Dag 15: Deventer - Zutphen (18 km)
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
03 Februari 2014 | Nederland, Zutphen
Gisteravond hebben Ria en ik nog een fijne avond samen gehad en hebben we de nodige wijntjes weggedronken.
Na een rustige nacht ontbijten we samen vroeg, want Ria moet werken. De buurman is bezig met ijskrabben, het heeft weer gevroren. Ria vertrekt op de fiets, ik zwaai haar uit.
Dan pak ik mijn spullen in en halen Ineke en Julie mij op om mij af te leveren bij de Lebuinuskerk aan de Kleine Poot.
Julie heeft veel lol en zwaait me vrolijk uit. Dankjewel lieve familie, tot ziens!
In het centrum is geen stempelpost te vinden, het VVV is niet open en de kerk ook niet, dus ga ik zonder stempel de stad uit, via allerlei mooie oude straatjes en pleinen en de Hanzebrug bij de IJssel. Voordat ik de A1 bereik zie ik een MacDonalds staan, hier haal ik een kop koffie en een stempel: Ik stel voor dat we voortaan stempels sparen van de grote M op onze Credencial (pelgrimspas), want die zijn wel open!
Na deze onderbreking wandel ik verder over de brug over de Schipbeek en onder de A1 door, om vervolgens een oud klinkerpad in te slaan met oude boerderijen en veel paarden in de wei: Waterdijk. Deze gaat over in een zandpad: een echt pelgrimspad, dit loopt een stuk fijner dan de klinkers of het asfalt. opeens beginnen de sirenes te loeien: het teken van de eerste maandag van de maand! Het is een flink kabaal dat van alle kanten komt. Iemand die niet op de hoogte van dit gebruik is, zal zich vast afvragen welke ramp er is gebeurd! De sirenes loeien minder lang dan ik me herinner en de rust keert weer op dit mooie landweggetje, waar de tijd lijkt stil te staan.
Ik kom aan in Epse en wandel weer op een breed zandpad met mooie huizen op ruime kavels. Dit gaat zo door tot aan Gorssel, waar ik langs de bosrand wandel in de warme zon. Het is zelfs zo warm dat ik overweeg om mijn jas uit te doen!
In Gorssel ga ik bij "Het Trefpunt" koffiedrinken. Het Trefpunt is een ontmoetingsruimte waar basisschoolkinderen sporten, ouderen klaverjassen en biljarten. Twee oudere mannen, die fanatiek biljarten, maken een praatje en bieden mij een kop aan: dat smaakt goed mannen!
Na deze pauze wandel ik Gorssel weer uit en loop ik langs de begraafplaats een bospad in. Deze komt uit op de Quatre Brasweg. Een bekende naam, vlakbij mijn ouderlijk huis is ook een Quatre Bras: de vier soldaten.
Deze weg komt langs een opvoedingstehuis, volgens het kaartje. Jeugdzorg, zie ik op de borden staan langs de kant van de weg.
In de verte zie ik de spoorbrug over het Twenthekanaal. Dit kanaal is in de crisisjaren door werklozen met schop en kruiwagen gegraven om de drie grote steden van Twente (Almelo, Hengelo en Enschede) aan te sluiten op het landelijk netwerk van rivieren en kanalen. Het kanaal is nu van groot belang voor de waterhuishouding. Ik neem nog een keer pauze om moed te verzamelen voor het laatste stuk, ik moet nog vijf kilometer en dan ben ik in het centrum van Zutphen. Zutphen wordt al meer dan 1700 jaar continu bewoond. Na een verwoestende aanval van de Noormannen werd er op het einde van de negende eeuw een ringwal aangelegd met drie grachten er om heen, zodat de stad zich kon ontwikkelen.
Ik eet de heerlijke en voedzame "wandelcake" die ik van Ineke kreeg, pel een mandarijntje van Ria en drink mijn laatste water op: ik kan er weer tegenaan!
