Dag 79: Saint Révéreins - Prémery (22 km)
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
08 April 2014 | Frankrijk, Prémery
Vannacht goed geslapen en vanmorgen omstreeks acht uur wakker. Donné was al op en heeft het brood al in ontvangst genomen.
Ik moet eerst naar de wc en loop er via het plein heen. Hier staat de bakker met een witte bestelauto en verschillende dorpelingen staan erbij te kletsen.
Als ik terugkom gaan Donné en ik ontbijten en pakken we onze spullen. Onze vriend zwaait ons uit en Donné stapt op de fiets en ik wandel verder.
Donné, nog veel succes met je dappere fietstocht. De flow komt wel weer, ik heb er alle vertrouwen in!
Onder het wandelen denk ik nog na over ons gesprek. Het was een zeer intens gesprek en we hadden een sterke klik.
Mijn conclusie over mezelf is dat ik tevreden ben met mezelf, dus ook met wat er is gebeurd in m'n leven. Omdat alles tezamen maakt dat ik ben wie ik nu ben.
Ik wandel het dorpje uit en kom uit op een Romeinse weg; dat betekent stijgen en dalen en holle stenen paden. Ik houd van deze Romeinse wegen. Ze doen me denken aan de weg tussen Twijzelerheide en Twijzel waar ik vaak langs fietste in m'n jeugd. Maar ook op de Mûntsegroppe richting Surhuisterveen.
De weg gaat verder langs een grotere weg. Het uitzicht is mooi, maar ik moet goed op het verkeer letten. Een truck rijdt mij toeterend voorbij. Van Barneveld staat erop, uit Nederland.
Op vijf kilometer van Prémery neem in een stop. Ik zit langs de kant van de weg en zie een pelgrim aan komen lopen. Hij ziet er bekend uit en ik begroet hem in het Nederlands. Hij begroet me met: "Jij moet Petra zijn". Het is Rudy van Lakwijk uit Woensdrecht van rudyvanlakwijk.waarbenjij.nu
We hebben al eens contact gehad via zijn en mijn weblog.
We kletsen bij als oude bekenden. Hij heeft Dominique getroffen in Vézelay. Dominique gaat waarschijnlijk terug naar huis. Ook trof hij de andere pelgrims en heeft gezellig met ze gegeten.
Samen wandelen we verder. Ik wil graag de berg over naar Cervenon, want ik dacht dat daar iets bijzonders was voor pelgrims. Dus we klimmen samen de berg op, ik waarschuw Rudy nog dat het zijn eigen keuze is, we dalen weer sterk af met een prachtig uitzicht en komen in een gehuchtje uit. Twee mannen zijn bezig een zitmaaier van een kar te trekken. We vragen ze naar een slaapplek voor pelgrims. Volgens de mannen is er helemaal niks hier. Het ziet er allemaal ook wel erg verlaten en verpieterd uit.
We worden naar Prémery gestuurd. Dus hebben we zo'n vijf kilometer omgelopen. Ik moet even met m'n voeten omhoog en Rudy past zich aan. In Prémery komen we bij de Mairie en zien dat een man en vrouw net de boel afsluiten. De vrouw gaat er als een speer vandoor en de man zucht berustend en doet de deur weer open. Hij loopt naar boven via een wenteltrap en we krijgen een stempel. Dan gaat hij weer mee naar beneden, maakt een vriendelijk praatje met ons en wijst nog waar we kunnen slapen. We bedanken hem hartelijk en schudden hem de hand. De burgemeester van Prémery is een aardige man!
Rudy en ik gaan naar de Routiers, dit is een Italiaans restaurant. De deur is dicht en we gaan op het terras zitten. Al snel rijdt een auto op de stoep en klimt er een joviale man uit. Hij is de eigenaar en na een korte onderhandeling hebben we een prijs afgesproken voor half pension.
Het eten was lekker en er was nog een ouder stel dat Nederlands sprak. Ze waren behoorlijk aan het bekvechten. We maakten contact en konden smakelijk lachen om de oudere man: wat een knorrepot. Hij vond het ook wel leuk dat we om hem moesten lachen.
Dus, vannacht slaap ik weer niet alleen...
Ik moet eerst naar de wc en loop er via het plein heen. Hier staat de bakker met een witte bestelauto en verschillende dorpelingen staan erbij te kletsen.
Als ik terugkom gaan Donné en ik ontbijten en pakken we onze spullen. Onze vriend zwaait ons uit en Donné stapt op de fiets en ik wandel verder.
Donné, nog veel succes met je dappere fietstocht. De flow komt wel weer, ik heb er alle vertrouwen in!
Onder het wandelen denk ik nog na over ons gesprek. Het was een zeer intens gesprek en we hadden een sterke klik.
Mijn conclusie over mezelf is dat ik tevreden ben met mezelf, dus ook met wat er is gebeurd in m'n leven. Omdat alles tezamen maakt dat ik ben wie ik nu ben.
Ik wandel het dorpje uit en kom uit op een Romeinse weg; dat betekent stijgen en dalen en holle stenen paden. Ik houd van deze Romeinse wegen. Ze doen me denken aan de weg tussen Twijzelerheide en Twijzel waar ik vaak langs fietste in m'n jeugd. Maar ook op de Mûntsegroppe richting Surhuisterveen.
De weg gaat verder langs een grotere weg. Het uitzicht is mooi, maar ik moet goed op het verkeer letten. Een truck rijdt mij toeterend voorbij. Van Barneveld staat erop, uit Nederland.
