Dag 3: Tzum - Mantgum (18 km?)
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
22 Januari 2014 | Nederland, Mantgum
Na een heerlijke nachtrust in een verwarmd bed, zonder rare dromen deze keer, stond ik om half 8 op. Ik begin al een beetje routine te krijgen in het opstaan, aankleden en inpakken en vooral de opgeladen telefoon inpakken en de camera. De telefoon en de accu van de camera houden het vol tijdens de tocht. Voor nood heb ik een volle accu voor de telefoon en extra een volle accu voor de camera. De tracks worden dagelijks goed bijgehouden. Na een week ongeveer stuur ik het SD-kaartje naar huis waar Peter, onze jongste zoon, de track probeert om te zetten voor bij het verslag. De foto's van de camera kan ik via een Wi-Fi verbinding op de telefoon zetten en zo een selectie met het verslag meesturen.
Beneden staat het ontbijt klaar, Frouke en Renske hebben op mij gewacht. Dit zijn mensen met een hart van goud! Ik weet niet wat ik had gedaan als Hilbrand opeens met een wildvreemde vrouw die bij ons wilde overnachten voor mijn neus stond... Ik word behandeld alsof ik hun eigen kind ben. Frouke en Renske hebben het Pieterpad ook gewandeld en wandelen de Friese Elfstedentocht ook al jaren; dat is iets wat mij niet lukt!
Ze vertellen over hun overleden kleindochtertje en het tweelingbroertje dat van slag is, sinds het overlijden van zijn zusje en dat raakt me behoorlijk. Wat ken ik inmiddels veel mensen die een kindje hebben verloren. Ik vertel over Roel, mijn zwager die kortgeleden overleed. Zijn tweelingzus overleed met 8 jaar. Bij de herinneringen die hij met ons wilde delen begon hij met een foto van hem met zijn zusje en hij eindigde ermee: nu zijn ze weer samen. Zij begrijpen dat wel.
Ik krijg nog van alles toegestopt voor onderweg; ik hoef niet om te komen van honger en dorst! Frouke brengt me weer naar Tzum waar ik de tocht kan voortzetten. Dankjewel lieve mensen voor het vertrouwen dat ik kreeg! De mannen van de biljartclub en de inwoners van Tzum mogen trots zijn op jullie gastvrijheid!
En daar ga ik weer, Tzum uit, de kale betonweg voor me richting Winsum over de Muntsetille en de Franekervaart en ik zie de kerktoren in de verte lonken. In Winsum staat nog een heuse melkfabriek, zoals eerder in veel plaatsen was maar door de modernisering zijn deze uit veel plaatsen verdwenen. Bij het plaatselijk café, dat ook dienst doet als stempelpost, hoop ik een korte pauze te kunnen houden. "Open" en "koffie met versgebakken appeltaart" staat op een bord. Maar niks open... Ik pak een terrasstoel, want die is er wel, en besluit mijn pauze dan maar buiten te houden. Een mevrouw komt van de plaatselijke bakker en vraagt mij of ik koffie wil. Dat lijkt me wel lekker en ik mag mee!
Bij familie Van der Velde krijg ik heerlijke koffie en mevrouw laat weten dat ze het geweldig vindt wat ik doe, ze is erg nieuwsgierig naar mijn verhaal. Nadat ik lekker ben opgewarmd en gebruik heb gemaakt van het toilet in het mooie statige huis, vertrek ik weer. In de tuin zie ik de witte kopjes van de sneeuwklokjes tevoorschijn komen als voorbodes van het voorjaar.
Langs de Franekervaart loop ik het dorp uit. Knoestige, scheefgewaaide knotwilgen staan als wachters langs het pad. Over bruggetjes en onder viaducten door, loop ik nu langs de Bolswardertrekvaart richting Baard. De riet-stylist heeft zijn werk goed gedaan; het riet is van het pad af schuin naar boven toe "opgeschoren", zodat het rietrandje dat is blijven staan aan de waterkant hier mooi tegenaan kan wuiven, zodat het niet afbreekt. Misschien een leuke combi-baan met Jan, Antoinette?: riet-stylist, wie weet is dat ook een bestaande baan, net als loempiavouwer of bonsai-kweker...
