Dag 9: Nederland - De Krieger (16 km?)
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
28 Januari 2014 | Nederland, Barsbeek
Wat een lieve berichtjes allemaal! Zo fijn om te lezen, terwijl ik in een vreemd bed lig...
Het gastgezin van vannacht was echt geweldig. Ik heb als een blok geslapen, na een bijzondere avond met spontane ontboezemingen. Wat tref je dan zomaar fijne mensen op je pad! Lieve Pieta met haar warme onthaal en gezellige huis. En zorgzame Ab die mij weer heeft afgezet bij Nederland. Hij had er wel lol in om op FB te schrijven dat ik Nederland binnen kom wandelen, het zette sommige mensen op het verkeerde been...
Na het afscheid nemen loop ik de dijk op verlaat Nederland en wandel richting Baarlo met de zon op mijn gezicht: heerlijk! Ik kom een bordje tegen: "Kalm aan", inderdaad ik zal kalm aan doen en genieten van deze dag.
Bij een sloot in het weiland naast ontwaar ik rookpluimen, het blijft wit. Ik vermoed dat er stukken berm verbrand worden, ik heb wel meer brandplekken gezien.
De mensen zijn druk in de weer met het riet, ik zie hopen riet liggen en gister zag ik mannen druk in de weer met machines waarmee ze de pluimen van het riet hakselden.
De weg gaat schuin naar boven en ik kom uit op een volgende dijk, de Kuinderdijk en loop via deze weg Blokzijl binnen. Het is erg leuk om Blokzijl binnen te lopen met een wal en oude huisjes met lantaarns aan de buitenmuren en smalle klinkerstraten en nauwe steegjes. Via het water loop ik langs Kaatje bij de Sluis, volgens mij is dat een chique restaurant met een Michelin-ster. Ik probeer niet eens of de deur open is, geen plek voor een pelgrim; wel een mooi pand op een prachtige locatie. Over de brug is een cafe en de stempelpost, maar die is niet open. Dan probeer ik mijn geluk bij de supermarkt. De cassiere stuurt me naar het gebouw aan de overkant. Hier staan seniorenflats met een gemeenschappelijke ruimte. Hier kan ik naar de wc en mag ik aan de stamtafel zitten, er is verder niemand. Wel gluren er wat kopjes over het balkon...
Ik maak bouillon voor mezelf en eet de boterhammen op die ik mee kreeg van Ab en Pieta. Ik bekijk de route nog even en bel met het B&B adresje in Barsbeek. Een overnachting kost 75 euro en in de winter moet ik minimaal 3 overnachtingen betalen! Dan gooi ik het maar over een andere boeg. Ik bel een adresje in Blokzijl van "vrienden op de fiets". Hier is nog plek. Als ik vraag hoe ik het beste van Barsbeek naar Blokzijl kan komen, biedt de gastheer aan dat hij mij wel op wil halen! Het gaat voorspoedig zo!
Helemaal gerust trek ik weer verder, over verschillende bruggetjes en langs het nieuwe plan van Blokzijl verlaat ik dit pittoreske dorp en loop verder op de Duinweg. Nu heb ik de straffe wind recht op mijn gezicht en doe de capuchon op omdat de sjaal en haarband gewoon afwaaien. Pittig lopen is dit, maar dan wel weer met de zon die mij verwarmt. Ik loop door een prachtig gebied: de Wieden met diverse weidevogels en water met heel veel riet. Langs de kant staat een busje stil van een rietdekkersbedrijf uit Sint Jansklooster. Ik had er niet bij stil gestaan dat riet een product is. Net zoiets als dat melk uit de supermarkt van de koe komt. Normaal gesproken sta je daar niet bij stil, nu zie je het voor je eigen ogen gebeuren allemaal. Ik ben erg onder de indruk, hoe mensen in de loop van de tijd hebben geleerd om samen te leven met de natuur en er hun voordeel mee doen.
