Dag 58: Sezanne - Allemanche (24 km )
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
18 Maart 2014 | Frankrijk, Anglure
Vannacht heb ik geslapen als een roosje. Heerlijk om weer even privacy te hebben. Als ik er zo over nadenk dan wil ik erg graag weer alleen lopen. Ik houd nu te veel rekening met Kathey en lever mezelf in en ben tijdens het lopen steeds bezig om mijn eigen ruimte te bewaren. Ik vind dat vermoeiend. Verder heeft zij de contacten, want ze spreekt Frans en ik kom er niet aan toe om contact te maken. Dan maar op z'n "stuntel-Frans", maar ik red me wel.
Van iedereen die ik tegen kom kan ik iets leren en Kathey kwam op een goed moment. Ik had het best zwaar en toen was zij er en zij leek het zwaarder te hebben dan ik. Dat pepte mij wel op. Maar naast dat ze het tijdens het wandelen zwaar heeft kan ze erg goed voor zichzelf opkomen en daar heb ik ook baat bij gehad. Samen deelden we van de vrijgevigheid van Marianne en dat was ook fijn. We hebben als makkers samen gelopen en het is goed om weer verder te gaan.
Tijdens het ontbijt vertel ik dit aan haar. Ik gebruik mijn vertaler maar, want ik wil het zo zorgvuldig mogelijk zeggen. Ze begrijpt het en ik bedank haar voor de bijzondere ontmoeting en de lessen die ik van haar geleerd heb. Van zuster Anna krijg ik nog een potje koezalf, ik denk dat het uierzalf is, voor mijn bruine gezicht. Ze vindt dat ik dat 's avonds op mijn gezicht moet smeren. Ik smelt gewoon door haar zorgzaamheid, wat een lieverd. Ze geeft ons nog de naam en een adres mee voor als we in Troyes zijn. Wat een mooi mens is die zuster Anna uit Zwitserland.
Kathey en ik gaan samen naar het centrum, want we willen nog een stempel halen bij het VVV, deze heeft namelijk eentje met een Jacobsschelp. We vragen een voorbijgangster om een foto van ons samen te maken, wisselen email adressen uit en nemen hartelijk afscheid van elkaar. Dan ga ik alleen verder. Bij het postkantoor wil ik postzegels kopen en de madame laat me een velletje zien van speciale "Les Chemins de Saint-Jaques-de-Compostelle"-zegels en die zijn erg mooi.
Om de stad uit te komen en weer op de route, gebruik ik google-maps maar weer. Deze leidt me via een rotonde naar de camping waar ik langs loop en verder ga naar een trimbaan. Daar kom ik een man tegen die erg enthousiast tegen me begint te praten, in het Frans natuurlijk. Ik leg uit dat ik "Hollandais" ben en geen Frans spreek. daar is hij het niet mee eens. Hij vertelt dat hij ook op pelgrimage is geweest met een vriend vanaf huis en dat ze dertig kilometer per dag liepen. Ik klets met hem mee en we hebben het erg gezellig. Dan nemen we afscheid en ben ik verbaasd over mezelf dat ik zo even een kletspraatje kan hebben met een geïnteresseerde voorbijganger, een leuke ervaring. Door het bos en later langs fruitgaarden loop ik naar een weg en via wijngaarden loop ik het dorpje Vindey binnen. Het is er erg rustig. Via een spoorwegovergang loop ik richting Saudoy en zie ik een mensje met een rugzak lopen, waarschijnlijk is dit Kathey. Verderop is een man met een hond en daar blijft ze bij staan. Tja, wat doe ik? Als ik dichterbij kom, roep ik: "Bonjour monsiour, bonjour madame!" ze groeten terug en de man zegt in het Frans tegen mij: "Jij bent Petra uit Nederland", "Ja, klopt". En dan weet ik weer, dat ik echt alleen verder wil lopen. Ik groet beiden "Au revoir" en ga verder lopen, op naar de verse "jus de pomme" bij een fruitbedrijf met winkel die open is. Ik mag ook gebruik maken van het toilet en dat is wel prettig.