Ik loop langs Baard dat er prachtig uitziet met de vaart, de bootjes, het dorpscafé met terras aan het water en de kerktoren erachter. Niks is open, dus ga ik aan de kant van het water mijn broodje van Frouke en Renske eten, mijn rugzak laat ik leunen op de rand van het bankje, deze keer blijft ie maar op. Van Baard naar Leons, een klein dorpje vanwaar een oud kerkepad door de landerijen gaat naar Jorwerd. Ik heb wel bekijks, de dames in de weilanden bekijken me en als ik dichterbij kom rennen ze met hun dikke buiken achter elkaar het weiland in om op een veilig afstandje weer te groeperen en te kijken.
Raar idee hebben ze hier van het Jacobspad; ik moet langs de zijkant van bemodderde hekken, bungelend met mijn rugzak boven de sloot naar het volgende weiland waar ik dan weer terecht kom in drassige modderhopen. De Limburgse vlaaien zien er smakelijker uit dan de Friese! Ik ga kris-kras door de weilanden en raak al aardig bedreven in het oversteken/ bungelen over de sloten. Het doet me denken aan mijn kindertijd waarin ik met mijn vriendje Jisk door de weilanden bij Zwagerbosch baggerde en regelmatig uitgleed in een koeievlaai of terecht kwam in een sloot. Zijn moeder trok me bij voorbaat al kleren van hem aan, zodat ik met schone kleren weer naar huis kon!
Jorwerd in zicht, het dorp van het boek: "Hoe God verdween uit Jorwerd".
Hoe dat ging weet ik niet meer precies, maar ik meen me te herinneren dat het gaat over de leegloop van de dorpen op het platteland en de modernisering. Ik loop rond de kerk, waar ook de meeste huizen van het dorp staan. De Radboudkerk is de uitvalsbasis voor Nijkleaster (nieuw klooster) bedoeld voor stilte, bezinning en verbinding. Men wil een eigen kloosterpand waar mensen voor korte of lange tijd kunnen verblijven. Lijkt me een goed idee, ook fijn voor pelgrims! Het Wapen van Baarderadeel ziet er mooi uit en heeft een gedenksteen met het boek van Geert Mak met de tekst: "Er is geen standaarddorp en Jorwerd is het al helemaal niet".
Maar nu is er geen plek in Jorwerd en moet ik door naar Mantgum waar ik over de spoorlijn van Leeuwarden naar Stavoren loop en via een boerenerf uitkom op een boerenpad vol drek. Via een wit bruggetje loop ik Mantgum binnen en wandel ik naar de kerk. Daar is mijn eindpunt van vandaag. Als ik terugloop vind ik het gemeenschapshuis waar ook de stempelpost is. Hier kan ik naar de wc en krijg ik een heerlijk kop koffie.
Ik kan hier via Wi-Fi (heel handig!) zoeken naar overnachtingsadressen. De eerste valt af, een overnachting kost 80 euro. Ik begrijp niet goed waarom de site van het Jabikspaad dit adresje op haar website heeft staan. De tweede is onderweg naar Engeland en voor de derde komt het niet goed uit. Ik besluit mijn lieve, ongeruste tante Baukje te bellen, zij woont dichtbij. Ze is bereid me direct op te halen en ik laat me schandelijk verwennen door haar!
Ondertussen zie ik allemaal berichten voorbij komen op Facebook en waarbenjij.nu. Wow, wat een berichten allemaal en ik krijg allemaal overnachtingen en eten aangeboden, geweldig! Ik houd het allemaal in gedachten lieve mensen, bedankt voor de steun dat is echt heel fijn! Ik geniet van het alleen wandelen en de rust en verveel me geen moment.
Beneden staat het ontbijt klaar, Frouke en Renske hebben op mij gewacht. Dit zijn mensen met een hart van goud! Ik weet niet wat ik had gedaan als Hilbrand opeens met een wildvreemde vrouw die bij ons wilde overnachten voor mijn neus stond... Ik word behandeld alsof ik hun eigen kind ben. Frouke en Renske hebben het Pieterpad ook gewandeld en wandelen de Friese Elfstedentocht ook al jaren; dat is iets wat mij niet lukt!