Na de lange Duinweg kom ik over het Ettenlandschkanaal bij Leeuwte. Dit is een kronkelige weg met boerderijen tot aan Sint Jansklooster. Ik hoop een kop koffie te kunnen scoren bij het bezoekerscentrum, de parkeerplaats staat bijna vol met auto's, het lijkt druk, maar helaas de deur is dicht. Met verdoofde voeten loop ik verder onder een grote weg door het dorp in. Bij de plaatselijke supermarkt kan ik een stempel halen. De kassière weet me te vertellen dat ik ook koffie of thee kan pakken...! Heerlijk is dat, ik mis alleen een stoel. Als ik naar buiten wil lopen met de thee, wordt mij een plekje met stoel aangeboden bij de inpaktafel. Daar zit ik dan, als een dakloze aan de thee en ik eet mijn mandarijntje er ook nog maar bij. Ik wordt van boven naar onder bekeken door verschillende huisvrouwen. Ook daar moet ik maar aan wennen, ik weet wel beter. Ik ben blij dat ik even kan rusten!
Na deze break stap ik weer op richting molen en via de Bergkampen loop ik naar Kadoelen, een buurtschap met een basisschool en een vrijgemaakt gereformeerde kerk. Daar bel ik met mijn gastheer om hem te laten weten dat ik bijna op de plek van bestemming ben. De laatste kilometers vallen me tegen. Ik hobbel en schuifel verder, ik kom er wel, alleen niet zo snel. Dan loop ik nog door Heetveld en Barsbeek en kom ik uit bij De Krieger, mijn einddoel voor vandaag! Binnen vijf minuten komt de "taxi" ook al aan en rijdt me naar Blokzijl terug. De gastheer is vriendelijk, maar afstandelijk. Als ik bij het huis binnenkom wacht me een kille ontvangst, ik ben er beduusd van. Ik moet mijn schoenen uitdoen en wordt direct naar mijn kamer gestuurd. Daar moet ik een formulier met regels lezen en krijg ik allerlei instructies en waarschuwingen. Heftig om dit mee te maken na zoveel zorgzame en warme adresjes onderweg!
En dan gebeurt er zoiets moois! Bart, mijn zoon van 21, belt me op en we bedenken samen dat we misschien wel kunnen afspreken. Hij haalt me op en we rijden naar het centrum. We spreken een man aan en vragen of hij weet waar we een hapje kunnen eten. Een passerende vrouw moet hier om lachen en zegt: "Bij hem!" Wat blijkt nou, we spraken een van de eigenaren van Kaatje aan! We vertelden dat ik pelgrim ben en Bart, mijn zoon mij bezoekt en dat we iets simpels zoeken. Hij nodigt ons uit in zijn restaurant waar we voor een speciaal prijsje een 10-gangenmenu voorgeschoteld krijgen! We hebben dikke lol dat we daar tussen alle chique gasten zitten en vieren Bart z'n succes van afgelopen zaterdag!
Het gastgezin van vannacht was echt geweldig. Ik heb als een blok geslapen, na een bijzondere avond met spontane ontboezemingen. Wat tref je dan zomaar fijne mensen op je pad! Lieve Pieta met haar warme onthaal en gezellige huis. En zorgzame Ab die mij weer heeft afgezet bij Nederland. Hij had er wel lol in om op FB te schrijven dat ik Nederland binnen kom wandelen, het zette sommige mensen op het verkeerde been...
Na het afscheid nemen loop ik de dijk op verlaat Nederland en wandel richting Baarlo met de zon op mijn gezicht: heerlijk! Ik kom een bordje tegen: "Kalm aan", inderdaad ik zal kalm aan doen en genieten van deze dag.
Bij een sloot in het weiland naast ontwaar ik rookpluimen, het blijft wit. Ik vermoed dat er stukken berm verbrand worden, ik heb wel meer brandplekken gezien.
De mensen zijn druk in de weer met het riet, ik zie hopen riet liggen en gister zag ik mannen druk in de weer met machines waarmee ze de pluimen van het riet hakselden.
