Dag 86: Ainay-le-Chateau - Bouzais (24 km)
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
15 April 2014 | Frankrijk, Bouzais
We hebben het gisteravond nog erg gezellig gehad. Catherine spreekt zowel Engels als Duits. Ze heeft drie jaar in Berlijn gewoond tijdens haar studententijd en je kunt aan haar merken dat ze het er erg naar haar zin heeft gehad.
Het eten was voortreffelijk. Eerst een zelfgemaakte groentesoep, daarna een salade, dan gebakken aardappelblokjes met een worstje, een kaasplank en als toetje een appelkruimeltaart en overal stokbrood bij natuurlijk. Tjonge, die Fransen kunnen eten! We hebben van half acht tot tien aan tafel gezeten en zowel Günter als ik vielen bijna om van de slaap.
We sliepen heerlijk en vanmorgen om half zeven ging de wekker alweer. De badkamer moeten we delen en Günter gaat er eerst heen, ik blijf nog even liggen.
Bij het inpakken van de tas, blijk ik de onderbroek van Günter te hebben en hij die van mij: héél apart... Waarschijnlijk hebben we allebei in de haast de verkeerde van de waslijn gepakt. Als we daarmee thuisgekomen waren hadden ze vreemd opgekeken thuis... Wij lachen er smakelijk om.
Günter heeft haast en is al vlot vertrokken, ik doe het rustig aan en eet mijn havermout met banaan nog op. Dan krijg ik een berichtje van Eric Basset, de "vliegende reporter" van Nevers. Hij heeft in de krant van vandaag een artikel geplaatst met mijn foto. Ik krijg de volgende link: http://www.lejdc.fr/nievre/actualite/pays/grand-nevers/2014/04/15/des-pays-bas-jusqua-compostelle_1966725.html
Het hele artikel is in de krant te vinden zegt hij. Ik zal vandaag proberen een krant te kopen.
De slaapzak laat ik achter en ik neem afscheid van Ricardo en Catherine.
Het pad leidt naar de kerk en via de kerk ga ik over de brug langs een pad dat mij naar een meertje leidt. Vanaf daar ga ik naar boven en loop ik over de heuvels met het uitzicht op verschillende dorpjes.
Ik kom uit in Charenton-du-Cher. Daar is een kapelletje met een bijzonder Maria-beeld. Verder is er een kerk waar mensen druk aan het restaureren en schoonmaken zijn. Ik mag binnenkomen en ook de binnenplaats zien. Daar is een oude poort met Jacobsschelpen en een pelgrimsstaf.
Als ik verder loop zie ik een kleine markt met verse vis, vlees, groente en fruit. Ik koop een stukje hartige taart, bananen en verse dadels. De groentenboer is zo aardig om er ook nog twee mandarijnen bij te doen.
Bij het postkantoor laat ik m'n oude schoenen achter. Ik moet maar zo snel mogelijk wennen aan m'n nieuwe schoenen vind ik en het lopen aanpassen. Heel veel kilo's lichter, het luchtbed heb ik ook al achtergelaten, trek ik verder richting kanaal. Daar ga ik langs en kies de ene keer de linker- en dan de rechteroever, afhankelijk van de schaduw. Het is tien kilometer naar Saint-Amand-Montrond langs het kanaal. In het begin neem ik een pauze en zit ik in het pasgemaaide gras aan de oever van het kanaal de verse dadels te eten in de warme zon. Na anderhalf uur lopen neem ik nog een pauze in de schaduw van een boom met zoemende bijen en dartelende vlinders om mijn voeten.
Nu moet de hartige taart er aan geloven en een yoghurttoetje.
