Dag 38 - rustdag
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
26 Februari 2014 | België, Namen
Vanmorgen worden we wakker in ons tweepersoonsbed bij Jean en Thérèse in Namen. Het is heerlijk om in elkaars armen te liggen.
Om half 9 ontbijten we met Jean en zijn schoonzoon aan tafel. We rekenen af en ik krijg een stempel in mijn credencial.
Daarna stappen we op, rijden in de auto naar het zwembad: "Piscine de Jambes". Thérèse had ons verteld waar het was, we hebben het in de googlemaps ingevoerd en Hilbrand rijdt er zo naar toe. Ook hij verlegt zijn grenzen. Eerder had Hilbrand er een hekel aan om ergens in den vreemde te rijden, nu crost hij door de stad alsof het niks is. Ik moet deze keer wennen aan alle prikkels die op mij afkomen. Ik ben gewend aan het ritme van 4 km per uur en merk dat ik het overweldigend vind wat er nu op mij afkomt, dus ik sluit mijn ogen maar'.
Bij het zwembad aangekomen lopen we naar binnen samen met een groepje verstandelijk beperkte jongeren. We kopen een kaartje en vinden onze weg naar de kleedkamers. Onze kleding kan in een kluisje en als we bij het zwembad aankomen worden we tegengehouden door een badmeester. We moeten allebei een badmuts op en krijgen die te leen. Hilbrand moet eigenlijk een "maillot" aan maar voor deze keer mag hij met zijn zwemshort het zwembad in. We zetten de badmutsen op en moeten erg lachen om onze "eierhoofden" , we zijn niet de enigen. We zwemmen ongeveer een half uur en krijgen nog een instructie in het Frans van de voorrangsregels in de baan. Het is erg druk met schoolkinderen en na een half uur verlaten we het zwembad. De spieren voelen een stuk soepeler.
Daarna rijden we naar het "Musée provincial des Arts anciens du Namurois", waar enkele attributen zijn met Jacobus de Meerdere, zoals een voetrelikwie en een beeld. We rijden tot in het centrum en kunnen tegenover het museum parkeren. Op de stoep voor het museum is een jakobsschelp. Na het museumbezoek lopen we langs een kapper, Hilbrand stelt voor dat ik me nu laat knippen. Een beetje beschroomd stap ik naar binnen, maar ik zal er één dezer dagen toch aan moeten geloven. Ik probeer over te brengen wat ik wil en met hulp van een jonge mannelijke klant lukt het. Ik wordt naar boven getroond en krijg daar een wasbeurt met een heerlijke hoofdmassage en mag daarna naar beneden plaatsnemen op een stoel. Ik krijg een paar modellenboeken voorgeschoteld en zoek een paar kapsels uit. De kapster lijkt me goed te begrijpen en gaat aan de slag. Ik ben erg tevreden over het resultaat, dit avontuur valt mij reuze mee.
Hierna zoeken we een pedicure en vinden al snel een zaak met picto' s van o.a. een voet. Handig voor ons buitenlanders om dat met plaatjes aan te geven. Ik kan direct terecht en krijg een prima pedicure behandeling met voetmassage. Ik kan er weer tegenaan de komende weken! We wandelen weer richting auto en komen langs een eetcafe "Exki", met vers en gezond eten. Hier nemen we een verlate lunch.
Bij het busstation zoeken we alvast uit hoe de reis er morgen uit moet zien. Een vriendelijke buschauffeur die een beetje Nederlands spreekt en verstaat helpt ons. We vertellen het verhaal van gister en hij begrijpt ook niet goed wat er mis is gegaan. We besluiten om morgen met de snelbus van Namen naar Jodoigne te gaan. We wandelen dan naar Eghezée en nemen van daar de bus terug naar Namen. We krijgen routemapjes mee.
Dan rijden we naar ons logeeradres bij Annemarie. Zij woont op een heuvel in het huis van haar ouders. We eten heerlijke lasagne met een frisse salade en krijgen een kamer met uitzicht op de stad. De lamp in de gang gaat tot schrik van Annemarie kapot en Hilbrand stelt voor om deze te vervangen. Dit stelt ze wel op prijs.
We regelen het logeeradres voor morgen alvast voor ons samen, hier kan het niet omdat Annemarie weggaat. Jean en Thérèse gaan ook weg, volgende week hebben de scholen in België vakantie en veel mensen gaan nu al op pad. We kunnen terecht bij een vrienden-op-de-fiets-adres in Namen.
Morgen weer wandelen, ik mis het ritme, het wordt de hoogste tijd!
Om half 9 ontbijten we met Jean en zijn schoonzoon aan tafel. We rekenen af en ik krijg een stempel in mijn credencial.
Daarna stappen we op, rijden in de auto naar het zwembad: "Piscine de Jambes". Thérèse had ons verteld waar het was, we hebben het in de googlemaps ingevoerd en Hilbrand rijdt er zo naar toe. Ook hij verlegt zijn grenzen. Eerder had Hilbrand er een hekel aan om ergens in den vreemde te rijden, nu crost hij door de stad alsof het niks is. Ik moet deze keer wennen aan alle prikkels die op mij afkomen. Ik ben gewend aan het ritme van 4 km per uur en merk dat ik het overweldigend vind wat er nu op mij afkomt, dus ik sluit mijn ogen maar'.
