Dag 30: Balen (Hulsen) - Tongerlo (21 km?)
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
18 Februari 2014 | België, Tongerlo
Gisteravond mocht ik mijn verslag op de laptop van (s)Jos typen, dit ging niet erg snel, enkele letters of tekens zaten op andere plaatsen...
Al met al duurde het lang en daarna heeft Jos met mij nog naar bijzonderheden van de Via Monastica gekeken. Hij vertelde me welke plaatsen interessant waren om te bekijken, Scherpenheuvel moet ik zeker naar toe gaan, het is het Lourdes van België. Dat betekent dan wel dat ik omloop maar het schijnt zeker de moeite waard te zijn. Verder krijg ik nog wat overnachtingsadresjes door en dat is ook altijd handig. Na dit besproken te hebben ga ik slapen. Morgenochtend zie ik Jos niet meer, maar zijn vrouw zal er zijn en mij terug naar te kerk brengen.
De ontbijttafel staat al uitgebreid klaar als ik beneden kom, een heerlijke fruitsalade en yoghurt en brood met kaas voor onderweg. Ik krijg nog soep mee in de thermoskan en een gekookt ei van de kippetjes die in de tuin rond lopen. Jos heeft al gebeld met de abdij in Tongerlo en een kamer voor mij laten reserveren, met een broodmaaltijd om 18.00 uur.
Emma is een lieve zorgzame vrouw die het nodige voor de kiezen heeft gehad. Ze staat positief in het leven. Haar zoon en schoondochter, een Poolse bruid met de naam Justyna, verwachten binnenkort een kindje. Elke keer als de telefoon gaat, schrikt Emma op: zou het...?
Ze brengt me iets verder naar een kappelletje. Ze vindt het best heftig dat ik dit in m'n eentje doe met die zware rugzak en zou me zo naar Tongerlo willen rijden, maar ja, dat is natuurlijk niet de bedoeling!
We nemen hartelijk afscheid bij de St. Elisabethkapel aan de rand van Meerhout en ik loop richting Tongerlo, langs de Grote Nete en de stuifduinen van Geel-Bel. Hier loop ik ongeveer een kilometer op met een man die een ommetje maakt. Hij hoort me helemaal uit alsof ik een ervaren pelgrim ben. Hij wil ook ooit nog de tocht lopen met z'n vrouw, of fietsen. Na een bocht loop ik rechtdoor en hij slaat af, gezellig even om zo samen op te lopen.
Nadat ik een weg oversteek loop ik langs een soort funpark voor fietsers en een grote visvijver. Aan het einde staat voor een huis een bankje, hier neem ik even pauze. Dan zie ik dat ik gebeld ben door Emma ws. Ik bel terug en grap direct: er is nog geen kindje hoor! Emma moet hier smakelijk om lachen. Ze wil graag weten waar ik ben, want ik ben de stokken vergeten. Op dat moment komt een postauto langs en vraag ik het adres. Tijdens het wachten drink ik de heerlijk zelfgemaakte soep van Jos op en eet ik de appelcake die ik meekreeg. Al gauw komt Emma aanrijden en geeft me mijn stokken. We kussen elkaar nog maar weer en Emma gaat terug, naar haar bloemschikcursus. Ze is sinds kort met pensioen, hiervoor gaf ze les, ze is docent Nederlands en Engels.
Ik wandel verder en nadat ik een grote weg oversteek vraag ik bij een grote zaak of ik gebruik mag maken van de wc, en dat mag. Ik wandel verder langs het water en over landweggetjes en kom uit bij het Albertkanaal. Daar neem ik nog een korte pauze en leg ik m'n benen even omhoog. Ik merk dat ik daarna weer beter kan lopen. Bart wilde vandaag langskomen om een hapje met me te eten. Ik laat hem weten dat ik naar de Abdij van Tongerlo ga. Vervolgens moet ik via een kiezelpaadje stijl naar boven lopen en over de brug gaan. Het uitzicht is prachtig op het kanaal en de spoorbaan ernaast.
Vanaf hier loop in naar Stelen, een kerkdorp van de gemeente Geel. Er is weinig leven in de brouwerij; geen winkel te bekennen en geen mensen, wel huizen. Maar die zijn aan de voorkant behoorlijk afgesloten, erg ongezellig, het ziet er zo uitgestorven uit.
