Dag 34: Diest - Ransberg (18 km)
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
22 Februari 2014 | België, Ransberg
Vannacht heb ik slecht geslapen. Het lukte eerst niet goed om in slaap te komen, het was erg koud. Een extra deken hielp een beetje. Het gebouw waar ik sliep was erg gehorig, ik hoorde stemmen, geschuifel van stoelen en deuren slaan. Voor de afleiding zette ik zachtjes muziek aan op mijn telefoon en viel in slaap. Opeens schrok ik 's nachts wakker omdat ik iemand met stemverheffing hoorde praten en daarna ging iemand met veel kabaal de trap op rennen en met deuren slaan. Mijn hart sloeg in m'n keel en ik zat rechtop in bed. De deur is gelukkig op slot bedacht ik. Het werd stil en ik ging weer slapen.
De wekker gaat om 7.15 uur, maar ik druk hem uit en zet de wekker op 8.00 uur, nog even doorslapen.
Om half 9 sta ik klaar om naar beneden te gaan, als er op de deur wordt geklopt: pater Guy. We gaan samen naar beneden en ontbijten in de keuken met z'n tweeën. Hij verontschuldigt zich voor de ontvangst van gister. Hij kreeg telefoon, ik kwam binnen en er was een gast uit Afrika, een medebroeder die hij kende uit zijn tijd in Congo. Hij is 33 jaar missionaris geweest en is nu 9 jaar hier in Diest. Met de pater uit Congo spreekt hij Frans en met mij begint hij ook Frans te spreken. Nadat hij mij naar mijn kamer had gebracht had hij met zijn medebroeder tot 2 uur 's nachts bijgepraat. Aha, dat zullen de geluiden zijn geweest die ik hoorde...
Veel tijd voor ontbijt is er niet, pater Guy heeft nog een begrafenis en moet alles in z'n eentje regelen hier. Over een jaar gaat het hier dicht en wordt het klooster gesloopt. Bijzonder dat ik hier nog kon overnachten. Wel jammer dat ik in de haast vergeten ben een stempel te vragen.
Ik sta al vroeg buiten op de stoep en heb nog niet naar de route kunnen kijken voor vandaag.
Ik wandel richting het centrum en ga bij een Italiaans eethuis naar binnen. Daar drink ik een heerlijke cappuccino en kan ik op m'n gemak de route uitstippelen. Door Diest in te gaan ben ik van de route afgegaan. Het lijkt me leuk om nog iets te zien van Diest, ik ga op zoek naar Jacobus de Meerdere en plan de route langs de kerk en de Allerheiligen heuvel. De kerk is dicht en de kapel met alle heiligen ook. Allebei zijn ze van april - oktober open. Ik wandel verder Diest uit, langs allerlei grote zaken, zoals Lidl en Aldi. Ik twijfel waar de afslag is en wordt ingehaald door een fietser met trekking-fietstassen. Hij zwaait naar mij en fietst naar links. Ik pak googlemaps erbij en zie dat ik op dat punt ook naar links moet om weer op de juiste route te komen.
Ik moet een heuvel op lopen en kom uit op een holle zandweg, erg mooi! Vandaar gaat het verder en kom ik uit bij een koolzaadveld, de bloemetjes ruiken heerlijk zoet. En als de zon over het veld schijnt is dat een prachtig gezicht.
Van dit mooie veld wandel ik over een snelweg en langs windmolens, weer over een holle zandweg. Ik kom uit bij een buurtschap met oude huizen en ben toe aan een pauze, maar zie geen bankje. Als ik langs een huis loop, zie ik een opening waar waarschijnlijk een raam heeft gezeten. Ik besluit om daar in te klimmen. De rugzak gaat eerst en dan klim ik naar binnen. Mijn benen bungelen eerst lekker naar buiten, maar als ze zwaar worden trek ik ze op en krijgen ze rust in mijn holletje. Ik eet de lunch op die ik meenam van de Italiaan met de handige plastic vork/mes/lepel die ik van Tootje kreeg.
