Dag 84: Le Veurdre - Augy-sur-Aubois (19 km)
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
13 April 2014 | Frankrijk, Augy-sur-Aubois
Het tweepersoonsbed met dekbed en frisse lakens, sliep heerlijk. Vanmorgen heb ik de buitendeur in de slaapkamer opengezet om te genieten van de lucht, die mooi kleurt door de zonsopkomst. Na een uitgebreid ontbijt vertrek ik tegen tienen. Het is warm, dus de fleecejas bind ik vast aan de rugzak.
Vandaag wijk ik af van mijn route omdat ik m'n schoenen ophaal, die nu in de refuge in Augy-sur-Aubois staan. Ik gebruik Google-Maps en die geeft aan dat ik negentien kilometer moet lopen om er te komen. Een prima afstand voor mij.
Eerst loop ik langs een drukke weg, maar na zo'n twee kilometer duik ik een rustig weggetje in, langs weilanden met koeien, zoals ik de afgelopen dagen gewend ben.
Na een dik uur lopen neem ik een pauze bij een opritje naar een weiland met aan de andere kant van de weg een bos, aan een weg die "Bazin" heet.
Dit is een mooi plekje met vredig grazende roodbonte koeien. Ik hoor een koekoek in de verte en een specht hamert vlakbij alsof zijn leven er vanaf hangt. In de verte klinkt ook geroffel het lijkt alsof ze met elkaar communiceren. En andere vogels zingen er lustig op los.
In het bos is het gelukkig wat koeler. Ik loop voorbij een slootje en twee kikkers ploepen in het water. Als ik verder stap, ploepen er nog meer het water in. Een paar ogen kijken houden me vanuit het water goed in de gaten. Als ik dichterbij kom verdwijnen ze dieper het water in.
Google stuurt me langs een mooie route met gehuchtjes met bijzondere namen, een heet "La Marguerite", in het Nederlands vertaalt is dat Madeliefje. Je zal maar in Madeliefje wonen...
Er zijn veel vervallen gebouwen, die er ondanks het verval nog prachtig uitzien. Ik moet langs een erf, maar een vrouw houdt me tegen: "privé" roept. Ik loop terug en de buurman vraagt waar ik heen moet. Ik wijs het aan op m'n telefoon en dan blijkt dat ik een aantal kilometers moet omlopen. Hij gebaart en ratelt en trekt me dan mee naar zijn auto. Gebaart naar mijn "sac", die moet af. Aha, ik begrijp het al. Ik doe de rugzak in de kofferbak en stap in de auto. Hij brengt me naar een pad waar ik verder kan lopen. Zo "heft" de vriendelijke buurman, de norse buurvrouw op. En googlemaps berekent de route opnieuw: ik moet nog net zoveel lopen als daarnet, dus geen extra kilometers.
Ik loop in het paradijs: overal waar ik kijk zie ik vlinders, ik hoor zingende vogels en zoemende bijen, hagedissen schieten weg, kikkers springen van de berm in de sloot en bloemen in allerlei kleuren verspreiden hun geur.
De zon schijnt haar licht op een grote boom die ondanks een beschadigde stam, prachtige takken met bladeren heeft die hoog in de hemel reiken. Ik voel een grote verwantschap met de boom...
De weg voert verder langs wat huizen en komt uit op een grote weg. Die steek ik over en dan kom ik uit op een landweggetje naar Augy-sur-Aubois. De weg loopt door het dorp, langs een mooi kerkje. Ik loop een stukje heuvelopwaarts en bij het kerkhof staat een bord waarop staat dat ik naar links moet voor de refuge.
En daar zie ik een auto met een Nederlands kentekenplaat. Tom en Loes komen aangelopen en ik word hartelijk begroet. Ze zitten in de tuin te genieten van de zon. Ze trakteren me op een heerlijk glas jus d' orange en appelcake. En we kletsen heerlijk in het Nederlands. M'n nieuwe schoenen worden tevoorschijn getoverd, het zijn dezelfde als die ik nu heb, maar wat zien ze er anders uit! Ik ben wel erg gehecht aan mijn oude ingelopen, uitgelopen schoenen. Maar ik kan zo aan de zolen en het binnenwerk zien dat het echt beter is om te gaan wennen aan de nieuwe ...