Ik steek een drukke weg over en loop over een viaduct de weg van Antwerpen - Hasselt (België) over en deze komt uit op een landweggetje. Bij een huis is een man in de tuin aan het werk, ik heb daar een tuinbankje zien staan en vraag of ik daar even op mag zitten, dat mag. Ik verzamel moed om de laatste drie kilometer nog te lopen. Ik ben er nu wel een beetje zat van. Mijn enkels en grote tenen doen zeer. Maar denkend aan Bart die onderweg is naar Tongerlo, is de energie snel weer gevonden en zo ontspannen mogelijk wandel ik verder Tongerlo binnen, door het centrum de Abdijstraat in. Ik benader de abdij van achteren en zie en grote muur die een groot terrein ommuurd. Het is erg indrukwekkend. "Ga ik hier vannacht slapen?", denk ik. Ik loop om het complex heen en zie dan een parkeerplaats met een toegangspoort naar een binnenplaats. Ik stap naar binnen en ga op onderzoek uit. Bordjes leiden mij naar de deur van de gastenverblijven.
Als ik aan het koord trek verwacht ik een bel, maar ik hoor een electronisch geluidje. Een pater, te herkennen aan de witte kleding, laat me binnen en zet mij in een soort wachtkamertje met een schilderij van een man die erg veel op Evert-Jan, onze buurman lijkt!
Een andere pater komt binnen en zet direct een prachtige stempel in mijn credencial. Hij brengt me naar de pelgrimvleugel, waar ik de enige gast ben. Ik slaap in de kamer van Sint Anna. Dan wil ik Bart bellen maar heb ik geen bereik. Ik loop naar beneden en de gangen door, maar kan er niet uit. Een andere gast, vertelt me waar ik langs kan. Ik loop de poort uit omdat ik dan misschien bereik heb en zie de auto van Bart. Het is zo leuk om Bart weer te zien! Die gekke jongen heeft bijna drie uur gereden om hier te zijn om moet straks weer terug.
We eten met elkaar in de Trefter, waar ook andere gasten zijn, zoals twee studenten die hun scriptie hier afmaken. Zij hebben luxere verblijven...
Bart en ik gaan hierna nog even naar een eetcafeetje om bij te kletsen. Hij brengt me nog even binnen de poort en vindt het er wel indrukwekkend uitzien, en de pater wel erg fijn doen. Voorzichtig rijden Bart en fijne wintersport met elkaar!
Ik ga naar binnen, twee trappen op in het torentje en mijn sobere kamertje in. Een erg bijzondere plek is dit.
Al met al duurde het lang en daarna heeft Jos met mij nog naar bijzonderheden van de Via Monastica gekeken. Hij vertelde me welke plaatsen interessant waren om te bekijken, Scherpenheuvel moet ik zeker naar toe gaan, het is het Lourdes van België. Dat betekent dan wel dat ik omloop maar het schijnt zeker de moeite waard te zijn. Verder krijg ik nog wat overnachtingsadresjes door en dat is ook altijd handig. Na dit besproken te hebben ga ik slapen. Morgenochtend zie ik Jos niet meer, maar zijn vrouw zal er zijn en mij terug naar te kerk brengen.
De ontbijttafel staat al uitgebreid klaar als ik beneden kom, een heerlijke fruitsalade en yoghurt en brood met kaas voor onderweg. Ik krijg nog soep mee in de thermoskan en een gekookt ei van de kippetjes die in de tuin rond lopen. Jos heeft al gebeld met de abdij in Tongerlo en een kamer voor mij laten reserveren, met een broodmaaltijd om 18.00 uur.
Emma is een lieve zorgzame vrouw die het nodige voor de kiezen heeft gehad. Ze staat positief in het leven. Haar zoon en schoondochter, een Poolse bruid met de naam Justyna, verwachten binnenkort een kindje. Elke keer als de telefoon gaat, schrikt Emma op: zou het...?
Ze brengt me iets verder naar een kappelletje. Ze vindt het best heftig dat ik dit in m'n eentje doe met die zware rugzak en zou me zo naar Tongerlo willen rijden, maar ja, dat is natuurlijk niet de bedoeling!