Daarna gaat het weer verder. Het lopen gaat goed, door de rust van de afgelopen dagen, maar wat ook een rol speelt is dat mijn vriendin Boukelien komt. Zij komt vanmiddag en loopt morgen met me mee. Ik heb er zin in om haar weer te zien. "Ik ga je fijn knuffelen", stuurde ik haar op de sms.
Het weer is goed. Afwisselend zon en mooie wolkenvelden, soms een wat koude straffe wind.
Het laatste stuk loop ik voornamelijk tussen de fruitbomen richting de kerk bovenop de Ransberg. Als ik onderaan de weg loop denk ik Boukelien te zien, achter de kerk. Na een flinke klim kom ik aan bij de parkeerplaats en zie de auto met Boukelien er in. We vallen in elkaars armen. Boukelien heeft allemaal lekkere dingetjes meegenomen om te snoepen. En ze had inderdaad achter de kerk gestaan om te kijken of ze me aan zag komen lopen. Samen rijden we naar ons slaapadresje, een luxe B&B, waar we ook warm eten.
Tijdens het eten belt Hilbrand mij via FaceTime. Simon, Bart en Peter hebben bij hem gegeten en gaan samen met neef Auke op wintersport. Om de beurt komen de jongens voor de camera en spreek ik met ze. Wel leuk hoor dat dit zo kan. Geniet er van jongens en doe de groeten aan de rest van de familie in Wagrain!
De wekker gaat om 7.15 uur, maar ik druk hem uit en zet de wekker op 8.00 uur, nog even doorslapen.
Om half 9 sta ik klaar om naar beneden te gaan, als er op de deur wordt geklopt: pater Guy. We gaan samen naar beneden en ontbijten in de keuken met z'n tweeën. Hij verontschuldigt zich voor de ontvangst van gister. Hij kreeg telefoon, ik kwam binnen en er was een gast uit Afrika, een medebroeder die hij kende uit zijn tijd in Congo. Hij is 33 jaar missionaris geweest en is nu 9 jaar hier in Diest. Met de pater uit Congo spreekt hij Frans en met mij begint hij ook Frans te spreken. Nadat hij mij naar mijn kamer had gebracht had hij met zijn medebroeder tot 2 uur 's nachts bijgepraat. Aha, dat zullen de geluiden zijn geweest die ik hoorde...
Veel tijd voor ontbijt is er niet, pater Guy heeft nog een begrafenis en moet alles in z'n eentje regelen hier. Over een jaar gaat het hier dicht en wordt het klooster gesloopt. Bijzonder dat ik hier nog kon overnachten. Wel jammer dat ik in de haast vergeten ben een stempel te vragen.
Ik sta al vroeg buiten op de stoep en heb nog niet naar de route kunnen kijken voor vandaag.
Ik wandel richting het centrum en ga bij een Italiaans eethuis naar binnen. Daar drink ik een heerlijke cappuccino en kan ik op m'n gemak de route uitstippelen. Door Diest in te gaan ben ik van de route afgegaan. Het lijkt me leuk om nog iets te zien van Diest, ik ga op zoek naar Jacobus de Meerdere en plan de route langs de kerk en de Allerheiligen heuvel. De kerk is dicht en de kapel met alle heiligen ook. Allebei zijn ze van april - oktober open. Ik wandel verder Diest uit, langs allerlei grote zaken, zoals Lidl en Aldi. Ik twijfel waar de afslag is en wordt ingehaald door een fietser met trekking-fietstassen. Hij zwaait naar mij en fietst naar links. Ik pak googlemaps erbij en zie dat ik op dat punt ook naar links moet om weer op de juiste route te komen.
Ik moet een heuvel op lopen en kom uit op een holle zandweg, erg mooi! Vandaar gaat het verder en kom ik uit bij een koolzaadveld, de bloemetjes ruiken heerlijk zoet. En als de zon over het veld schijnt is dat een prachtig gezicht.
Van dit mooie veld wandel ik over een snelweg en langs windmolens, weer over een holle zandweg. Ik kom uit bij een buurtschap met oude huizen en ben toe aan een pauze, maar zie geen bankje. Als ik langs een huis loop, zie ik een opening waar waarschijnlijk een raam heeft gezeten. Ik besluit om daar in te klimmen. De rugzak gaat eerst en dan klim ik naar binnen. Mijn benen bungelen eerst lekker naar buiten, maar als ze zwaar worden trek ik ze op en krijgen ze rust in mijn holletje. Ik eet de lunch op die ik meenam van de Italiaan met de handige plastic vork/mes/lepel die ik van Tootje kreeg.