Loes heeft heerlijk gekookt, we eten zelfgemaakte aspergesoep en aardappels! Dat is lang geleden...
Tijdens het eten komt een Franse pelgrim binnen van Nevers, hij heeft vijfenveertig kilometer gelopen vandaag! Daar zijn mijn negentien niks bij en toch voelt dat niet zo...
Na achten gaat de zon onder en wordt het fris. De Fransman en ik begeven ons naar de slaapvertrekken waar we allebei nog werken aan ons verslag van vandaag.
Vandaag wijk ik af van mijn route omdat ik m'n schoenen ophaal, die nu in de refuge in Augy-sur-Aubois staan. Ik gebruik Google-Maps en die geeft aan dat ik negentien kilometer moet lopen om er te komen. Een prima afstand voor mij.
Eerst loop ik langs een drukke weg, maar na zo'n twee kilometer duik ik een rustig weggetje in, langs weilanden met koeien, zoals ik de afgelopen dagen gewend ben.
Na een dik uur lopen neem ik een pauze bij een opritje naar een weiland met aan de andere kant van de weg een bos, aan een weg die "Bazin" heet.
Dit is een mooi plekje met vredig grazende roodbonte koeien. Ik hoor een koekoek in de verte en een specht hamert vlakbij alsof zijn leven er vanaf hangt. In de verte klinkt ook geroffel het lijkt alsof ze met elkaar communiceren. En andere vogels zingen er lustig op los.
In het bos is het gelukkig wat koeler. Ik loop voorbij een slootje en twee kikkers ploepen in het water. Als ik verder stap, ploepen er nog meer het water in. Een paar ogen kijken houden me vanuit het water goed in de gaten. Als ik dichterbij kom verdwijnen ze dieper het water in.
Google stuurt me langs een mooie route met gehuchtjes met bijzondere namen, een heet "La Marguerite", in het Nederlands vertaalt is dat Madeliefje. Je zal maar in Madeliefje wonen...
Er zijn veel vervallen gebouwen, die er ondanks het verval nog prachtig uitzien. Ik moet langs een erf, maar een vrouw houdt me tegen: "privé" roept. Ik loop terug en de buurman vraagt waar ik heen moet. Ik wijs het aan op m'n telefoon en dan blijkt dat ik een aantal kilometers moet omlopen. Hij gebaart en ratelt en trekt me dan mee naar zijn auto. Gebaart naar mijn "sac", die moet af. Aha, ik begrijp het al. Ik doe de rugzak in de kofferbak en stap in de auto. Hij brengt me naar een pad waar ik verder kan lopen. Zo "heft" de vriendelijke buurman, de norse buurvrouw op. En googlemaps berekent de route opnieuw: ik moet nog net zoveel lopen als daarnet, dus geen extra kilometers.
Ik loop in het paradijs: overal waar ik kijk zie ik vlinders, ik hoor zingende vogels en zoemende bijen, hagedissen schieten weg, kikkers springen van de berm in de sloot en bloemen in allerlei kleuren verspreiden hun geur.
De zon schijnt haar licht op een grote boom die ondanks een beschadigde stam, prachtige takken met bladeren heeft die hoog in de hemel reiken. Ik voel een grote verwantschap met de boom...
De weg voert verder langs wat huizen en komt uit op een grote weg. Die steek ik over en dan kom ik uit op een landweggetje naar Augy-sur-Aubois. De weg loopt door het dorp, langs een mooi kerkje. Ik loop een stukje heuvelopwaarts en bij het kerkhof staat een bord waarop staat dat ik naar links moet voor de refuge.
En daar zie ik een auto met een Nederlands kentekenplaat. Tom en Loes komen aangelopen en ik word hartelijk begroet. Ze zitten in de tuin te genieten van de zon. Ze trakteren me op een heerlijk glas jus d' orange en appelcake. En we kletsen heerlijk in het Nederlands. M'n nieuwe schoenen worden tevoorschijn getoverd, het zijn dezelfde als die ik nu heb, maar wat zien ze er anders uit! Ik ben wel erg gehecht aan mijn oude ingelopen, uitgelopen schoenen. Maar ik kan zo aan de zolen en het binnenwerk zien dat het echt beter is om te gaan wennen aan de nieuwe ...
