Dag 11: Hasselt - Zwolle (15,5 km?)
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
30 Januari 2014 | Nederland, Zwolle
Vannacht werd ik wakker van een lichte druk door het dekbed heen, een kat, dacht ik. Maar het dekbed werd verschoven door wat een hand leek. Heel voorzichtig..., "Stopt Wilma mij in? Wat vreemd, maar ook lief..." Maar toen gleden twee armen liefdevol om me heen en fluisterde een stem in mijn oor: "Hé Petra, ik mis je, ik moet je even vasthouden." Met een gelukzalige glimlach werd ik wakker en realiseerde ik mij dat ik alleen in bed lag…
Ik had behoorlijk last van krampen in mijn voeten en nam een Ibuprofen, al vrij snel viel ik weer in slaap tot een uur of acht. Wilma wilde graag uitslapen en ik besluit me aan te passen en lekker rustig aan te doen. De verslaggever van de Hoogeveense Courant belt me omstreeks half 9. Na een leuk en spontaan gesprek, maak ik me verder klaar voor de dag.
Wilma heeft de uitgebreide ontbijttafel klaar staan en we eten samen en kletsen honderduit, alsof we een weekendje weg zijn. Leuk hoor zo'n logeerpartijtje! Mijn kleren zijn weer heerlijk fris en schoon en ik pak alles verder in. Wilma vindt het reuze interessant, maar moet er niet aan denken om dit zelf te doen…
Na tienen loop ik de straat weer uit, langs de kerk met de "gekleurde rietjes" aan de overkant, over het kruispunt, richting de molen op de Stenendijk.
Dan wandel ik over de dijk richting Streukel, met de zon op mijn gezicht. Het waait nog wel, maar de zon schijnt zo lekker warm! Een liedje dat ik vroeger op school leerde komt in me op en ik zing het uit volle borst:
Gouden zonne,
Jij met je daav'rende, stralende kracht
Hoog aan de hemel
Schijn je in glansrijke pracht.
Dreigen duist're wolken,
Toch blijf je trouw aan je lichtende plicht
Hoog boven leed en vreugde
Schijn jij en geef jij ons licht.
Wat kun je na zoveel dagen kou en mist blij zijn met de zon! Als ik afsla richting Holten zie ik een bedrijfswagen van het waterschap en een medewerker met oranje vest aan, die me breedlachend aankijkt… Het is Bert uit Hasselt, waar ik vannacht sliep! Hij wilde me nog even uitzwaaien. Hij vertelt me dat ik nu de hele tijd in zijn werkgebied wandel. Wat een prachtige baan met zoveel vrijheid en in zo'n mooie omgeving. We zwaaien naar elkaar, Bert gaat weer aan de slag en ik loop verder door het buurtschap Het Wintersnest met oude schuren en boerderijen met woningen.
Ik wandel langs het sluisje de Gennerzijl, met de schotbalkenloods. Deze is na de tweede wereldoorlog gebouwd door Defensie en was bedoeld als verdedigingswerk tegen de Russen tijdens de Koude Oorlog. Deze verdedigingslinie is ontstaan door het dichtzetten van de Gennegerzijl en het doorsteken van dijken.
Aan de kant van het water is een zitbank aan de muur gemaakt. Hier ga ik heerlijk in de luwte zitten, in de zon en drink ik de chocolademelk die ik meekreeg van Wilma; heerlijk! Het lijkt wel vakantie!
Ik pak de rugzak weer op en loop door Genne, waar de ouders van Bert woonden. Het is een prachtig gebied hier, met dijkhuisjes en kronkelweggetjes met mos begroeide heggen. Ik kan niet over het Haerster Veer, omdat deze van oktober - april dicht is, en loop de alternatieve route over de Vechtdijk. Daarvoor moet ik eerst over de Doornweg en dat wandelt niet fijn. De auto's rijden er te snel op me af bij het passeren en lijken geen rekening te willen houden met een voetganger. Op de Vechtdijk wandelt het weer heerlijk rustig.
Aan het einde kom ik uit bij Watersportcentrum Terra Nautic. Ik zie iemand binnen en vraag of ik gebruik mag maken van het toilet, en dat mag! Helemaal opgelucht doe ik mijn behoefte en kom weer terug naar het kantoortje. Enigszins beschroomd vraag ik of ik misschien koffie kan krijgen hier of in een kantine. Er wordt koffie voor mij gehaald en ik krijg een stoel aangeboden. Echt, zo fijn!
De koffie blijk ik van Erik te krijgen, hij is benieuwd naar het doel van mijn reis en reageert verrast als ik hem over mijn onderneming vertel. Hij vraagt gelijk of ik een weblog bijhoud en wil graag het adres…
Dan stappen de eigenaren binnen en ook zij reageren direct erg gastvrij en leuk nieuwsgierig. Wat een spontane hartelijkheid!
