Dag 27: Spoordonk - Vessem (13 km)
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
15 Februari 2014 | Nederland, Vessem
Gery vindt het fijn om mij goed te verzorgen. Ik geniet van haar liefdevolle verzorging en voel me erg welkom. 's Ochtends krijg ik een kopje thee op bed, wat heerlijk wakker worden is dat!
We ontbijten met z'n drieën, Arie, Gery en ik met zelfgebakken brood van een beetje van de molen en een beetje van Gery: heerlijk! Met een goedgevuld bovenvak voor onderweg en hartverwarmende kruidenthee in de thermosfles word ik door beiden in de auto weggebracht richting de Heilige Eik. Gery probeert de rugzak even uit, Arie wil graag met haar het pad een keer lopen. Gewoon doen, Gery! Je ontmoet hartstikke leuke mensen onderweg! Na een heerlijk warme knuffel nemen we afscheid en loop ik verder richting ophaalbrug over het Wilhelminakanaal.
Na een paar bochtjes loop ik weer langs de Beerze. Heerlijk om weer alleen te lopen, ik had nooit gedacht dat ik daar zo van kon genieten!
Vanmorgen vroeg werd ik met een paniekvlaag wakker; het stormde flink, waarschijnlijk werkte dat mee, maar ik heb ook al enkele dagen moeite met het idee dat ik bijna aan het einde van de Nederland-etappe ben. De communicatie zal lastiger worden (duurder) en de afstand groter. De kans dat mijn kinderen spontaan komen wordt steeds kleiner en ik mis ze. Ik vertel Gery over de mooie laatste dag samen, hoe bijzonder de zegen was die we kregen van Evert-Jan en Martha en de reactie van onze kinderen hierop (Bianca, als ik over onze kinderen spreek dan hoor jij daar ook bij hoor!).
De herinnering daaraan vult mijn hart en verwarmt mijn hele wezen.
De wandeling naar Middelbeers is fijn, het waait flink, de wolken lijken voorbij te schieten, zo nu en dan gaat een vlaag wind over het water waardoor het een levend wezen lijkt, ik voel me een met de natuur.
Ondanks de heimwee, ga ik door, met iedere stap die ik zet verder weg van wie me lief zijn. Ondertussen realiseer ik me hoe gelukkig ik ben dat ik mijn droom volg. Als ik nu onderweg zou zijn naar de hemelpoort en ik zou de vraag krijgen of ik wel alles uit mijn leven heb gehaald wat er uit te halen valt, kan ik volmondig JA! zeggen.
In Middelbeers neem ik een pauze: even naar de wc en een cappuccino en een deel van het verslag vast schrijven, want straks komt Hilbrand! En dan wil ik zoveel mogelijk tijd hebben voor "samen".
Ondertussen zingt een vreemde man dat hij alles van zichzelf aan mij wil geven (John Legend - All of me) en komt de "Cupsong" voorbij met:
"I've got my ticket for the long way round
The one with the prettiest of views
It's got mountains, It's got rivers,
It's got sight to give you shivers
But it sure would be prettier with you"
Het klopt zo met hoe ik me voel. Ik geniet en ik weet nu dat ik me prima red, maar het is het fijnst om het allemaal te delen met Hilbrand.
Na deze pauze loop ik weer verder, langs de Beerze door bossen en langs hei en open velden. Op de open velden steekt de wind weer op en blaast me bijna van de sokken, ik gooi m'n kop in de wind en "gjin d'r foar!"
Hilbrand belt, hij is in Vessem! We spreken af dat hij z'n spullen vast naar de pelgrimshoeve brengt en naar de kerk loopt, zodat we samen van de kerk naar de hoeve kunnen lopen.
Ik schroef m'n tempo op, mijn lief wacht op mij, mijn hart zingt en ik krijg vleugels...
In no time loop ik Vessem binnen, Vessem! eindetappe van Nederland, beginetappe van de Via Monastica.
Ik heb het gehaald, deze is binnen!
Na een bocht steven ik af op de Jacobshoeve, ik maak een foto en wordt naar binnen getroond door de gastheer. Hij staat er op dat ik koffie kom drinken binnen. Een echte pelgrim, die moet hier gastvrij onthaald worden! Ik ga mee, durf niet nee te zeggen tegen zoveel gastvrijheid en bel Hilbrand, die binnen 5 minuten aan komt wandelen. Ook hij wordt getrakteerd op koffie. Na een gezellig gesprek gaan we nog even in de stilteruimte en in de tuin kijken bij de "Cruz de Ferro" van deze bijzondere pelgrimsplek.
Dan stappen we verder naar de kerk, het eindpunt van de etappe, naast de pelgrimshoeve Kafarnaum. Marjan stapt de deur uit, "Ja, daar is ze eindelijk!" Wat een begroeting, wat een lief welkom.
Hilbrand en ik krijgen de "bruidssuite" en dat is wel fijn. Broeder Fons komt een hand geven en 's avonds eten we heerlijk met z'n zessen van de maaltijd die Marjan en Kitty hebben gemaakt.