Loes heeft heerlijk gekookt, we eten zelfgemaakte aspergesoep en aardappels! Dat is lang geleden...
Tijdens het eten komt een Franse pelgrim binnen van Nevers, hij heeft vijfenveertig kilometer gelopen vandaag! Daar zijn mijn negentien niks bij en toch voelt dat niet zo...
Na achten gaat de zon onder en wordt het fris. De Fransman en ik begeven ons naar de slaapvertrekken waar we allebei nog werken aan ons verslag van vandaag.
-
14 April 2014 - 09:06
Joke:
Hallo Petra,
Net even jouw verslag (weer) gelezen = dagelijkse kost! Ga nu poetsen, maar gisteren ook heerlijk gewandeld van Zutphen naar Brummen, herinner je je jouw etappe nog in dat gebied, is een tijdje geleden, maar nog niet zo erg lang. Ook een prachtige omgeving met heerlijk weer. Vandaag is het heerlijk poetsweer, ook dat bestaat, harde, frisse noordenwind met prachtige wolken.
We hebben 5 mooie, vrolijke lammetjes die bijna 10 dagen oud zijn, en deze week verwachten we dat ons vierde schaap, Krulletje, ook lammeren zal werpen. echt voorjaar dus, zo vlak voor Pasen.
Het lied Entre le boeuf et l'ane gris is een kerstliedje, dus stuur ik de tekst nu maar niet, te meer omdat ik 'm dan moet overtypen, invoegen lukt me niet. En nu wil ik echt aan het poetsen!
Hele fijne wandeldag op je nieuwe schoenen!
groeten,
Joke -
14 April 2014 - 18:02
Marian:
Weer een verhaal om blij van te worden. Ben wel benieuwd hoe je nieuwe schoenen zitten en wat je met de oude schoenen doet. Geniet ze van een rustige avond en wandel ze morgen.
Groetjes, Marian -
14 April 2014 - 21:06
Baukje:
hoy leave Petra
alweer een nieuwe week ,ben vanmiddag naar mijn 65plus club geweest
we hebben paasstukje gemaakt en de film over de kruisweg gezien
wel gezellig met een 50 ouderen zingen lekker koffiedrinken paaseitjes snoepen
merk je in frankrijk veel over de voorbereidingen voor pasen,ik ga 1ste paasdag naar amsterdam hans is zaterdag jarig en die dag is het al weer 13 jaar geleden dat pake naar zijn hemelse vader
is gegaan,las net nog de advertentie van jullie
would you hold my hand
if i saw you in heaven
would you help me stand
if i saw you in heaven
eric clapton
liefs tante baukje love you
-
14 April 2014 - 21:08
Baukje :
we saw you in santiago -
15 April 2014 - 16:23
Marianne Van Asbrouck:
Leuk je foto met je 2 paren schoenen ! Hoeveel kilometerrs hebben de oude gelopen ?
Je fotos zijn werkelijk zeer mooi . Men reist met je !
Alles goed Petra.
Groetjes.
Marianne
-
16 April 2014 - 08:42
Marion:
Hoi Petra wat een mooie plaatjes schiet je toch elke dag.
Inderdaad een heel verschil je oude en je nieuwe schoenen maar ze waren zo te zien wel echt aan vervanging toe.
Ik volg je nog steeds met veel plezier en ik ga in september lopen. Nadat ik die middag met je op pad ben geweest heb ik de knoop doorgehakt en geboekt bij Mieke Schrieks. Ik ga niet alleen want daar heb ik het lef (nog) niet voor maar ga in september van Porto naar Santiago lopen.
Ook mijn manier van wandelen is veranderd sinds ik je verhalen volg. Eerst was het meer van binnen de zoveel tijd weer terug zijn maar nu blijf ik eens wat vaker stil staan om een plaatje te schieten en te genieten van de omgeving :)
Nog een hele fijne tocht en ik blijf je volgen en van je verhalen genieten!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