We nemen hartelijk afscheid bij de St. Elisabethkapel aan de rand van Meerhout en ik loop richting Tongerlo, langs de Grote Nete en de stuifduinen van Geel-Bel. Hier loop ik ongeveer een kilometer op met een man die een ommetje maakt. Hij hoort me helemaal uit alsof ik een ervaren pelgrim ben. Hij wil ook ooit nog de tocht lopen met z'n vrouw, of fietsen. Na een bocht loop ik rechtdoor en hij slaat af, gezellig even om zo samen op te lopen.
Nadat ik een weg oversteek loop ik langs een soort funpark voor fietsers en een grote visvijver. Aan het einde staat voor een huis een bankje, hier neem ik even pauze. Dan zie ik dat ik gebeld ben door Emma ws. Ik bel terug en grap direct: er is nog geen kindje hoor! Emma moet hier smakelijk om lachen. Ze wil graag weten waar ik ben, want ik ben de stokken vergeten. Op dat moment komt een postauto langs en vraag ik het adres. Tijdens het wachten drink ik de heerlijk zelfgemaakte soep van Jos op en eet ik de appelcake die ik meekreeg. Al gauw komt Emma aanrijden en geeft me mijn stokken. We kussen elkaar nog maar weer en Emma gaat terug, naar haar bloemschikcursus. Ze is sinds kort met pensioen, hiervoor gaf ze les, ze is docent Nederlands en Engels.
Ik wandel verder en nadat ik een grote weg oversteek vraag ik bij een grote zaak of ik gebruik mag maken van de wc, en dat mag. Ik wandel verder langs het water en over landweggetjes en kom uit bij het Albertkanaal. Daar neem ik nog een korte pauze en leg ik m'n benen even omhoog. Ik merk dat ik daarna weer beter kan lopen. Bart wilde vandaag langskomen om een hapje met me te eten. Ik laat hem weten dat ik naar de Abdij van Tongerlo ga. Vervolgens moet ik via een kiezelpaadje stijl naar boven lopen en over de brug gaan. Het uitzicht is prachtig op het kanaal en de spoorbaan ernaast.
Vanaf hier loop in naar Stelen, een kerkdorp van de gemeente Geel. Er is weinig leven in de brouwerij; geen winkel te bekennen en geen mensen, wel huizen. Maar die zijn aan de voorkant behoorlijk afgesloten, erg ongezellig, het ziet er zo uitgestorven uit.
Ik steek een drukke weg over en loop over een viaduct de weg van Antwerpen - Hasselt (België) over en deze komt uit op een landweggetje. Bij een huis is een man in de tuin aan het werk, ik heb daar een tuinbankje zien staan en vraag of ik daar even op mag zitten, dat mag. Ik verzamel moed om de laatste drie kilometer nog te lopen. Ik ben er nu wel een beetje zat van. Mijn enkels en grote tenen doen zeer. Maar denkend aan Bart die onderweg is naar Tongerlo, is de energie snel weer gevonden en zo ontspannen mogelijk wandel ik verder Tongerlo binnen, door het centrum de Abdijstraat in. Ik benader de abdij van achteren en zie en grote muur die een groot terrein ommuurd. Het is erg indrukwekkend. "Ga ik hier vannacht slapen?", denk ik. Ik loop om het complex heen en zie dan een parkeerplaats met een toegangspoort naar een binnenplaats. Ik stap naar binnen en ga op onderzoek uit. Bordjes leiden mij naar de deur van de gastenverblijven.
Als ik aan het koord trek verwacht ik een bel, maar ik hoor een electronisch geluidje. Een pater, te herkennen aan de witte kleding, laat me binnen en zet mij in een soort wachtkamertje met een schilderij van een man die erg veel op Evert-Jan, onze buurman lijkt!
Een andere pater komt binnen en zet direct een prachtige stempel in mijn credencial. Hij brengt me naar de pelgrimvleugel, waar ik de enige gast ben. Ik slaap in de kamer van Sint Anna. Dan wil ik Bart bellen maar heb ik geen bereik. Ik loop naar beneden en de gangen door, maar kan er niet uit. Een andere gast, vertelt me waar ik langs kan. Ik loop de poort uit omdat ik dan misschien bereik heb en zie de auto van Bart. Het is zo leuk om Bart weer te zien! Die gekke jongen heeft bijna drie uur gereden om hier te zijn om moet straks weer terug.