Als ik in Saint-Amand-Montrond ben, heb ik negentien kilometer gelopen. Het is dan nog vijf naar m'n eindbestemming van vandaag. In dit stadje zijn nog veel oude gebouwen. De kerk heeft prachtige glas-in-lood-ramen. Bij een museum staan mooie, spannende beelden in de tuin. Ik loop langs een ziekenhuis over een lange kale weg en het is erg warm. Ik wil eigenlijk nog een pauze, maar vind dit niet een geschikte plek. Ik ga bij twee kiosken langs, maar beide hebben ze geen krant van Nevers. De weg gaat over een brug en het stadje gaat over in een andere plaats; Orval. Ook hier is de weg druk. Uiteindelijk moet ik afslaan en kom ik uit op een landweggetje. Het is dan nog anderhalve kilometer naar mijn eindbestemming. Mijn voeten doen zeer, vooral m'n kleine tenen zitten in de verdrukking. Het is natuurlijk ook wel bijzonder dat ik de hele dag op m'n nieuwe schoenen loop en dan vierentwintig kilometer. Ik overweeg om nog even te gaan zitten, maar ik ben bang dat ik dan heel veel moeite ga krijgen om weer verder te gaan. Ik vertraag liever en loop door. Straks kan ik zitten en douchen en m'n benen onhoog leggen. Ik schuivel door en bereik het dorpje via een weggetje omhoog. Na de kerk sla ik af en daar zie ik de refuge al. Als ik de bocht omga word ik begroet door een breedlachende Günter.
Ik mag gelijk gaan zitten en krijg een kop thee. Ik laat Eric Basset weten dat ik geen krant heb kunnen kopen. Hij reageert door het artikel op Facebook te zetten; dat is toch wel erg sympathiek!
Na een heerlijke douche krijgen we weer een heerlijke maaltijd. Kip en bloemkool uit de oven, sla, het kaasplankje, stokbrood en een appeltaart van bladerdeeg als toetje.
De volgende refuge blijkt niet open te zijn. De afstand naar de eerstvolgende plek is vijfentwintig kilometer. Dat gaat mij morgen niet lukken, schat ik in. Ik neem morgen een rustdag...
Het eten was voortreffelijk. Eerst een zelfgemaakte groentesoep, daarna een salade, dan gebakken aardappelblokjes met een worstje, een kaasplank en als toetje een appelkruimeltaart en overal stokbrood bij natuurlijk. Tjonge, die Fransen kunnen eten! We hebben van half acht tot tien aan tafel gezeten en zowel Günter als ik vielen bijna om van de slaap.
We sliepen heerlijk en vanmorgen om half zeven ging de wekker alweer. De badkamer moeten we delen en Günter gaat er eerst heen, ik blijf nog even liggen.
Bij het inpakken van de tas, blijk ik de onderbroek van Günter te hebben en hij die van mij: héél apart... Waarschijnlijk hebben we allebei in de haast de verkeerde van de waslijn gepakt. Als we daarmee thuisgekomen waren hadden ze vreemd opgekeken thuis... Wij lachen er smakelijk om.
Günter heeft haast en is al vlot vertrokken, ik doe het rustig aan en eet mijn havermout met banaan nog op. Dan krijg ik een berichtje van Eric Basset, de "vliegende reporter" van Nevers. Hij heeft in de krant van vandaag een artikel geplaatst met mijn foto. Ik krijg de volgende link: http://www.lejdc.fr/nievre/actualite/pays/grand-nevers/2014/04/15/des-pays-bas-jusqua-compostelle_1966725.html
Het hele artikel is in de krant te vinden zegt hij. Ik zal vandaag proberen een krant te kopen.
De slaapzak laat ik achter en ik neem afscheid van Ricardo en Catherine.
Het pad leidt naar de kerk en via de kerk ga ik over de brug langs een pad dat mij naar een meertje leidt. Vanaf daar ga ik naar boven en loop ik over de heuvels met het uitzicht op verschillende dorpjes.
Ik kom uit in Charenton-du-Cher. Daar is een kapelletje met een bijzonder Maria-beeld. Verder is er een kerk waar mensen druk aan het restaureren en schoonmaken zijn. Ik mag binnenkomen en ook de binnenplaats zien. Daar is een oude poort met Jacobsschelpen en een pelgrimsstaf.
Als ik verder loop zie ik een kleine markt met verse vis, vlees, groente en fruit. Ik koop een stukje hartige taart, bananen en verse dadels. De groentenboer is zo aardig om er ook nog twee mandarijnen bij te doen.