Ik kies nu een route met google-maps die anders is dan de route in het boekje, want ik vind het vervelend om Kathey telkens tegen te komen. Het voelt zo ongemakkelijk, want we hebben al afscheid genomen. Via Saudoy loop ik het dorpje uit, langs de kerk en kom uit bij een landweggetje met een stroompje er naast. Het uitzicht is prachtig. De klok luidt eerst twaalf keer en dat begrijp ik, want het is twaalf uur. Maar dan luidt hij een paar keer en weer eens en dan langer. Wat dat betekent weet ik niet, het zal wel iets voor de dorpsbewoners zijn. De tocht gaat over een spoorweg richting Anglure die niet meer in gebruik is. Dan wijk ik af van de route en loop ik over een landweggetje richting een grote weg. Ook hier is het prachtig met koolzaadvelden in bloei en een mooie lila-blauwe lucht. Aan het einde van het pad is een boerderij met loslopende honden die nogal agressief blaffen, dus stap ik van mijn eerste plan om hier pauze te houden af. Ik loop door tot de grote weg en neem daar een pauze in het gras.
Het volgende stuk is een beetje saai langs de grote weg en na zo'n acht kilometer sla ik af de akkers in. Op de hoek van de straat staat een huis en is een oud mannetje op een zitmaaier het gras aan het maaien, het is een mooi gezicht. Door de akkers loopt het weer fijn. Ik neem een paar laurierdropjes uit een klein rond doosje in mijn zak. Mijn pake had altijd een doosje pottertjes bij zich en daar lijken ze op. Elke keer als ik even op een lastig stukje zit pak ik drie "pottertjes van pake" en dat helpt. Op een hoek neem ik weer een pauze en kijk ik uit over de uitgestrekte velden. Dan kies ik een verkeerd pad, want ik kom uit op een riviertje en links er van is ook een. Ik moet eigenlijk naar links en had aan de andere kant moeten zijn. Ik heb geen zin om helemaal terug te gaan en loop langs het riviertje, totdat ik een plank over het riviertje zie liggen. Durf ik? Ik doe een stap en nog een, ja ik durf! Door een stukje ruig bos, steek ik over naar de rand, het is gelukkig geen Ardennen hier, en sta op het pad waar ik moet zijn. Nog enkele kilometers verwijderd van mijn slaapadresje in Allemanche. Googlemaps is mij goed van dienst geweest en heeft me langs leuke wandelpaden geleid, waar kan ik de mensen van googlemaps bedanken? Ik heb geen gids meer nodig. Misschien voor de leuke beschrijvingen of de slaapadresjes...
Bij de weg word ik al opgevangen door de gastvrouw, een enthousiaste vrouw die me meeneemt naar de keuken en gelijk thee voor me zet. Ze is werkelijk geïnteresseerd en doet haar best om iets op verschillende manieren te zeggen totdat ik begrijp wat ze bedoelt. Zij en haar man ontvangen veel pelgrims uit Nederland en Belgie, ze laat me foto's zien. Ze hebben drie dochters en twee kleinkinderen. Ik mag m'n verslag op de computer schrijven, mag straks in bad en madame wil mijn kleren ook wel wassen...
Van iedereen die ik tegen kom kan ik iets leren en Kathey kwam op een goed moment. Ik had het best zwaar en toen was zij er en zij leek het zwaarder te hebben dan ik. Dat pepte mij wel op. Maar naast dat ze het tijdens het wandelen zwaar heeft kan ze erg goed voor zichzelf opkomen en daar heb ik ook baat bij gehad. Samen deelden we van de vrijgevigheid van Marianne en dat was ook fijn. We hebben als makkers samen gelopen en het is goed om weer verder te gaan.