We eten met elkaar in de Trefter, waar ook andere gasten zijn, zoals twee studenten die hun scriptie hier afmaken. Zij hebben luxere verblijven...
Bart en ik gaan hierna nog even naar een eetcafeetje om bij te kletsen. Hij brengt me nog even binnen de poort en vindt het er wel indrukwekkend uitzien, en de pater wel erg fijn doen. Voorzichtig rijden Bart en fijne wintersport met elkaar!
Ik ga naar binnen, twee trappen op in het torentje en mijn sobere kamertje in. Een erg bijzondere plek is dit.
-
19 Februari 2014 - 07:25
Eugene Uiting:
Hoi petra , mooi dat je je route nu ook door je ontmoetingen laat bepalen. Het zal je zeker prachtige cadeautjes opleveren. En als pelgrim mag je elke dag cadeautjes in ontvangst nemen, zoals jij gisteren dat de postbode eraan komt als dat nodig is. Heerlijk om je verslagen te lezen ik kijk er elke dag naar uit geniet en ont-moet. Eugene -
19 Februari 2014 - 08:01
Baukje:
goedemorgen Petra,wat weer een mooi verslag,wat lief van bart dat hij jou opzoekt,ik volg je met de atlas naast de com puter ,er is nog niet veel verschil met nederland,hoop maar dat je nog een goede reis verder mag hebben denk veel aan je liefs tante baukje en rose de wind -
19 Februari 2014 - 08:27
Minke:
hoi Petra wat ben je al een eind helemaal in Belgie in het Klooster,fijn dat Bart even bij je kwam en dat je onderweg zulke fijne mensen treft ,dat zal je goed doen en strekte geven.
In het klooster heet die eetzaal de Refter daar nam de fam.vroeger afscheid van hun dochter die dan als bruid gekleed ging,ze werd dan de bruid van Jezus en de fam. zag ze niet meer terug,heel af en toe mocht ze ze zien door een luikje.
goede reis verder Petra.
liefs van Seije en Minke -
19 Februari 2014 - 09:02
Emma:
Hallo Petra, wat een kracht zit er toch in jou! Je mag best fier zijn op jezelf . Bedankt voor de vleiende woorden aan ons adres. We hopen dat je nog moedig verder stapt en zijn blij je als gast te hebben leren kennen.Ja, er zijn nog moedige mensen op deze wereld! Ook groeten van Jos en...nog steeds geen kindje! -
19 Februari 2014 - 09:20
Petra De Reuver:
Wat geweldig om dit allemaal te lezen. Ikk ga je zeker volgen. Kan ik al wat ervaring opdoen want volgend jaar is mijn jaar om de camino te lopen -
19 Februari 2014 - 10:34
Geertje:
Lieve Petra, ja ik kan je ook volgen op mijn Belgische kaart.
Er wonen vriendinnen in Heist-op-den-Berg, 'k heb er wel gefietst, ook een keer van Namen naar Breda, kortom een kaart aan overgehouden.
Ik zie je LOPEN, veel plezier en sterkte, liefs Geer -
19 Februari 2014 - 14:03
Tineke Ten Bulte:
Hoi Petra leuk te lezen dat het je goed gaat en nu verder op de route bent wens je veel succes -
19 Februari 2014 - 14:17
Martha:
Haha, Petra, de man op het schilderij heeft wel wat van Evert Jan. Stiekem heeft hij altijd al eens bisschop willen zijn in zo'n mooi indrukwekkend gewaad met staf...
Succes verder in dat toch wel 'andere' land!
-
19 Februari 2014 - 20:50
Klazien:
Ha Petra, wat kun jij ongelofelijk beeldend schrijven. 't Is net of we met je mee oplopen.
Dank je wel dat je ons hier deelgenoot van maakt. Wat een schat aan ervaringen heb je in deze maand al mee in je rugzak genomen zeg!
Ik vind het geweldig dat jij dit doet, super stoer ook ;).
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