Na deze warme douche, kan ik er weer tegenaan: "Zwolle here I come!" Ik bereik Zwolle door onder de A28 door te lopen en langs het stadion en molen "De Passiebloem". Dan wandel ik langs een schoolplein van de Christelijke Daltonschool en zie een paar meisje spelen die me nieuwsgierig aankijken. Brutaal stapt een meisje naar voren en vraagt: "Mevrouw, waar gaat u naar toe?" Ik kan het niet laten om te zeggen: "Spanje!" De meisjes zetten grote ogen op, en eentje zegt: "Maar dat is toch erg ver?" Ik heb wel lol in deze nieuwsgierige, brutale meisjes en plof neer op een stenen poef op het grote schoolplein. Ik word direct omringd door de nieuwsgierige blikken en ik word bestookt met allerlei vragen, zonder voorbehoud! Ik herinner me dat ik een overzichtskaartje kreeg in Zwarte Haan en geef dit aan een van de meisjes en schrijf er mijn webadres op. Ik mag nog een foto van ze maken en dan komen er nog twee jongetjes bijstaan. Eentje zegt, "Die schelp ken ik, die komt uit Spanje." Zijn oom blijkt een herberg in Spanje te hebben voor pelgrims! Ik vraag hem om het adres van zijn oom door te geven via mijn weblog. ik ben erg benieuwd of het lukt!
Leuke, brutale, nieuwsgierige kinderen van de Daltonschool in Zwolle: dank voor deze leuke spontane ontmoeting! De laatste kilometers waren opeens zo licht door jullie! Ik hoop dat jullie altijd zo nieuwsgierig blijven en je dromen waarmaken!
Ik heb contact met Joke en zij haalt me zo op uit het centrum van Zwolle. Ik loop door tot de Sint Michaelskerk en later kom ik aan bij de Peperbus, oftewel Onze Lieve Vrouwebasiliek. Ze zijn allebei niet meer open en op een bankje op het plein wacht ik op Joke.
Ik ontmoette Joke tijdens een bijeenkomst van de Sint Jacobsgenootschap en zij nodigde me uit om bij haar te komen eten en slapen. Zij heeft het Jacobspad gelopen van Saint-Jean-Pied-de-Port in 2010. In 2000 en 2001 hebben zij en haar man de tocht van Maastricht naar Finisterra gefietst: ervaren pelgrims dus! Ze wonen in een prachtig zelf verbouwde boerderij vlakbij Nieuwleusen. Ik mag douchen en krijg een heerlijke voedzame maaltijd voorgeschoteld met aardappelen en groenten uit eigen tuin!
Ik had behoorlijk last van krampen in mijn voeten en nam een Ibuprofen, al vrij snel viel ik weer in slaap tot een uur of acht. Wilma wilde graag uitslapen en ik besluit me aan te passen en lekker rustig aan te doen. De verslaggever van de Hoogeveense Courant belt me omstreeks half 9. Na een leuk en spontaan gesprek, maak ik me verder klaar voor de dag.
Wilma heeft de uitgebreide ontbijttafel klaar staan en we eten samen en kletsen honderduit, alsof we een weekendje weg zijn. Leuk hoor zo'n logeerpartijtje! Mijn kleren zijn weer heerlijk fris en schoon en ik pak alles verder in. Wilma vindt het reuze interessant, maar moet er niet aan denken om dit zelf te doen…
Na tienen loop ik de straat weer uit, langs de kerk met de "gekleurde rietjes" aan de overkant, over het kruispunt, richting de molen op de Stenendijk.
Dan wandel ik over de dijk richting Streukel, met de zon op mijn gezicht. Het waait nog wel, maar de zon schijnt zo lekker warm! Een liedje dat ik vroeger op school leerde komt in me op en ik zing het uit volle borst:
Gouden zonne,
Jij met je daav'rende, stralende kracht
Hoog aan de hemel
Schijn je in glansrijke pracht.
Dreigen duist're wolken,
Toch blijf je trouw aan je lichtende plicht
Hoog boven leed en vreugde
Schijn jij en geef jij ons licht.
Wat kun je na zoveel dagen kou en mist blij zijn met de zon! Als ik afsla richting Holten zie ik een bedrijfswagen van het waterschap en een medewerker met oranje vest aan, die me breedlachend aankijkt… Het is Bert uit Hasselt, waar ik vannacht sliep! Hij wilde me nog even uitzwaaien. Hij vertelt me dat ik nu de hele tijd in zijn werkgebied wandel. Wat een prachtige baan met zoveel vrijheid en in zo'n mooie omgeving. We zwaaien naar elkaar, Bert gaat weer aan de slag en ik loop verder door het buurtschap Het Wintersnest met oude schuren en boerderijen met woningen.
