Dag 62: Rustdag
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
22 Maart 2014 | Frankrijk, Barberey-Saint-Sulpice
Vanochtend hebben we uitgebreid getafeld en dat is best knap met een Frans ontbijt, dat bestaat uit stokbrood met jam, koffie en jus d'orange. Bijna alles waar we in de afgelopen weken tijdens de korte telefoongesprekjes niet aan toe zijn gekomen passeert de revue, we raken niet uitgepraat.
Uiteindelijk gaan we richting Troyes met de auto. Vrijdag zouden we elkaar treffen in Barbedey en vanaf daar samen naar Troyes lopen. Maar toen waren we zo blij dat we elkaar zagen, dat we geen zin meer hadden om die wandeling eerst nog te doen. De bedoeling vandaag was om dan de wandeling te doen, maar het plensde zo dat we er geen zin in hadden. Net als tijdens andere rustdagen bedacht ik wat er extra moest gebeuren, nu ik tijd had en een auto ter beschikking. Ik moest nog overnachting regelen voor zondag op maandagnacht, ik wilde naar een schoenmaker om advies te vragen over mijn schoenen, ik wilde een voetencrème met dyclofenac kopen en ik wilde graag een "Andouillette de Troyes". Dat laatste is een Troyse specialiteit met varkensvlees in een rol, waarvan het recept al in de twaalfde eeuw bestond. De voetencrème heb ik eerder een keer opgesmeerd gekregen van Catharina en het werkte goed.
We gingen eerst naar een schoenmaker. Via de vertaal-app wisten we de Franse naam en via Google vonden we er een. Een oudere Guiseppe stond in de winkel en met behulp van de app weer, door zijn enorme geduld en vindingrijkheid heeft hij een advies gegeven en hebben we een afspraak kunnen maken. De schoenen moeten gerepareerd, het kan nog net... De schoenen moeten droog zijn. Zondag en maandag is de winkel dicht. Ik kan ze dinsdag om acht uur brengen en ze om zes uur 's avonds weer ophalen. Woensdag mag ik er weer op lopen. Ik spreek af dat ik ze dinsdag breng.
In een crêperie bestelt Hilbrand een omelet en ik een crêpe met Andouilette de Troyes, hier had ik zo naar uitgekeken. Ik deed een hap en proefde... poep! Ik moest m'n braakneigingen onderdrukken. Ik sprak mezelf vermanend toe, ik vergiste me vast en nam een tweede hap. Nu werd het nog erger... Ik vroeg Hilbrand om een hapje te proeven en die rook ook direct poep, hij hoefde het niet. Nu weet ik niet op deze "specialiteit" nu echt zo smaakt of dat het aan de kok hier ligt, maar ik durf de uitdaging niet meer aan te gaan om het elders te proeven.
Nu moet ik bedenken hoe ik het doe met overnachten en met de route. Hilbrand en ik spreken af om zondagochtend het stuk naar de kathedraal in Troyes te lopen. We gaan dan met de bus terug naar de auto. Het stuk van de kathedraal naar buiten Troyes loop ik maandag en dinsdag heb ik geen schoenen, woensdag ga ik met de bus naar het punt waar ik maandag gebleven ben. Ik heb dan niet wat ik in Reims had, dat ik te lang in de stad blijf hangen.
Dit betekent dat ik drie overnachtingen in Troyes moet hebben. Het adresje in het boekje, vlakbij de schoenmaker is 's weekends niet te bereiken. We gaan er lopend heen en laten de auto achter op een parkeerplaats in het centrum, maar ook hier is nu niemand te bekennen. Hotels zijn er wel maar die zijn duur.
We besluiten te overleggen met onze gastheer later.
Dan moeten we terug naar de auto, maar weten niet meer zo goed waar die staat! We nemen de bus richting centrum en gaan daar dan maar zoeken... Dan stopt de bus bij een halte en zie ik de auto staan! We gaan bijna uit onze bol en de buschauffeur moet erg om ons lachen. Zoveel geluk, daar moet St. Jacques wel bijna de hand in hebben!
Dan rijden we naar "huis" en overleggen we met onze gastheer. Hij belt, maar krijgt ook geen gehoor en belooft om morgenochtend weer te proberen. Ik vind het nu wel spannend worden, want als Hilbrand morgen weg is, wil ik eigenlijk wel weten waar ik 's nachts ga slapen...
Dan lees ik een berichtje van pelgrim Tineke via FB, waarin ze mijn hulp inroept. Zij is in Troyes! en is haar routeboekje kwijt en... ze slaapt in het Maison Notre Dame waar ik een plekje wilde reserveren!
Ik bel haar op en het blijkt dat ze op een tweepersoons kamer zit met een onbezet bed!
Sint Jacques heeft het maar druk!
Ik leg haar mijn plannen uit en we spreken af dat ik zondag bij haar kom "logeren". Maandag regelen we het overnachten dan wel officieel.
Blij dat alles weer goed gekomen is, drinken Hilbrand en ik er nog een wijntje op en gaan vroeg op bed.
Uiteindelijk gaan we richting Troyes met de auto. Vrijdag zouden we elkaar treffen in Barbedey en vanaf daar samen naar Troyes lopen. Maar toen waren we zo blij dat we elkaar zagen, dat we geen zin meer hadden om die wandeling eerst nog te doen. De bedoeling vandaag was om dan de wandeling te doen, maar het plensde zo dat we er geen zin in hadden. Net als tijdens andere rustdagen bedacht ik wat er extra moest gebeuren, nu ik tijd had en een auto ter beschikking. Ik moest nog overnachting regelen voor zondag op maandagnacht, ik wilde naar een schoenmaker om advies te vragen over mijn schoenen, ik wilde een voetencrème met dyclofenac kopen en ik wilde graag een "Andouillette de Troyes". Dat laatste is een Troyse specialiteit met varkensvlees in een rol, waarvan het recept al in de twaalfde eeuw bestond. De voetencrème heb ik eerder een keer opgesmeerd gekregen van Catharina en het werkte goed.