Bij het zwembad aangekomen lopen we naar binnen samen met een groepje verstandelijk beperkte jongeren. We kopen een kaartje en vinden onze weg naar de kleedkamers. Onze kleding kan in een kluisje en als we bij het zwembad aankomen worden we tegengehouden door een badmeester. We moeten allebei een badmuts op en krijgen die te leen. Hilbrand moet eigenlijk een "maillot" aan maar voor deze keer mag hij met zijn zwemshort het zwembad in. We zetten de badmutsen op en moeten erg lachen om onze "eierhoofden" , we zijn niet de enigen. We zwemmen ongeveer een half uur en krijgen nog een instructie in het Frans van de voorrangsregels in de baan. Het is erg druk met schoolkinderen en na een half uur verlaten we het zwembad. De spieren voelen een stuk soepeler.
Daarna rijden we naar het "Musée provincial des Arts anciens du Namurois", waar enkele attributen zijn met Jacobus de Meerdere, zoals een voetrelikwie en een beeld. We rijden tot in het centrum en kunnen tegenover het museum parkeren. Op de stoep voor het museum is een jakobsschelp. Na het museumbezoek lopen we langs een kapper, Hilbrand stelt voor dat ik me nu laat knippen. Een beetje beschroomd stap ik naar binnen, maar ik zal er één dezer dagen toch aan moeten geloven. Ik probeer over te brengen wat ik wil en met hulp van een jonge mannelijke klant lukt het. Ik wordt naar boven getroond en krijg daar een wasbeurt met een heerlijke hoofdmassage en mag daarna naar beneden plaatsnemen op een stoel. Ik krijg een paar modellenboeken voorgeschoteld en zoek een paar kapsels uit. De kapster lijkt me goed te begrijpen en gaat aan de slag. Ik ben erg tevreden over het resultaat, dit avontuur valt mij reuze mee.
Hierna zoeken we een pedicure en vinden al snel een zaak met picto' s van o.a. een voet. Handig voor ons buitenlanders om dat met plaatjes aan te geven. Ik kan direct terecht en krijg een prima pedicure behandeling met voetmassage. Ik kan er weer tegenaan de komende weken! We wandelen weer richting auto en komen langs een eetcafe "Exki", met vers en gezond eten. Hier nemen we een verlate lunch.
Bij het busstation zoeken we alvast uit hoe de reis er morgen uit moet zien. Een vriendelijke buschauffeur die een beetje Nederlands spreekt en verstaat helpt ons. We vertellen het verhaal van gister en hij begrijpt ook niet goed wat er mis is gegaan. We besluiten om morgen met de snelbus van Namen naar Jodoigne te gaan. We wandelen dan naar Eghezée en nemen van daar de bus terug naar Namen. We krijgen routemapjes mee.
Dan rijden we naar ons logeeradres bij Annemarie. Zij woont op een heuvel in het huis van haar ouders. We eten heerlijke lasagne met een frisse salade en krijgen een kamer met uitzicht op de stad. De lamp in de gang gaat tot schrik van Annemarie kapot en Hilbrand stelt voor om deze te vervangen. Dit stelt ze wel op prijs.
We regelen het logeeradres voor morgen alvast voor ons samen, hier kan het niet omdat Annemarie weggaat. Jean en Thérèse gaan ook weg, volgende week hebben de scholen in België vakantie en veel mensen gaan nu al op pad. We kunnen terecht bij een vrienden-op-de-fiets-adres in Namen.
Morgen weer wandelen, ik mis het ritme, het wordt de hoogste tijd!
-
26 Februari 2014 - 21:44
Geertje:
Lieve Petra en Hilbrand,
ALLES is nu verzorgd, van hoofd tot voeten, maar geen woord over je knie.
Dus morgen rustig aan uitproberen, concludeer ik maar.
Veel loopplezier voor jullie beiden.
Liefs Geertje -
26 Februari 2014 - 22:03
Baukje:
hoy Petra en hilbrand,zo te horen hebben jullie deze dag goed besteed,het gaat zeker beter met je knie anders kon je morgen niet starten,hoop maar dat het goed gaat,mooi dat je lief bij je is ,voor straks lekker koeze gezond weer op tot morgen liefs tante baukje en rose de wind ps de groetjes van alie Elzinga -
26 Februari 2014 - 23:13
Lydeke En Meine:
Heerlijk genieten samen: hebben jullie verdiend. Hoop dat de stijfheid ober is.
Meine &Lydeke -
27 Februari 2014 - 11:06
Harry:
Hallo Petra,
Leuk om dit alles te lezen, pas op mrt je knie, niet overbelasten, lbeter minder km maken.
Warme groet en een glimlach,
Harry -
27 Februari 2014 - 12:56
Andrys:
Hoi Petra,
Na bijna 40 dagen lopen mag je je wel lekker laten verwennen! Door Hilbrand, maar ook die hoofd- en voetmassage in Namen. Lekker dagje relaxen. Doe voorzichtig met je je knie; succes verder met je tocht, ik blijf je volgen.
Andrys
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