Ik wandel langs het sluisje de Gennerzijl, met de schotbalkenloods. Deze is na de tweede wereldoorlog gebouwd door Defensie en was bedoeld als verdedigingswerk tegen de Russen tijdens de Koude Oorlog. Deze verdedigingslinie is ontstaan door het dichtzetten van de Gennegerzijl en het doorsteken van dijken.
Aan de kant van het water is een zitbank aan de muur gemaakt. Hier ga ik heerlijk in de luwte zitten, in de zon en drink ik de chocolademelk die ik meekreeg van Wilma; heerlijk! Het lijkt wel vakantie!
Ik pak de rugzak weer op en loop door Genne, waar de ouders van Bert woonden. Het is een prachtig gebied hier, met dijkhuisjes en kronkelweggetjes met mos begroeide heggen. Ik kan niet over het Haerster Veer, omdat deze van oktober - april dicht is, en loop de alternatieve route over de Vechtdijk. Daarvoor moet ik eerst over de Doornweg en dat wandelt niet fijn. De auto's rijden er te snel op me af bij het passeren en lijken geen rekening te willen houden met een voetganger. Op de Vechtdijk wandelt het weer heerlijk rustig.
Aan het einde kom ik uit bij Watersportcentrum Terra Nautic. Ik zie iemand binnen en vraag of ik gebruik mag maken van het toilet, en dat mag! Helemaal opgelucht doe ik mijn behoefte en kom weer terug naar het kantoortje. Enigszins beschroomd vraag ik of ik misschien koffie kan krijgen hier of in een kantine. Er wordt koffie voor mij gehaald en ik krijg een stoel aangeboden. Echt, zo fijn!
De koffie blijk ik van Erik te krijgen, hij is benieuwd naar het doel van mijn reis en reageert verrast als ik hem over mijn onderneming vertel. Hij vraagt gelijk of ik een weblog bijhoud en wil graag het adres…
Dan stappen de eigenaren binnen en ook zij reageren direct erg gastvrij en leuk nieuwsgierig. Wat een spontane hartelijkheid!
Na deze warme douche, kan ik er weer tegenaan: "Zwolle here I come!" Ik bereik Zwolle door onder de A28 door te lopen en langs het stadion en molen "De Passiebloem". Dan wandel ik langs een schoolplein van de Christelijke Daltonschool en zie een paar meisje spelen die me nieuwsgierig aankijken. Brutaal stapt een meisje naar voren en vraagt: "Mevrouw, waar gaat u naar toe?" Ik kan het niet laten om te zeggen: "Spanje!" De meisjes zetten grote ogen op, en eentje zegt: "Maar dat is toch erg ver?" Ik heb wel lol in deze nieuwsgierige, brutale meisjes en plof neer op een stenen poef op het grote schoolplein. Ik word direct omringd door de nieuwsgierige blikken en ik word bestookt met allerlei vragen, zonder voorbehoud! Ik herinner me dat ik een overzichtskaartje kreeg in Zwarte Haan en geef dit aan een van de meisjes en schrijf er mijn webadres op. Ik mag nog een foto van ze maken en dan komen er nog twee jongetjes bijstaan. Eentje zegt, "Die schelp ken ik, die komt uit Spanje." Zijn oom blijkt een herberg in Spanje te hebben voor pelgrims! Ik vraag hem om het adres van zijn oom door te geven via mijn weblog. ik ben erg benieuwd of het lukt!
Leuke, brutale, nieuwsgierige kinderen van de Daltonschool in Zwolle: dank voor deze leuke spontane ontmoeting! De laatste kilometers waren opeens zo licht door jullie! Ik hoop dat jullie altijd zo nieuwsgierig blijven en je dromen waarmaken!
Ik heb contact met Joke en zij haalt me zo op uit het centrum van Zwolle. Ik loop door tot de Sint Michaelskerk en later kom ik aan bij de Peperbus, oftewel Onze Lieve Vrouwebasiliek. Ze zijn allebei niet meer open en op een bankje op het plein wacht ik op Joke.
Ik ontmoette Joke tijdens een bijeenkomst van de Sint Jacobsgenootschap en zij nodigde me uit om bij haar te komen eten en slapen. Zij heeft het Jacobspad gelopen van Saint-Jean-Pied-de-Port in 2010. In 2000 en 2001 hebben zij en haar man de tocht van Maastricht naar Finisterra gefietst: ervaren pelgrims dus! Ze wonen in een prachtig zelf verbouwde boerderij vlakbij Nieuwleusen. Ik mag douchen en krijg een heerlijke voedzame maaltijd voorgeschoteld met aardappelen en groenten uit eigen tuin!