Daarna gaat het weer verder. Het lopen gaat goed, door de rust van de afgelopen dagen, maar wat ook een rol speelt is dat mijn vriendin Boukelien komt. Zij komt vanmiddag en loopt morgen met me mee. Ik heb er zin in om haar weer te zien. "Ik ga je fijn knuffelen", stuurde ik haar op de sms.
Het weer is goed. Afwisselend zon en mooie wolkenvelden, soms een wat koude straffe wind.
Het laatste stuk loop ik voornamelijk tussen de fruitbomen richting de kerk bovenop de Ransberg. Als ik onderaan de weg loop denk ik Boukelien te zien, achter de kerk. Na een flinke klim kom ik aan bij de parkeerplaats en zie de auto met Boukelien er in. We vallen in elkaars armen. Boukelien heeft allemaal lekkere dingetjes meegenomen om te snoepen. En ze had inderdaad achter de kerk gestaan om te kijken of ze me aan zag komen lopen. Samen rijden we naar ons slaapadresje, een luxe B&B, waar we ook warm eten.
Tijdens het eten belt Hilbrand mij via FaceTime. Simon, Bart en Peter hebben bij hem gegeten en gaan samen met neef Auke op wintersport. Om de beurt komen de jongens voor de camera en spreek ik met ze. Wel leuk hoor dat dit zo kan. Geniet er van jongens en doe de groeten aan de rest van de familie in Wagrain!
-
22 Februari 2014 - 23:34
Geertje:
Lieve Petra, wat heerlijk dat je gezelschap hebt, heel fijn zo'n tussendoortje. \En wat heb je ver gelopen vandaag. En...koude kloosters zijn gewoon niet fijn. Liefs Geertje -
23 Februari 2014 - 13:30
Minke Geurts:
Lieve Petra,
Wat staat er al veel in bloei. Prachtig gezicht.
Na niet zo'n fijne nacht toch nog goed gelopen.
Fijn dat Boukelien vandaag bij jou is.
Ik hoop dat jullie vannacht een goede nachtrust hebben.
Niet te veel en te lang praten hoor. Dat kan onder het lopen ook.
Oant moarn, liefs mam -
23 Februari 2014 - 14:56
Giny:
lieve Petra,
ben gisteren (zaterdag 22 febr) nog 2 keer langs jullie huis gereden, heb met Menne een tocht vanuit Hoogeveen gelopen, richting Pesse, 30 km. Geniet elke dag van je fantastische verhalen, wat ben je al ver en wat ontmoet je veel verschillende en meestal lieven mensen. Vind het ontzettend goed en knap wat je doet, maar ben niet jaloers op je, en jammer genoeg ben je al te ver weg om nog een dagje met je mee te lopen. Gelukkig schrijf je zo mooi dat ik zo met je mee kan lopen! Het ga je goed Petra! Liefs Giny. -
23 Februari 2014 - 20:04
Jeltsje:
Hoi lieve Petra, wat een mooie tocht! Wat fijn dat je vriendin er is, lekker genieten samen! lfs Jeltsje -
23 Februari 2014 - 23:08
Jan Schürmann:
De taalgrens goed overgekomen...
Direct bij aankomst je credential laten zien en om een stempel vragen.
Bij mij is tweemaal overkomen dat ik per auto achterna gekomen werd voor het stempel.
Een extra accu voor je telefoon/gps.
Bonjour,
Bon Courage,
Jan
-
24 Februari 2014 - 22:40
Tonny:
Ha Petra,
Wat een boeiende verslagen, erg leuk om te lezen.
Ik hoop voor jou dat je geen koude overnachtingen meer gaat meemaken.
Mooi dat je gezelschap hebt gekregen van Boukelien.
Wat ben je al ver zeg, en wat een mooi natuur om van te genieten.
Veel plezier.
Liefs Tonny
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