De weg gaat schuin naar boven en ik kom uit op een volgende dijk, de Kuinderdijk en loop via deze weg Blokzijl binnen. Het is erg leuk om Blokzijl binnen te lopen met een wal en oude huisjes met lantaarns aan de buitenmuren en smalle klinkerstraten en nauwe steegjes. Via het water loop ik langs Kaatje bij de Sluis, volgens mij is dat een chique restaurant met een Michelin-ster. Ik probeer niet eens of de deur open is, geen plek voor een pelgrim; wel een mooi pand op een prachtige locatie. Over de brug is een cafe en de stempelpost, maar die is niet open. Dan probeer ik mijn geluk bij de supermarkt. De cassiere stuurt me naar het gebouw aan de overkant. Hier staan seniorenflats met een gemeenschappelijke ruimte. Hier kan ik naar de wc en mag ik aan de stamtafel zitten, er is verder niemand. Wel gluren er wat kopjes over het balkon...
Ik maak bouillon voor mezelf en eet de boterhammen op die ik mee kreeg van Ab en Pieta. Ik bekijk de route nog even en bel met het B&B adresje in Barsbeek. Een overnachting kost 75 euro en in de winter moet ik minimaal 3 overnachtingen betalen! Dan gooi ik het maar over een andere boeg. Ik bel een adresje in Blokzijl van "vrienden op de fiets". Hier is nog plek. Als ik vraag hoe ik het beste van Barsbeek naar Blokzijl kan komen, biedt de gastheer aan dat hij mij wel op wil halen! Het gaat voorspoedig zo!
Helemaal gerust trek ik weer verder, over verschillende bruggetjes en langs het nieuwe plan van Blokzijl verlaat ik dit pittoreske dorp en loop verder op de Duinweg. Nu heb ik de straffe wind recht op mijn gezicht en doe de capuchon op omdat de sjaal en haarband gewoon afwaaien. Pittig lopen is dit, maar dan wel weer met de zon die mij verwarmt. Ik loop door een prachtig gebied: de Wieden met diverse weidevogels en water met heel veel riet. Langs de kant staat een busje stil van een rietdekkersbedrijf uit Sint Jansklooster. Ik had er niet bij stil gestaan dat riet een product is. Net zoiets als dat melk uit de supermarkt van de koe komt. Normaal gesproken sta je daar niet bij stil, nu zie je het voor je eigen ogen gebeuren allemaal. Ik ben erg onder de indruk, hoe mensen in de loop van de tijd hebben geleerd om samen te leven met de natuur en er hun voordeel mee doen.
Na de lange Duinweg kom ik over het Ettenlandschkanaal bij Leeuwte. Dit is een kronkelige weg met boerderijen tot aan Sint Jansklooster. Ik hoop een kop koffie te kunnen scoren bij het bezoekerscentrum, de parkeerplaats staat bijna vol met auto's, het lijkt druk, maar helaas de deur is dicht. Met verdoofde voeten loop ik verder onder een grote weg door het dorp in. Bij de plaatselijke supermarkt kan ik een stempel halen. De kassière weet me te vertellen dat ik ook koffie of thee kan pakken...! Heerlijk is dat, ik mis alleen een stoel. Als ik naar buiten wil lopen met de thee, wordt mij een plekje met stoel aangeboden bij de inpaktafel. Daar zit ik dan, als een dakloze aan de thee en ik eet mijn mandarijntje er ook nog maar bij. Ik wordt van boven naar onder bekeken door verschillende huisvrouwen. Ook daar moet ik maar aan wennen, ik weet wel beter. Ik ben blij dat ik even kan rusten!