Ze vertellen over hun overleden kleindochtertje en het tweelingbroertje dat van slag is, sinds het overlijden van zijn zusje en dat raakt me behoorlijk. Wat ken ik inmiddels veel mensen die een kindje hebben verloren. Ik vertel over Roel, mijn zwager die kortgeleden overleed. Zijn tweelingzus overleed met 8 jaar. Bij de herinneringen die hij met ons wilde delen begon hij met een foto van hem met zijn zusje en hij eindigde ermee: nu zijn ze weer samen. Zij begrijpen dat wel.
Ik krijg nog van alles toegestopt voor onderweg; ik hoef niet om te komen van honger en dorst! Frouke brengt me weer naar Tzum waar ik de tocht kan voortzetten. Dankjewel lieve mensen voor het vertrouwen dat ik kreeg! De mannen van de biljartclub en de inwoners van Tzum mogen trots zijn op jullie gastvrijheid!
En daar ga ik weer, Tzum uit, de kale betonweg voor me richting Winsum over de Muntsetille en de Franekervaart en ik zie de kerktoren in de verte lonken. In Winsum staat nog een heuse melkfabriek, zoals eerder in veel plaatsen was maar door de modernisering zijn deze uit veel plaatsen verdwenen. Bij het plaatselijk café, dat ook dienst doet als stempelpost, hoop ik een korte pauze te kunnen houden. "Open" en "koffie met versgebakken appeltaart" staat op een bord. Maar niks open... Ik pak een terrasstoel, want die is er wel, en besluit mijn pauze dan maar buiten te houden. Een mevrouw komt van de plaatselijke bakker en vraagt mij of ik koffie wil. Dat lijkt me wel lekker en ik mag mee!
Bij familie Van der Velde krijg ik heerlijke koffie en mevrouw laat weten dat ze het geweldig vindt wat ik doe, ze is erg nieuwsgierig naar mijn verhaal. Nadat ik lekker ben opgewarmd en gebruik heb gemaakt van het toilet in het mooie statige huis, vertrek ik weer. In de tuin zie ik de witte kopjes van de sneeuwklokjes tevoorschijn komen als voorbodes van het voorjaar.
Langs de Franekervaart loop ik het dorp uit. Knoestige, scheefgewaaide knotwilgen staan als wachters langs het pad. Over bruggetjes en onder viaducten door, loop ik nu langs de Bolswardertrekvaart richting Baard. De riet-stylist heeft zijn werk goed gedaan; het riet is van het pad af schuin naar boven toe "opgeschoren", zodat het rietrandje dat is blijven staan aan de waterkant hier mooi tegenaan kan wuiven, zodat het niet afbreekt. Misschien een leuke combi-baan met Jan, Antoinette?: riet-stylist, wie weet is dat ook een bestaande baan, net als loempiavouwer of bonsai-kweker...
Ik loop langs Baard dat er prachtig uitziet met de vaart, de bootjes, het dorpscafé met terras aan het water en de kerktoren erachter. Niks is open, dus ga ik aan de kant van het water mijn broodje van Frouke en Renske eten, mijn rugzak laat ik leunen op de rand van het bankje, deze keer blijft ie maar op. Van Baard naar Leons, een klein dorpje vanwaar een oud kerkepad door de landerijen gaat naar Jorwerd. Ik heb wel bekijks, de dames in de weilanden bekijken me en als ik dichterbij kom rennen ze met hun dikke buiken achter elkaar het weiland in om op een veilig afstandje weer te groeperen en te kijken.
Raar idee hebben ze hier van het Jacobspad; ik moet langs de zijkant van bemodderde hekken, bungelend met mijn rugzak boven de sloot naar het volgende weiland waar ik dan weer terecht kom in drassige modderhopen. De Limburgse vlaaien zien er smakelijker uit dan de Friese! Ik ga kris-kras door de weilanden en raak al aardig bedreven in het oversteken/ bungelen over de sloten. Het doet me denken aan mijn kindertijd waarin ik met mijn vriendje Jisk door de weilanden bij Zwagerbosch baggerde en regelmatig uitgleed in een koeievlaai of terecht kwam in een sloot. Zijn moeder trok me bij voorbaat al kleren van hem aan, zodat ik met schone kleren weer naar huis kon!
