en rond. Dit loopt minder prettig dan over de wandelpaden door het bos en de weilanden, maar omdat het de laatste drie kilometers zijn nemen we het voor lief. Deze kilometers gaan mij weer goed af, waarschijnlijk heeft het toch geholpen om even te pauzeren en op te warmen.
In Langelo slaan we rechtsaf en lopen naar de bushalte die in het donker staat. En daar wachten we ongeveer een kwartier op de bus naar Assen. Heerlijk om je dan te laten vervoeren in een warme bus. We hebben bijna direct een aansluiting met de trein naar Hoogeveen. En in Hoogeveen stappen we in de bus naar het ziekenhuis: het OV loopt gesmeerd deze keer!
Thuisgekomen checken we welke afstand we hebben gelopen: 25 km! Dat is toch weer meer dan we hadden gedacht!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