Nadat ik onder de spoorbrug door ben gelopen, wandel ik later over de brug over het Twenthekanaal Zutphen binnen en nog weer later passeer ik de "Canadians Bridge", waar op 8 april 1945 de Canadezen als bevrijders Zutphen binnentrokken. Met een bocht loop ik om het centrum heen via de Coehoornsingel en dan loop ik het centrum binnen door de stadsmuur: erg indrukwekkend vind ik dat! Dan loop ik via allemaal smalle oude straatjes steeds meer naar binnen totdat ik uitkom bij de Sint Walburgiuskerk. Wat een indrukwekkende entree: genieten is dit! Heel even denk ik te weten hoe een reiziger zich vroeger moet hebben gevoeld toen hij na een lange, barre tocht deze stad binnenkwam: wat een schoonheid!
Ik hoop morgen in kerk te kunnen kijken, want er zijn een aantal afbeeldingen te vinden van Jacobus de Meerdere.
Geesje Kip komt al vrij snel aanrijden om mij op te pikken. Ze nodigde mij uit via de Facebook-groep van Sint Jacob. Met de hond achterin gaan we naar haar huis in Harfsen. Zij woont daar met haar zoon en man, die nu overnacht bij zijn werk.
Geesje maakt een heerlijk maaltijd klaar en we eten samen, in Geesjes refugio!
Na een rustige nacht ontbijten we samen vroeg, want Ria moet werken. De buurman is bezig met ijskrabben, het heeft weer gevroren. Ria vertrekt op de fiets, ik zwaai haar uit.
Dan pak ik mijn spullen in en halen Ineke en Julie mij op om mij af te leveren bij de Lebuinuskerk aan de Kleine Poot.
Julie heeft veel lol en zwaait me vrolijk uit. Dankjewel lieve familie, tot ziens!
In het centrum is geen stempelpost te vinden, het VVV is niet open en de kerk ook niet, dus ga ik zonder stempel de stad uit, via allerlei mooie oude straatjes en pleinen en de Hanzebrug bij de IJssel. Voordat ik de A1 bereik zie ik een MacDonalds staan, hier haal ik een kop koffie en een stempel: Ik stel voor dat we voortaan stempels sparen van de grote M op onze Credencial (pelgrimspas), want die zijn wel open!
Na deze onderbreking wandel ik verder over de brug over de Schipbeek en onder de A1 door, om vervolgens een oud klinkerpad in te slaan met oude boerderijen en veel paarden in de wei: Waterdijk. Deze gaat over in een zandpad: een echt pelgrimspad, dit loopt een stuk fijner dan de klinkers of het asfalt. opeens beginnen de sirenes te loeien: het teken van de eerste maandag van de maand! Het is een flink kabaal dat van alle kanten komt. Iemand die niet op de hoogte van dit gebruik is, zal zich vast afvragen welke ramp er is gebeurd! De sirenes loeien minder lang dan ik me herinner en de rust keert weer op dit mooie landweggetje, waar de tijd lijkt stil te staan.
Ik kom aan in Epse en wandel weer op een breed zandpad met mooie huizen op ruime kavels. Dit gaat zo door tot aan Gorssel, waar ik langs de bosrand wandel in de warme zon. Het is zelfs zo warm dat ik overweeg om mijn jas uit te doen!
In Gorssel ga ik bij "Het Trefpunt" koffiedrinken. Het Trefpunt is een ontmoetingsruimte waar basisschoolkinderen sporten, ouderen klaverjassen en biljarten. Twee oudere mannen, die fanatiek biljarten, maken een praatje en bieden mij een kop aan: dat smaakt goed mannen!
Na deze pauze wandel ik Gorssel weer uit en loop ik langs de begraafplaats een bospad in. Deze komt uit op de Quatre Brasweg. Een bekende naam, vlakbij mijn ouderlijk huis is ook een Quatre Bras: de vier soldaten.
Deze weg komt langs een opvoedingstehuis, volgens het kaartje. Jeugdzorg, zie ik op de borden staan langs de kant van de weg.