Na deze break stap ik weer op richting molen en via de Bergkampen loop ik naar Kadoelen, een buurtschap met een basisschool en een vrijgemaakt gereformeerde kerk. Daar bel ik met mijn gastheer om hem te laten weten dat ik bijna op de plek van bestemming ben. De laatste kilometers vallen me tegen. Ik hobbel en schuifel verder, ik kom er wel, alleen niet zo snel. Dan loop ik nog door Heetveld en Barsbeek en kom ik uit bij De Krieger, mijn einddoel voor vandaag! Binnen vijf minuten komt de "taxi" ook al aan en rijdt me naar Blokzijl terug. De gastheer is vriendelijk, maar afstandelijk. Als ik bij het huis binnenkom wacht me een kille ontvangst, ik ben er beduusd van. Ik moet mijn schoenen uitdoen en wordt direct naar mijn kamer gestuurd. Daar moet ik een formulier met regels lezen en krijg ik allerlei instructies en waarschuwingen. Heftig om dit mee te maken na zoveel zorgzame en warme adresjes onderweg!
En dan gebeurt er zoiets moois! Bart, mijn zoon van 21, belt me op en we bedenken samen dat we misschien wel kunnen afspreken. Hij haalt me op en we rijden naar het centrum. We spreken een man aan en vragen of hij weet waar we een hapje kunnen eten. Een passerende vrouw moet hier om lachen en zegt: "Bij hem!" Wat blijkt nou, we spraken een van de eigenaren van Kaatje aan! We vertelden dat ik pelgrim ben en Bart, mijn zoon mij bezoekt en dat we iets simpels zoeken. Hij nodigt ons uit in zijn restaurant waar we voor een speciaal prijsje een 10-gangenmenu voorgeschoteld krijgen! We hebben dikke lol dat we daar tussen alle chique gasten zitten en vieren Bart z'n succes van afgelopen zaterdag!
-
28 Januari 2014 - 23:08
Helma Van Den Beld:
hallo Petra, met bewondering lees ik jouw dagelijkse verslagen. Wat een opmerkzame geest heb jij. Ik ben bij voorbaat al jaloers op jouw schrijftalent, hoe minitieus je jouw reis beschrijft. Heerlijk om te lezen. Ik hoop `15 april af te reizen naar SDC vanaf huis. Waarschijnlijk loop je van Zwolle langs de IJssel, dan kom je langs mijn huis. Je bent van harte welkom voor slaap, en maaltijd etc. Ik hoop dat ik net zo kan genieten van mijn reis, als dat jij doet van de jouwe! Je hebt mijn mail adres, laat maar horen als je gebruik wilt maken. Buen Camino! -
28 Januari 2014 - 23:14
Baukje:
hoy lieverd,ik lag al in bed maar moest toch nog even op de com kijken ,en ja hoor je verslag stond er op,wat was het koud he vandaag maar je hebt het weer geflikt ,wat een verrassing dat je lieve zoon je belde en jullie konden eten bij kaatje bij de sluis,wat een mooie wereld is het daar he in die omgeving waar riet gewonnen word,wij gingen vroeger met pake en beppe daar wel vissen,ook in de buurt van de belterwiede bij giethoorn. je bent niet zo ver meer van hasselt,ik hoop dat je daar wat leuker wordt ontvangen ,morgen een goede dag liefs knuf van je oude tante ha ha doei doei poot van rose
-
28 Januari 2014 - 23:32
Lucy Koning:
Dag Petra,
Ik ben helemaal onder de indruk van wat je doet, hoe je alles beleeft en beschrijft.
Nanning en ik gaan pas naar bed nadat we je dagverslag hebben gelezen.
Wat fijn dat je zoveel aardige mensen al hebt ontmoet.
Een geweldige verrassing dat Bart kwam. En dan ook nog samen naar Kaatje! Bofkonten!
Ja, soms kunnen mensen bot en onvriendelijk zijn, maar dat moet je snel vergeten.
Wens je een goede nacht en morgen weer een fijne tocht.
Succes,
Lucy
-
29 Januari 2014 - 00:02
Minke Geurts:
Hoi Petra, Wat weer een mooi verhaal. Wat zijn er toch verschillende mensen in de wereld.
In een reactie lees ik dat je welkom bent in de buurt van Zwolle. Wat een verschil met vanmiddag.
Ik hoop dat je goed kunt slapen en morgenochtend een flink ontbijt mag nuttigen.