Tijdens het ontbijt vertel ik dit aan haar. Ik gebruik mijn vertaler maar, want ik wil het zo zorgvuldig mogelijk zeggen. Ze begrijpt het en ik bedank haar voor de bijzondere ontmoeting en de lessen die ik van haar geleerd heb. Van zuster Anna krijg ik nog een potje koezalf, ik denk dat het uierzalf is, voor mijn bruine gezicht. Ze vindt dat ik dat 's avonds op mijn gezicht moet smeren. Ik smelt gewoon door haar zorgzaamheid, wat een lieverd. Ze geeft ons nog de naam en een adres mee voor als we in Troyes zijn. Wat een mooi mens is die zuster Anna uit Zwitserland.
Kathey en ik gaan samen naar het centrum, want we willen nog een stempel halen bij het VVV, deze heeft namelijk eentje met een Jacobsschelp. We vragen een voorbijgangster om een foto van ons samen te maken, wisselen email adressen uit en nemen hartelijk afscheid van elkaar. Dan ga ik alleen verder. Bij het postkantoor wil ik postzegels kopen en de madame laat me een velletje zien van speciale "Les Chemins de Saint-Jaques-de-Compostelle"-zegels en die zijn erg mooi.
Om de stad uit te komen en weer op de route, gebruik ik google-maps maar weer. Deze leidt me via een rotonde naar de camping waar ik langs loop en verder ga naar een trimbaan. Daar kom ik een man tegen die erg enthousiast tegen me begint te praten, in het Frans natuurlijk. Ik leg uit dat ik "Hollandais" ben en geen Frans spreek. daar is hij het niet mee eens. Hij vertelt dat hij ook op pelgrimage is geweest met een vriend vanaf huis en dat ze dertig kilometer per dag liepen. Ik klets met hem mee en we hebben het erg gezellig. Dan nemen we afscheid en ben ik verbaasd over mezelf dat ik zo even een kletspraatje kan hebben met een geïnteresseerde voorbijganger, een leuke ervaring. Door het bos en later langs fruitgaarden loop ik naar een weg en via wijngaarden loop ik het dorpje Vindey binnen. Het is er erg rustig. Via een spoorwegovergang loop ik richting Saudoy en zie ik een mensje met een rugzak lopen, waarschijnlijk is dit Kathey. Verderop is een man met een hond en daar blijft ze bij staan. Tja, wat doe ik? Als ik dichterbij kom, roep ik: "Bonjour monsiour, bonjour madame!" ze groeten terug en de man zegt in het Frans tegen mij: "Jij bent Petra uit Nederland", "Ja, klopt". En dan weet ik weer, dat ik echt alleen verder wil lopen. Ik groet beiden "Au revoir" en ga verder lopen, op naar de verse "jus de pomme" bij een fruitbedrijf met winkel die open is. Ik mag ook gebruik maken van het toilet en dat is wel prettig.
Ik kies nu een route met google-maps die anders is dan de route in het boekje, want ik vind het vervelend om Kathey telkens tegen te komen. Het voelt zo ongemakkelijk, want we hebben al afscheid genomen. Via Saudoy loop ik het dorpje uit, langs de kerk en kom uit bij een landweggetje met een stroompje er naast. Het uitzicht is prachtig. De klok luidt eerst twaalf keer en dat begrijp ik, want het is twaalf uur. Maar dan luidt hij een paar keer en weer eens en dan langer. Wat dat betekent weet ik niet, het zal wel iets voor de dorpsbewoners zijn. De tocht gaat over een spoorweg richting Anglure die niet meer in gebruik is. Dan wijk ik af van de route en loop ik over een landweggetje richting een grote weg. Ook hier is het prachtig met koolzaadvelden in bloei en een mooie lila-blauwe lucht. Aan het einde van het pad is een boerderij met loslopende honden die nogal agressief blaffen, dus stap ik van mijn eerste plan om hier pauze te houden af. Ik loop door tot de grote weg en neem daar een pauze in het gras.