We gingen eerst naar een schoenmaker. Via de vertaal-app wisten we de Franse naam en via Google vonden we er een. Een oudere Guiseppe stond in de winkel en met behulp van de app weer, door zijn enorme geduld en vindingrijkheid heeft hij een advies gegeven en hebben we een afspraak kunnen maken. De schoenen moeten gerepareerd, het kan nog net... De schoenen moeten droog zijn. Zondag en maandag is de winkel dicht. Ik kan ze dinsdag om acht uur brengen en ze om zes uur 's avonds weer ophalen. Woensdag mag ik er weer op lopen. Ik spreek af dat ik ze dinsdag breng.
In een crêperie bestelt Hilbrand een omelet en ik een crêpe met Andouilette de Troyes, hier had ik zo naar uitgekeken. Ik deed een hap en proefde... poep! Ik moest m'n braakneigingen onderdrukken. Ik sprak mezelf vermanend toe, ik vergiste me vast en nam een tweede hap. Nu werd het nog erger... Ik vroeg Hilbrand om een hapje te proeven en die rook ook direct poep, hij hoefde het niet. Nu weet ik niet op deze "specialiteit" nu echt zo smaakt of dat het aan de kok hier ligt, maar ik durf de uitdaging niet meer aan te gaan om het elders te proeven.
Nu moet ik bedenken hoe ik het doe met overnachten en met de route. Hilbrand en ik spreken af om zondagochtend het stuk naar de kathedraal in Troyes te lopen. We gaan dan met de bus terug naar de auto. Het stuk van de kathedraal naar buiten Troyes loop ik maandag en dinsdag heb ik geen schoenen, woensdag ga ik met de bus naar het punt waar ik maandag gebleven ben. Ik heb dan niet wat ik in Reims had, dat ik te lang in de stad blijf hangen.
Dit betekent dat ik drie overnachtingen in Troyes moet hebben. Het adresje in het boekje, vlakbij de schoenmaker is 's weekends niet te bereiken. We gaan er lopend heen en laten de auto achter op een parkeerplaats in het centrum, maar ook hier is nu niemand te bekennen. Hotels zijn er wel maar die zijn duur.
We besluiten te overleggen met onze gastheer later.
Dan moeten we terug naar de auto, maar weten niet meer zo goed waar die staat! We nemen de bus richting centrum en gaan daar dan maar zoeken... Dan stopt de bus bij een halte en zie ik de auto staan! We gaan bijna uit onze bol en de buschauffeur moet erg om ons lachen. Zoveel geluk, daar moet St. Jacques wel bijna de hand in hebben!
Dan rijden we naar "huis" en overleggen we met onze gastheer. Hij belt, maar krijgt ook geen gehoor en belooft om morgenochtend weer te proberen. Ik vind het nu wel spannend worden, want als Hilbrand morgen weg is, wil ik eigenlijk wel weten waar ik 's nachts ga slapen...
Dan lees ik een berichtje van pelgrim Tineke via FB, waarin ze mijn hulp inroept. Zij is in Troyes! en is haar routeboekje kwijt en... ze slaapt in het Maison Notre Dame waar ik een plekje wilde reserveren!
Ik bel haar op en het blijkt dat ze op een tweepersoons kamer zit met een onbezet bed!
Sint Jacques heeft het maar druk!
Ik leg haar mijn plannen uit en we spreken af dat ik zondag bij haar kom "logeren". Maandag regelen we het overnachten dan wel officieel.
Blij dat alles weer goed gekomen is, drinken Hilbrand en ik er nog een wijntje op en gaan vroeg op bed.
-
22 Maart 2014 - 21:26
Patrick Kroon:
Geniet er maar lekker van, jullie rustdag ik kijk al uit naar jullie volgende reisverslag. En heel veel succes verder. -
22 Maart 2014 - 21:26
Minke Geurts:
Lieve Petra en Hilbrand,
Lekker genieten van elkaar en de mooie omgeving. Wat hebben jullie gegeten? Die oliebollen lijken mij een beetje raar! En of ze lekker zijn?
liefs mam. Oant moarn! -
23 Maart 2014 - 08:52
Baukje:
goedemorgen hilbrand en Petra teeninga Reitsma
mijn gedachten zijn bij jullie ik hoop dat samen zijn vandaag veel voor jullie mag betekenen
liefs tante baukje
-
23 Maart 2014 - 09:38
Giny:
Geniet ervan!! Liefs Giny. -
24 Maart 2014 - 00:10
Minke Geurts:
Lieve Petra, ik heb opgezocht wat een Andouilette is. Lijkt mij net erg lekker. Zacht uitgedrukt!!
Waren dat die "rare oliebollen" die ik op de foto zag?
Bofkont ben je toch. Krijg je "zomaar" een slaapplaatsjes toebedeeld. Soms bestaan wonderen nog.
Morgen een fijne dag! Liefs mam. Oant moarn!! -
24 Maart 2014 - 08:56
Liesbeth:
Hoi Petra, ik wist het! Andouilette is echt heel vies. Wij hebben een ober eens vreselijk beledigd door hem te vragen het bord met de andouilette gauw weg te halen. Vanwege de geur!
Groetjes en goede reis! -
24 Maart 2014 - 11:15
Lucien:
Hello,
Bonne route, envoie moi un petit mot quand tu seras arrivée !
Moi non plus je n'aime pas l'andouillette !
A une autre fois peut être !
Lucien
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