-
30 Januari 2014 - 22:00
Baukje:
hoy leave wat mooi dat vandaag alles zo voorspoedig is verlopen,heb ook in het zonnetje met rose gelopen .vanmiddag kwam sieger dantuma koffie drinken en om 5 uur johan te eten ,ik moest jou van allebij de hartelijke groeten overbrengen ,heb maar een fijne tijd met je nieuwe vrienden ,liefs sterkte lekker koeze vannacht love you tante baukje -
30 Januari 2014 - 22:24
Alice:
Ha Petra, ik liep een dag achter. Jij bent ook zo snel ( ha,ha). Niet bij te benen. Niet gaan hallucineren hoor. Lfs Alice -
30 Januari 2014 - 22:27
Wilma:
Hoi Petra,
Fijn dat je zo'n mooie zonnige dag had, ik vond het nog wel bere koud. Fijn dat je dan zo leuk opgevangen word bij terra noutic. Dan kun je er weer even tegenaan.
De weg die je vandaag gelopen hebt is voor ons zo goed te volgen, zo herkenbaar.
Een fijne avond bij Joke en een goede nacht.
Hartelijke groeten
Wilma -
31 Januari 2014 - 00:19
Diddy:
Hallo Petra,
Elke dag kijk ik vol verlangen uit naar je verslag. Het is net of ik met je mee wandel, je schrijft zo beeldend!
Vandaag hadden we het over geluk en moest daar weer aan denken toen ik je stukje las.
Genieten van de dingen om je heen, op dit moment en morgen zien we wel weer zei Jezus.
"Een schelp vol met zand. Een kraal in je hand. Een steentje. Een knikker. Ik kijk ernaar. Blij. Twee handen vol schatten. En zomaar van mij. Wat ben ik gelukkig."
Dit past helemaal bij jou.Blij en gelukkig worden van de kleine dingen. Wat tref jij geweldige mensen! Zo hou je het wel vol tot Spanje. Ik blijf aan je denken. Veel succes! Groetjes, Diddy. -
31 Januari 2014 - 00:19
Diddy:
Hallo Petra,
Elke dag kijk ik vol verlangen uit naar je verslag. Het is net of ik met je mee wandel, je schrijft zo beeldend!
Vandaag hadden we het over geluk en moest daar weer aan denken toen ik je stukje las.
Genieten van de dingen om je heen, op dit moment en morgen zien we wel weer zei Jezus.
"Een schelp vol met zand. Een kraal in je hand. Een steentje. Een knikker. Ik kijk ernaar. Blij. Twee handen vol schatten. En zomaar van mij. Wat ben ik gelukkig."
Dit past helemaal bij jou.Blij en gelukkig worden van de kleine dingen. Wat tref jij geweldige mensen! Zo hou je het wel vol tot Spanje. Ik blijf aan je denken. Veel succes! Groetjes, Diddy. -
31 Januari 2014 - 09:01
Diena:
Hoi Petra,
Nu ben je al in Zwolle wat gaat het toch snel. Alweer heel wat kilometers in de benen. Ik geniet van je verhalen. Wat is het toch fijn dat je zo hartelijk wordt ontvangen door de mensen die je tegen komt.
Zet hem op!
gr. Diena
-
31 Januari 2014 - 12:08
Harry Rullmann:
Hallo Petra,
Het is iedere dag weer genieten van je dagverslag, echt iets om naar uit te kijken. En dan je foto's, wat is Nederland eigenlijk mooi. Dan moet het mooiste, Frankrijk en Spanje nog komen. Leuk om te lezen van je spontane ontmoetingen, zoals gisteren die schoolmeiskes.
De route tussen Arnhem en Nijmegen uit Jacobswegen in Nederland heb ik destijds uitgezet. Wij wonen in Nijmegen Noord, als je die etappe gaat doen en je hebt zin in koffie, eten of je zoekt een slaapplek neem dan contact op met me. Nog veel mooie wandelkilometers, vriendelijke groet, Harry Rullmann -
31 Januari 2014 - 22:23
Tootje Surie:
Tip om kramp te voorkomen. Wanneer je bij je slaap plek ben, drink dan een flesje water, ga op je bed liggen met je benen omhoog, des te sneller worden je afvalstoffenafgevoerd. Maar veel water betekend ook dat je veel zout verlies denk er dan om, omdat aan te vullen. Nu heb je nog maar kramp in je voeten, maar dat krijg je ook in je benen. Ik kreeg deze tip ook onder weg naar Santiago en heeft mij goed geholpen. Bon Camino Tootje en Harry
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