Jorwerd in zicht, het dorp van het boek: "Hoe God verdween uit Jorwerd".
Hoe dat ging weet ik niet meer precies, maar ik meen me te herinneren dat het gaat over de leegloop van de dorpen op het platteland en de modernisering. Ik loop rond de kerk, waar ook de meeste huizen van het dorp staan. De Radboudkerk is de uitvalsbasis voor Nijkleaster (nieuw klooster) bedoeld voor stilte, bezinning en verbinding. Men wil een eigen kloosterpand waar mensen voor korte of lange tijd kunnen verblijven. Lijkt me een goed idee, ook fijn voor pelgrims! Het Wapen van Baarderadeel ziet er mooi uit en heeft een gedenksteen met het boek van Geert Mak met de tekst: "Er is geen standaarddorp en Jorwerd is het al helemaal niet".
Maar nu is er geen plek in Jorwerd en moet ik door naar Mantgum waar ik over de spoorlijn van Leeuwarden naar Stavoren loop en via een boerenerf uitkom op een boerenpad vol drek. Via een wit bruggetje loop ik Mantgum binnen en wandel ik naar de kerk. Daar is mijn eindpunt van vandaag. Als ik terugloop vind ik het gemeenschapshuis waar ook de stempelpost is. Hier kan ik naar de wc en krijg ik een heerlijk kop koffie.
Ik kan hier via Wi-Fi (heel handig!) zoeken naar overnachtingsadressen. De eerste valt af, een overnachting kost 80 euro. Ik begrijp niet goed waarom de site van het Jabikspaad dit adresje op haar website heeft staan. De tweede is onderweg naar Engeland en voor de derde komt het niet goed uit. Ik besluit mijn lieve, ongeruste tante Baukje te bellen, zij woont dichtbij. Ze is bereid me direct op te halen en ik laat me schandelijk verwennen door haar!
Ondertussen zie ik allemaal berichten voorbij komen op Facebook en waarbenjij.nu. Wow, wat een berichten allemaal en ik krijg allemaal overnachtingen en eten aangeboden, geweldig! Ik houd het allemaal in gedachten lieve mensen, bedankt voor de steun dat is echt heel fijn! Ik geniet van het alleen wandelen en de rust en verveel me geen moment.
-
22 Januari 2014 - 23:25
Tilly Ten Wolde - Teeninga:
Lieve Petra, ik heb al je verhalen tot nu toe gelezen. Je schrijf-frequentie maakt nu dat ik er elke dag al op reken om 'het vervolg' te lezen. En ik lees ze met veel plezier. Ik vind dat je fantastisch schrijft. Ga door, loop door, schrijf door....ik volg het met grote belangstelling. -
22 Januari 2014 - 23:44
Alice:
Lieve Petra,
Wat een verhalen, gebeurtenissen en belevenissen al deze drie dagen. Dat belooft wat. Groeten Alice -
23 Januari 2014 - 00:00
Ria:
Hallo Petra,
Wat heb je al veel beleefd in deze drie dagen. Geweldig.
Ik lees je verhalen met veel plezier.
Het is voor mij al weer weekend. Ik ga morgen van mijn senioren dag genieten.
Veel succes!
Groet Ria -
23 Januari 2014 - 04:30
Marchje:
Prachtig Petra! Ik zeg mijn tijdschrift op! Vind jouw verslagen veel leuker!! -
23 Januari 2014 - 09:52
Boukelien:
Lieve Petra,
Wat een mooie ontmoetingen en prachtige verhalen.
Je schrijft met liefde. Dank je wel
Dikke tût -
23 Januari 2014 - 10:47
Liesbeth:
Hoi Petra,
Zoals gewoonlijk ben ik het weer helemaal met Marchje eens. Je bent mijn ochtendkrantje geworden! Ik loop elke dag een stukje mee! Bij het begin vraag ik me al af waar je aan het eind van de dag zult slapen. Zo spannend vind ik het nu al! Voor vandaag wens ik je ook weer een goede tocht, met veel lieve biljarters, tantes, bakkers en wie weet wat nog meer op je pad!