Het volgende stuk is een beetje saai langs de grote weg en na zo'n acht kilometer sla ik af de akkers in. Op de hoek van de straat staat een huis en is een oud mannetje op een zitmaaier het gras aan het maaien, het is een mooi gezicht. Door de akkers loopt het weer fijn. Ik neem een paar laurierdropjes uit een klein rond doosje in mijn zak. Mijn pake had altijd een doosje pottertjes bij zich en daar lijken ze op. Elke keer als ik even op een lastig stukje zit pak ik drie "pottertjes van pake" en dat helpt. Op een hoek neem ik weer een pauze en kijk ik uit over de uitgestrekte velden. Dan kies ik een verkeerd pad, want ik kom uit op een riviertje en links er van is ook een. Ik moet eigenlijk naar links en had aan de andere kant moeten zijn. Ik heb geen zin om helemaal terug te gaan en loop langs het riviertje, totdat ik een plank over het riviertje zie liggen. Durf ik? Ik doe een stap en nog een, ja ik durf! Door een stukje ruig bos, steek ik over naar de rand, het is gelukkig geen Ardennen hier, en sta op het pad waar ik moet zijn. Nog enkele kilometers verwijderd van mijn slaapadresje in Allemanche. Googlemaps is mij goed van dienst geweest en heeft me langs leuke wandelpaden geleid, waar kan ik de mensen van googlemaps bedanken? Ik heb geen gids meer nodig. Misschien voor de leuke beschrijvingen of de slaapadresjes...
Bij de weg word ik al opgevangen door de gastvrouw, een enthousiaste vrouw die me meeneemt naar de keuken en gelijk thee voor me zet. Ze is werkelijk geïnteresseerd en doet haar best om iets op verschillende manieren te zeggen totdat ik begrijp wat ze bedoelt. Zij en haar man ontvangen veel pelgrims uit Nederland en Belgie, ze laat me foto's zien. Ze hebben drie dochters en twee kleinkinderen. Ik mag m'n verslag op de computer schrijven, mag straks in bad en madame wil mijn kleren ook wel wassen...
-
18 Maart 2014 - 22:34
Lydeke:
Soms is alleen zijn goed. Soms ben je blij met een ontmoeting. Jij hebt met beide mooie ervaringen. Wij richten ons op de verkiezingen morgen. De gekte hierover ontgaat je waarschijnlijk. Je mist niets.
Succes met lopen verder! lydeke -
18 Maart 2014 - 23:07
Geertje:
Lieve Petra,
als de zalf van zuster Anna op uierzalf of vaseline lijkt kun je 'savonds wel smeren tegen het uitdrogen, maar nooit in de zon gebruiken want vette zalf beschermt niet tegen zonnebrand, sterker nog het brandt in. Waarschijnlijk weet je dit allemaal, maar ik krijg hier soms fietsgasten met een rood en pijnlijk verbrande huid, terwijl ze dachten die ochtend toen ze zich insmeerden dat het als bescherming ging werken. Niet.
Wat een keuzes hè moet je vele malen per dag maken, en dat terwijl je alleen maar loopt...
Ik vind dat je heel erg duidelijk maakt wat voor jou de afwegingen zijn, en er tegen kunt als het toch anders loopt.
Goeie reis, liefs Geertje -
18 Maart 2014 - 23:42
Tootje Surie:
Oei, oei,
Ik zal je zeggen dat ik steeds meer kriebels krijg om ook weer op stap te gaan. Ik wandel vaak genoeg, maar zoals jij op dit moment is toch wel heerlijk. Wat een vrijheid. Goed hoor dat je je ontmoetingen ook weer kunt afbreken. En je eigen gang weer gaat. Super ga zo door. Veel groetjes Tootje -
19 Maart 2014 - 00:05
Anita Wijbenga:
Top Petra. Wat een avontuur.