In de verte zie ik de spoorbrug over het Twenthekanaal. Dit kanaal is in de crisisjaren door werklozen met schop en kruiwagen gegraven om de drie grote steden van Twente (Almelo, Hengelo en Enschede) aan te sluiten op het landelijk netwerk van rivieren en kanalen. Het kanaal is nu van groot belang voor de waterhuishouding. Ik neem nog een keer pauze om moed te verzamelen voor het laatste stuk, ik moet nog vijf kilometer en dan ben ik in het centrum van Zutphen. Zutphen wordt al meer dan 1700 jaar continu bewoond. Na een verwoestende aanval van de Noormannen werd er op het einde van de negende eeuw een ringwal aangelegd met drie grachten er om heen, zodat de stad zich kon ontwikkelen.
Ik eet de heerlijke en voedzame "wandelcake" die ik van Ineke kreeg, pel een mandarijntje van Ria en drink mijn laatste water op: ik kan er weer tegenaan!
Nadat ik onder de spoorbrug door ben gelopen, wandel ik later over de brug over het Twenthekanaal Zutphen binnen en nog weer later passeer ik de "Canadians Bridge", waar op 8 april 1945 de Canadezen als bevrijders Zutphen binnentrokken. Met een bocht loop ik om het centrum heen via de Coehoornsingel en dan loop ik het centrum binnen door de stadsmuur: erg indrukwekkend vind ik dat! Dan loop ik via allemaal smalle oude straatjes steeds meer naar binnen totdat ik uitkom bij de Sint Walburgiuskerk. Wat een indrukwekkende entree: genieten is dit! Heel even denk ik te weten hoe een reiziger zich vroeger moet hebben gevoeld toen hij na een lange, barre tocht deze stad binnenkwam: wat een schoonheid!
Ik hoop morgen in kerk te kunnen kijken, want er zijn een aantal afbeeldingen te vinden van Jacobus de Meerdere.
Geesje Kip komt al vrij snel aanrijden om mij op te pikken. Ze nodigde mij uit via de Facebook-groep van Sint Jacob. Met de hond achterin gaan we naar haar huis in Harfsen. Zij woont daar met haar zoon en man, die nu overnacht bij zijn werk.
Geesje maakt een heerlijk maaltijd klaar en we eten samen, in Geesjes refugio!
-
03 Februari 2014 - 22:28
Baukje:
van uit amsterdam even een reactie op je reisverslag van vandaag.wat een mooie wandelweer,je treft het wel gelukkig maar,als het kan moet je even mij een berichtje sturen waar je langs loopt door brabant,de vriendin van dalyn rose die woont nl daar.misschien kan je hun ontmoeten,we hebben net lekker gegeten lowie zijn verjaatrdag gevierd.we gaan morgen weer naar huis,liefs groetjes tante baukje hans dalyn lowie michel en rose -
04 Februari 2014 - 08:16
Eugene Uiting:
Hoi Petra,
Wat schrijf je prachtig ik heb het gevoel met je mee te lopen. Met gedachten daarbij aan mijn eigen tochten komen alle gevoelens en emoties van die reizen zo terug. Alles overgoten met dankbaarheid voor de gastvrijheid, die schijnbaar elke pelgrim ten deel valt. Ik heb even op google maps gekeken. Als je je route wijzigt ben je via Millingen aan de Rijn, en de Historische Pelgrimsweg tussen Rijn en Maas na 98 km bij mij in Velden, waar je dan uiteraard van harte welkom bent om te rusten, eten, praten en slapen.
Buen Camino -
04 Februari 2014 - 13:31
Tonny Meerholz:
Hoi Petra,
Zo ik ben weer bij gelezen. Tsjonge, daar moet je echt even tijd voor nemen.Hoe gaat het nu met je voeten?Wat krijg je veel tips, leuk dat er zoveel mensen meeleven zeker die de route kennen.
En het is mooi dat je steeds weer een logeerplek krijgt aangeboden of dat je die zelf aanvraagt>
Goed je hebt tot nu toe steeds een goed logeeradres en fijne mensen die je verwennen!
Het ga je goed , en veel pezier en succes gewenst.
Liefs Tonny -
04 Februari 2014 - 20:05
Geertje:
Lieve Petra,
ik moest de hele dag aan je denken omdat hier de zon scheen EN jij daar OOK het plezier van zou hebben, dacht ik.
In de tuin gewerkt, en jij de hele dag gewandeld langs of in de buurt van de Ijssel?
Liefs Geertje
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