Ik raak behoorlijk overprikkeld door al het gepraat en goede raad. Gelukkig is er begrip en mag ik naar de huiskamer met de warme houtkachel. Ben, die dit weekend cursusleider voor aankomende pelgrims was, komt binnen met een klankschaal, mooie klanken laat hij horen, erg rustgevend. Hij neemt al vrij snel afscheid om naar huis te gaan. Marjan vertelt me haar verhaal achter haar camino. Ik heb enorm veel bewondering voor deze stoere, sterke en lieve vrouw! Wat fijn dat we elkaar hier treffen.
Al gauw wordt het mij weer te druk, ik raak gewend aan de rust en de stilte en vind dat prettig. Vroeg op bed voor mij, Hilbrand kiest er voor om mee te gaan en dat vind ik fijn.
Morgen proberen we samen naar de grens te lopen. Hilbrand heeft besloten om twee nachten te blijven en dat is een verrassing voor mij, dus we hebben nog een nachtje extra geboekt in de "bruidssuite". Marjan wil ons morgen wel oppikken bij het eindpunt.
We ontbijten met z'n drieën, Arie, Gery en ik met zelfgebakken brood van een beetje van de molen en een beetje van Gery: heerlijk! Met een goedgevuld bovenvak voor onderweg en hartverwarmende kruidenthee in de thermosfles word ik door beiden in de auto weggebracht richting de Heilige Eik. Gery probeert de rugzak even uit, Arie wil graag met haar het pad een keer lopen. Gewoon doen, Gery! Je ontmoet hartstikke leuke mensen onderweg! Na een heerlijk warme knuffel nemen we afscheid en loop ik verder richting ophaalbrug over het Wilhelminakanaal.
Na een paar bochtjes loop ik weer langs de Beerze. Heerlijk om weer alleen te lopen, ik had nooit gedacht dat ik daar zo van kon genieten!
Vanmorgen vroeg werd ik met een paniekvlaag wakker; het stormde flink, waarschijnlijk werkte dat mee, maar ik heb ook al enkele dagen moeite met het idee dat ik bijna aan het einde van de Nederland-etappe ben. De communicatie zal lastiger worden (duurder) en de afstand groter. De kans dat mijn kinderen spontaan komen wordt steeds kleiner en ik mis ze. Ik vertel Gery over de mooie laatste dag samen, hoe bijzonder de zegen was die we kregen van Evert-Jan en Martha en de reactie van onze kinderen hierop (Bianca, als ik over onze kinderen spreek dan hoor jij daar ook bij hoor!).
De herinnering daaraan vult mijn hart en verwarmt mijn hele wezen.
De wandeling naar Middelbeers is fijn, het waait flink, de wolken lijken voorbij te schieten, zo nu en dan gaat een vlaag wind over het water waardoor het een levend wezen lijkt, ik voel me een met de natuur.
Ondanks de heimwee, ga ik door, met iedere stap die ik zet verder weg van wie me lief zijn. Ondertussen realiseer ik me hoe gelukkig ik ben dat ik mijn droom volg. Als ik nu onderweg zou zijn naar de hemelpoort en ik zou de vraag krijgen of ik wel alles uit mijn leven heb gehaald wat er uit te halen valt, kan ik volmondig JA! zeggen.
In Middelbeers neem ik een pauze: even naar de wc en een cappuccino en een deel van het verslag vast schrijven, want straks komt Hilbrand! En dan wil ik zoveel mogelijk tijd hebben voor "samen".
Ondertussen zingt een vreemde man dat hij alles van zichzelf aan mij wil geven (John Legend - All of me) en komt de "Cupsong" voorbij met:
"I've got my ticket for the long way round
The one with the prettiest of views
It's got mountains, It's got rivers,
It's got sight to give you shivers
But it sure would be prettier with you"
Het klopt zo met hoe ik me voel. Ik geniet en ik weet nu dat ik me prima red, maar het is het fijnst om het allemaal te delen met Hilbrand.
Na deze pauze loop ik weer verder, langs de Beerze door bossen en langs hei en open velden. Op de open velden steekt de wind weer op en blaast me bijna van de sokken, ik gooi m'n kop in de wind en "gjin d'r foar!"
Hilbrand belt, hij is in Vessem! We spreken af dat hij z'n spullen vast naar de pelgrimshoeve brengt en naar de kerk loopt, zodat we samen van de kerk naar de hoeve kunnen lopen.
Ik schroef m'n tempo op, mijn lief wacht op mij, mijn hart zingt en ik krijg vleugels...
In no time loop ik Vessem binnen, Vessem! eindetappe van Nederland, beginetappe van de Via Monastica.
Ik heb het gehaald, deze is binnen!