Op vijf kilometer van Prémery neem in een stop. Ik zit langs de kant van de weg en zie een pelgrim aan komen lopen. Hij ziet er bekend uit en ik begroet hem in het Nederlands. Hij begroet me met: "Jij moet Petra zijn". Het is Rudy van Lakwijk uit Woensdrecht van rudyvanlakwijk.waarbenjij.nu
We hebben al eens contact gehad via zijn en mijn weblog.
We kletsen bij als oude bekenden. Hij heeft Dominique getroffen in Vézelay. Dominique gaat waarschijnlijk terug naar huis. Ook trof hij de andere pelgrims en heeft gezellig met ze gegeten.
Samen wandelen we verder. Ik wil graag de berg over naar Cervenon, want ik dacht dat daar iets bijzonders was voor pelgrims. Dus we klimmen samen de berg op, ik waarschuw Rudy nog dat het zijn eigen keuze is, we dalen weer sterk af met een prachtig uitzicht en komen in een gehuchtje uit. Twee mannen zijn bezig een zitmaaier van een kar te trekken. We vragen ze naar een slaapplek voor pelgrims. Volgens de mannen is er helemaal niks hier. Het ziet er allemaal ook wel erg verlaten en verpieterd uit.
We worden naar Prémery gestuurd. Dus hebben we zo'n vijf kilometer omgelopen. Ik moet even met m'n voeten omhoog en Rudy past zich aan. In Prémery komen we bij de Mairie en zien dat een man en vrouw net de boel afsluiten. De vrouw gaat er als een speer vandoor en de man zucht berustend en doet de deur weer open. Hij loopt naar boven via een wenteltrap en we krijgen een stempel. Dan gaat hij weer mee naar beneden, maakt een vriendelijk praatje met ons en wijst nog waar we kunnen slapen. We bedanken hem hartelijk en schudden hem de hand. De burgemeester van Prémery is een aardige man!
Rudy en ik gaan naar de Routiers, dit is een Italiaans restaurant. De deur is dicht en we gaan op het terras zitten. Al snel rijdt een auto op de stoep en klimt er een joviale man uit. Hij is de eigenaar en na een korte onderhandeling hebben we een prijs afgesproken voor half pension.
Het eten was lekker en er was nog een ouder stel dat Nederlands sprak. Ze waren behoorlijk aan het bekvechten. We maakten contact en konden smakelijk lachen om de oudere man: wat een knorrepot. Hij vond het ook wel leuk dat we om hem moesten lachen.
Dus, vannacht slaap ik weer niet alleen...
-
08 April 2014 - 22:44
Martine:
Lieve Petra,
Namens Leon en Ryan bedankt voor de mooie cadeaus! Ik heb een foto van Ryan op facebook geplaatst, die al druk aan het spelen is met de Ark. Leon heeft het nog niet gezien, maar die vindt het vast ook erg leuk! Hij logeert namelijk een nachtje bij opa en oma.
Zeer attent Petra! Dank je. Xx -
08 April 2014 - 23:09
Kira (dochter Van Leo):
Elke ochtend ben ik weer benieuwd naar je verhaal van de dag ervoor. Mijn vader zit nu met Nico in Anthien. Dus zij zullen je eerdaags vast tegenkomen. We hadden het adres die jij noemde voor de cappuccino in Pierre Perthuis doorgeven. Bij hun was er helaas niemand. Een dorpje verder hebben ze alsnog een lekker bakkie op. Succes met de rest van je voettocht. Buen Camino! Kira -
09 April 2014 - 00:06
Elisabeth:
Hi Petra,
Mooie zelfreflectie , werd er even stil van.. en je haalde me zomaar uit een dipje! Dankjewel ook voor je mooie verhalen natuurlijk! En je maakt ook nog eens mooie foto's.
Ultreia!
Lieve groet,
Elisabeth -
09 April 2014 - 12:53
Baukje:
goedemiddag lieve Petra
voordat ik het cultureel maatschappelijk centrum ga betreden eerst nog even reageren op jou berichtje
goedemiddag lieve Petra
voordat ik naar het cultureel cetrum ga om mijn schoolvriendin van vroeger
te horen zingen eerst nog even reageren op jou berichtje
zo te horen heb je de pas er weer goed in
wat lijkt me dat leuk om je mede pelgrims zo nu en dan te ontmoeten
van je thuis ook goede berichten,
ik heb hilbrand uitgenodigd op een donderdag te komen eten
maar ik begrijp wel dat hij ook graag weer na een lange schooldag,weer naar h veen wil
maar als je hem spreekt doe hem maar de groeten
hij beleeft vast niet zo veel als jij
lieverd tot morgen ,nog even het leer om de hakken,weet je dat pake dat altijd zei
dat betekend nog even de schoenen aantrekken ,en dan op naar de zangmiddag
jammer dat je ma niet mee kan maar die moet met lenie naar de dokter
groeten liefs dikke tut tante baukje en rose
-
09 April 2014 - 15:41
Annette:
Lieve Petra,
Vol bewondering heb ik je mooie, ontroerende en vooral openhartige verhalen gelezen.
Petje af !!!
Liefs Annette.
-
13 April 2014 - 18:02
René Gijbels, Scherpenheuvel:
Dag Petra
Proficiat dat je al zover bent. Ik lees regelmatig je verslagen, bekijk de foto's en dan denk ik spontaan: "Petra geniet van haar tocht.." .Bedankt voor de postkaart uit Vezelay. Ik wens je verder heel veel moed en vooral veel fijne momenten die je energie geven om vol te houden en door te gaan tot het einde. Ultrea. René
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