Voor morgen weer een fijne dag. Loopt .. morgen met je mee? Ik ben haar naam even kwijt.
Of moet je eerst tot Zwolle lopen?
Wat lief dat Bart vanavond jou kwam opzoeken. Trots op wat hij zaterdag heeft gepresteerd.
Oant moarn leave!! -
29 Januari 2014 - 08:34
Joke Bos:
Goedemorgen Petra (en Bart)
Ik hoop dat jullie nog enigszins hebben kunnen slapen met een 10-gangen menu achter de kiezen. En dat voor een peregrina - gewend aan sober eten! Ik neem aan dat het een bijzondere maaltijd was, en zeker de manier waarop jullie waren 'uitgenodigd'. Op je weg naar Santiago komen er nog verscheidene keren dit soort bijzondere ontmoetingen/ synchroniciteit op je pad. zo bijzonder en zo welkom! Mooie verwondering en lekker genieten ervan - gewoon doen.
en zo direct weer met frisse moed de paden op de lanen in richting Hasselt. Ik wens je een fijne dag, en een warme beker chocolademelk onderweg!
groetjes,
Joke Bos
-
29 Januari 2014 - 16:58
Geertje:
Moet steeds aan je denken vandaag, woensdag, i v m de gruwelijke Nederlandse kou.
Heb nu even niks met Siberie te maken, het gaat nu over JOU.
En of je je hebt kunnen warmen vandaag.
Dat is m'n vraag.
Heel veel sterkte en warmte gewenst, liefs Geertje -
29 Januari 2014 - 17:30
Tonny Meerholz:
Hallo Petra, Wat was er weer veel te lezen zeg. En wat een boeiende verslagen. Het is leuk om al je ervaringen te lezen. Wat een
verrassing dat Bart je opzocht. We hoorden dat je mannen het wel goed maken. Knap van je om zo voorwaarts te gaan vooral in deze winterse tijden brr... maar wat fijn dat je meestal zulke warme ontvangsten ervaart. Hopelijk wordt je vanavond weer verwend en kun je weer bijkomen .We denken aan je , veel sterkte, je buurtjes, de Meerholz'jes -
29 Januari 2014 - 19:55
Anne Marie:
Weer een mooi verslag! Wat goed om te lezen dst je overal lieve mensen tegen komt. En zo'n 10 gangenmenu... fantastisch lekker. Succes met de nog komende koude dagen
-
29 Januari 2014 - 20:50
Selma:
Wat een bijzondere belevenissen, hoe gastvrij is Nederland,. En wat brengt elke dag je weer wat nieuws! En een pelgrim, wat een bijzondere naam voor een bijzonder vrouw, X Selma -
29 Januari 2014 - 21:04
Tootje:
Wouw, wat een verschillende belevenissen. Fijn om je verhalen te lezen. Ik geniet er van. Ik merk wel dat je super leuke slaapadressen hebt, dan mag er ook wel eens een tussen zitten die minder is. Dan nog boffen dat je zoon langs komt. Het fijne voor je is dat je nu nog met je gastgezinnen kunt praten. Petra ga zo door ik geniet van je verhalen. Groetjes en Bon Camino -
29 Januari 2014 - 21:42
Jan Schürmann:
Schitterend verslag om je Camino te volgen.
Je zult inmiddels ook een mooie verzameling van stempels hebben van alle stempelposten, die je langs gaat. Friesland is de enige provincie waar ik nog niet gewandeld heb en daar zal nu binnen een paar jaar verandering in komen. Bijzonder is de Wulk naast de Jacobschelp op het Jabikspaad.
Veel succes bij het vinden van overnachtingsadressen.
Bonjour et Bon Courage
-
29 Januari 2014 - 22:11
Alice:
Weer een aantal kilometers richting Santiago gemaakt. De touwtjes van het thuisfront zijn nog voelbaar. De taal nog de jouwe. Zomaar wat gedachten die zich aan me voordoen. Slaap lekker straks.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