En prachtige verslagen. Erg leuk om te lezen.
Trochsette leave doe kest dit! -
19 Maart 2014 - 00:05
Alice:
Lieve Petra, ik heb eigenlijk niet zo veel te vertellen of te zeggen. Wil alleen van me laten horen. Laten weten dat ik je lees en je volg. Je klinkt stevig en stabiel. Je schrijft beeldend waardoor " meelopen". Heel prettig is. Veel plezier voor morgen en daarna gewenst. En die verkiezingen? Het zou wat.
-
19 Maart 2014 - 00:52
Minke Geurts:
Lieve Petra,
Bedankt voor de verrassing!! Heb je al op faceboek gekeken? Ik kon niet wachten om te beginnen. Vanavond moesten we ook nog naar Kollum. Wat een mooie kleuren! Staat mij goed he?
Goed denk ik om weer alleen te lopen. Kun je je eigen gang gaan. Je komt vast nog meer Pelgrims of die er op lijken, tegen.
Morgen weer een fijne dag! Je bent al zo lekker bruin gekleurd! Oant moarn, mam -
19 Maart 2014 - 06:30
Pylger Andrys:
Hoi Petra,
Dei 58: Do giest gewoan troch! Geweldig! Ik ha respekt foar dy! En wat bist al fier!
Noch eltse dei efkes lêse hoe it dy giet, no helemaal, omdat ik freed fertrek út Sint Jabik.
Ik rin earst in pear dagen mei myn twa soans en dan noch in pear dagen allinich.
Bin benijd, ha er echt folle sin yn. As't my folge wolst: PylgerAndrys.waarbenjij.nu.
No, genietsje mar wer hjoed, hopelik is der bettter waar dan hjir,hjir i't reinwaar. -
19 Maart 2014 - 07:58
Wubbe (fietsende Pelgrim):
Petra,
Mooi om te lezen dat je durft om ruimte te nemen om jezelf te zijn. -
19 Maart 2014 - 09:28
Baukje:
dag Petra goedemorgen
konden we nog maar een dropje van pake krijgen
maar hij heeft ons andere dingen nagelaten
en die pakt niemand ons meer af trochzette was zijn motto
mar ut mat wol kenne,
doe je rustig aan Petra,ga je eigen weg loop met blijdschap
hoop voor jou op veel zonneschijn
tot morgen leave gr van dien oude tante baukje en haar hondje rose
-
19 Maart 2014 - 09:31
Petra De Reuver:
Hallo petra, naamgenoot als ik zo lees wat je meemaakt dan wil ik ook gaan.
Mijn bedoeling is om eind april 2015 te starten in puy-en-velay. Om jouw tocht te lezen en te volgen heb ik al het idee dat ik nederland, belgie en dat stuk frankrijk al gelopen heb. Je schrijft zo beeldend dat ik mijn fantasie laat werken.hou je taai en ik bewonder je om de beslissing te nemen om toch alleen verder te gaan.
Groetjes -
19 Maart 2014 - 11:44
Helma Van Den Beld:
Hallo Petra,
sinds het begin volg ik jouw Pad en vind het jammer dat we elkaar niet hebben kunnen ontmoeten toen je langs Wijhe liep. Ik heb bewondering voor je, jouw mooie manier van vertellen/schrijven, een kijkje in wat je denkt en meemaakt. Petje af! Ik vertrek over 3 weken vanuit huis en loop dan achter jou aan. Je bent een voorbeeld van hoe ik hoop dat mijn tocht verloopt.
Je warme verhalen over de mensen die je helpen onderweg, doen me goed en geven me vertrouwen.
Heb een vraag: waar diep je de adressen op waar je slaapt? en hoever van te voren regel je dit adres?
Ik hoop van je te horen (mag ook via prive-bericht) als je tijd en zin hebt om te antwoorden!
Buen Camino, helma
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