Na een bocht steven ik af op de Jacobshoeve, ik maak een foto en wordt naar binnen getroond door de gastheer. Hij staat er op dat ik koffie kom drinken binnen. Een echte pelgrim, die moet hier gastvrij onthaald worden! Ik ga mee, durf niet nee te zeggen tegen zoveel gastvrijheid en bel Hilbrand, die binnen 5 minuten aan komt wandelen. Ook hij wordt getrakteerd op koffie. Na een gezellig gesprek gaan we nog even in de stilteruimte en in de tuin kijken bij de "Cruz de Ferro" van deze bijzondere pelgrimsplek.
Dan stappen we verder naar de kerk, het eindpunt van de etappe, naast de pelgrimshoeve Kafarnaum. Marjan stapt de deur uit, "Ja, daar is ze eindelijk!" Wat een begroeting, wat een lief welkom.
Hilbrand en ik krijgen de "bruidssuite" en dat is wel fijn. Broeder Fons komt een hand geven en 's avonds eten we heerlijk met z'n zessen van de maaltijd die Marjan en Kitty hebben gemaakt.
Ik raak behoorlijk overprikkeld door al het gepraat en goede raad. Gelukkig is er begrip en mag ik naar de huiskamer met de warme houtkachel. Ben, die dit weekend cursusleider voor aankomende pelgrims was, komt binnen met een klankschaal, mooie klanken laat hij horen, erg rustgevend. Hij neemt al vrij snel afscheid om naar huis te gaan. Marjan vertelt me haar verhaal achter haar camino. Ik heb enorm veel bewondering voor deze stoere, sterke en lieve vrouw! Wat fijn dat we elkaar hier treffen.
Al gauw wordt het mij weer te druk, ik raak gewend aan de rust en de stilte en vind dat prettig. Vroeg op bed voor mij, Hilbrand kiest er voor om mee te gaan en dat vind ik fijn.
Morgen proberen we samen naar de grens te lopen. Hilbrand heeft besloten om twee nachten te blijven en dat is een verrassing voor mij, dus we hebben nog een nachtje extra geboekt in de "bruidssuite". Marjan wil ons morgen wel oppikken bij het eindpunt.
-
16 Februari 2014 - 00:39
Baukje:
hoy lieverd eindelijk kan ik je verslag weer lezen ik had een virus in mijn com maar hans was hier het weekend die heeft alles weer opnieuw opgestart,ik heb het gemist maar heb wel van je ma gehoord hoe het met je ging,wat denk je zouden we je in het belgische je wel kunnen volgen ?? ik hoop dat je een plesante tijd hebt,en leuke mannekes ontmoet die je de weg wijzen richting frankrijk doe je de groeten aan hilbrand,liefs knuffel van tante baukje en rose de wind -
16 Februari 2014 - 08:36
M:
hoi Petra en Hilbrand
Wat fijn dat jullie even een paar dagen zamen zijn dat geeft je weer kracht.!!!
Je hebt weer een prachtige route gelopen,ik kan me voorstellen dat je je dan heel gelukkig voelt met zoveel natuurschoon om je heen
liefs van ons -
16 Februari 2014 - 11:51
Marian Beernink:
Lieve Petra,
Dit stond vanmorgen in mijn mailbox en wil ik aan je doorgeven.
'De rede biedt ons vele mogelijkheden tegelijk.
De intuitie kiest hieruit feilloos de beste.'
Uit: dagelijkse gedachte
Marian -
16 Februari 2014 - 14:15
Minke Geurts:
Gefeliciteerd!! De eerste etappe bereikt! Heb nog een paar fijne dagen met Hilbrand. Tot in België.
Oant moarn!! liefs mam -
16 Februari 2014 - 20:04
Martha:
Lieve Petra,
Weer een grens naderen en de spanning om die over te steken... kan het me zo invoelen.
Geweldig zover als je al gekomen bent en zo intensief je dit beleeft en beschrijft. Fijn dat je dat deelt met ons. Het maakt dat je ondanks de afstand zo ontzettend dichtbij bent.
En die stilte waaraan je gewend raakt: ik kan het me zo goed indenken. Ik heb het iedere zomer al als ik na één week op mijn broers boerderij weer terugkom in Hoogeveen. Als je dan dagenlang loopt in de rust, moeten de geluiden van de mensen in hun volle wereld wel heel overweldigend zijn.
Goede vaart verder, vaya con dios!
Liefs, Martha -
16 Februari 2014 - 22:00
Gery:
Een grens overgaan is niet anders dan een stap zetten richting je toekomst. Dus gewoon durven en doen. Je bent immers al op weg. Een grens overgaan is het ene speelveld verlaten en het andere speelveld op gaan. Veel plezier! -
18 Februari 2014 - 14:45
Baukje:
hoy Petra even een mailtje van je tante uit leeuwarden,ik hoop dat je in het belgische land ook zo veel mooie momenten meemaakt,je kwam gisteren in de buurt van balen leo en geesje hadden daar een zomerhuisje,moet een mooie omgeving zijn ,nog maar lekker genieten vandaag ,ik hoop dat je vanavond weer een goede slaapplaats vind, liefs dikke knuffel van baukje en rose de wind
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