Liesbeth. -
23 Januari 2014 - 11:58
Eugène Uiting:
Hoi Petra, Jij kent mij (nog) niet maar ik snap al heel wat van jou. Ik las op FB dat je naar Santiago gaat lopen en heb me meteen aangemeld om je verslag te lezen en je de komende maanden te volgen. Ik heb dezelfde onderneming in 2008 ten uitvoer gebracht en ben sinds die tijd besmet. Ik heb nu al je verslagen gelezen en kwam er tot mijn spijt achter dat je mijn huis(in Velden bij Venlo) niet meer zult passeren omdat je een andere route gaat lopen. Jammer, want na mijn Camino heb ik besloten door te geven wat ik mocht ontvangen en sindsdien slapen en eten met enige regelmaat passerende pelgrims bij mij thuis. Dus mocht je nog besluiten tot een andere weg. Neem dan de weg langs oude pelgrimswegen zoals beschreven door de Limburgse Jacobsvereniging. Deze start in Millingen aan de Rijn , loopt deels via Duitsland oa.Kevelaer en komt in Velden net voor Venlo, (daar woon ik) !!!!!! weer over de grens Nederland binnen. De route loopt daarna slechts gedeeltelijk samen met het Pieterpad maakt een afzwaaier naar Maaseik in Belgie en eindigt in Eijsden. Ik wens en weet dat je een geweldige tocht zult afleggen waarbij je de steun zult ervaren van allen die je lief zijn en waren.
Buen Camino, Ultryea i Susyea.
Warme groet van je medepelgrim Eugène
Laat de weg je route bepalen en je zult versteld staan wat je ten deel valt. -
23 Januari 2014 - 13:28
Patrick:
kan ik je nu al boeken voor een uiteenzetting, als je terug bent ??
courage en succes .... -
23 Januari 2014 - 13:35
Harry Rullmann:
Beste Petra, via de Facebookgroep werd ik attent gemaakt op je tocht en je weblog. Een hele onderneming, diep respect voor je beslissing en je durf. Ik hoop dat de tocht je heel veel moois mag brengen.
Ik weet niet welke route je door Nederland volgt, maar mocht je in de buurt van Nijmegen komen, laat het me dan weten als ik iets voor je kan betekenen.
Buen camino,
Harry -
23 Januari 2014 - 13:40
Hans Driessen:
En weer mooie foto's
Mooi pad (zelfs de blubber is fotogeniek :-) ) -
23 Januari 2014 - 17:53
Tonny Meerholz-smid:
Lieve Petra, ik zie er al naar uit om je vervolg verslagen te lezen. Als je dit in zo'n tempo kunt volhouden, knap hoor.Er is een schrijfster aan jou verloren gegaan of?
Ik vind het .heel moedig van je om zo overal je weg te vervolgen, zelfs in de blubber...Wat leuk is het voor je dat je zoveel reacties krijgt van mensen die je logies aanbieden, dat maakt het allemaal zoveel mooier voor jou. Ervaringen die je tot nu toe al meegemaakt hebt, heel bijzonder.
Dat maakt van je dag er een met een gouden randje.
Veel succes verder! Liefs Tonny -
23 Januari 2014 - 21:26
Marian Beernink:
Wat schrijf je leuk Petra. Ik weet niet precies welke route je neemt (heb ik dat ergens gemist) en of je langs Apeldoorn komt. Je kan me bellen als je in de buurt bent voor een overnachting. 06 - 225 18131.
Wandel ze en geniet van je ontmoetingen.
Groetjes Marian -
01 Februari 2014 - 17:32
Ineke:
Met veel interesse volg ik je blog.
Ik las net iets over dat overhevelen van foto's naar een SD-kaartje.
Maar je foto's en filmpjes kunnen van een moderne foto- en videocamera en/of van je smartphone met een WIFI-verbinding automatisch worden gesynchroniseerd naar www.dropbox.com als je langs een Wifi-punt komt. En vanuit Dropbox kun je de foto's en video's heel makkelijk "sharen" met anderen.
Vanuit Dropbox kunnen de thuisblijvers dan alles downloaden, zodat jouw Dropbox niet volloopt.
Probeer het eens uit. Succes.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