Bij het postkantoor laat ik m'n oude schoenen achter. Ik moet maar zo snel mogelijk wennen aan m'n nieuwe schoenen vind ik en het lopen aanpassen. Heel veel kilo's lichter, het luchtbed heb ik ook al achtergelaten, trek ik verder richting kanaal. Daar ga ik langs en kies de ene keer de linker- en dan de rechteroever, afhankelijk van de schaduw. Het is tien kilometer naar Saint-Amand-Montrond langs het kanaal. In het begin neem ik een pauze en zit ik in het pasgemaaide gras aan de oever van het kanaal de verse dadels te eten in de warme zon. Na anderhalf uur lopen neem ik nog een pauze in de schaduw van een boom met zoemende bijen en dartelende vlinders om mijn voeten.
Nu moet de hartige taart er aan geloven en een yoghurttoetje.
Als ik in Saint-Amand-Montrond ben, heb ik negentien kilometer gelopen. Het is dan nog vijf naar m'n eindbestemming van vandaag. In dit stadje zijn nog veel oude gebouwen. De kerk heeft prachtige glas-in-lood-ramen. Bij een museum staan mooie, spannende beelden in de tuin. Ik loop langs een ziekenhuis over een lange kale weg en het is erg warm. Ik wil eigenlijk nog een pauze, maar vind dit niet een geschikte plek. Ik ga bij twee kiosken langs, maar beide hebben ze geen krant van Nevers. De weg gaat over een brug en het stadje gaat over in een andere plaats; Orval. Ook hier is de weg druk. Uiteindelijk moet ik afslaan en kom ik uit op een landweggetje. Het is dan nog anderhalve kilometer naar mijn eindbestemming. Mijn voeten doen zeer, vooral m'n kleine tenen zitten in de verdrukking. Het is natuurlijk ook wel bijzonder dat ik de hele dag op m'n nieuwe schoenen loop en dan vierentwintig kilometer. Ik overweeg om nog even te gaan zitten, maar ik ben bang dat ik dan heel veel moeite ga krijgen om weer verder te gaan. Ik vertraag liever en loop door. Straks kan ik zitten en douchen en m'n benen onhoog leggen. Ik schuivel door en bereik het dorpje via een weggetje omhoog. Na de kerk sla ik af en daar zie ik de refuge al. Als ik de bocht omga word ik begroet door een breedlachende Günter.
Ik mag gelijk gaan zitten en krijg een kop thee. Ik laat Eric Basset weten dat ik geen krant heb kunnen kopen. Hij reageert door het artikel op Facebook te zetten; dat is toch wel erg sympathiek!
Na een heerlijke douche krijgen we weer een heerlijke maaltijd. Kip en bloemkool uit de oven, sla, het kaasplankje, stokbrood en een appeltaart van bladerdeeg als toetje.
De volgende refuge blijkt niet open te zijn. De afstand naar de eerstvolgende plek is vijfentwintig kilometer. Dat gaat mij morgen niet lukken, schat ik in. Ik neem morgen een rustdag...
-
15 April 2014 - 22:55
Dieuwke:
Hoi Petra, zal morgen de vertaling van het artikel op fb zetten. Het is elke dag weer genieten als je verslag binnen is! Groetjes, Dieuwke -
15 April 2014 - 23:45
Geertje:
Lieve Petra,
wat heb je veel kilometers gedaan op je nieuwe schoenen.
En wat goed dat er dan een besluit valt om een rustdag te nemen.
Ik krijg vanaf dag 82 geen berichten meer rechtstreeks in mijn postvak-in.
Ik zoek je dag verslag door terug te gaan naar dag 82 en daar zie ik dan dat er weer een nieuw verslag wacht, dus lees ik je zo. Ook goed, en ik vraag me af hoe dit komt.
Goede reis, goede mensen gewenst om te ontmoeten, liefs Geertje -
16 April 2014 - 00:15
Eugene Uiting:
Hoi petra ik kreeg ook geen directe link meer naar je verslagen dus heb me opnieuw aangemeld. Ik kreeg geen melding dat ik al aangemeld was dus dat lijkt er aan de hand te zijn. Verwijderd van de mailinglist? Kijken of ik morgen wel een mailtje krijg. Doe vooral ff rustig aan met je nieuwe schoenen. Voeten zijn je kapitaal niet waar ? Nou fijn dat je zo goed gaat fijne voortzetting. Ultreya i susseya -
16 April 2014 - 07:28
Minke:
hoi Petra
Wat heb je weer een leuk stukje in de krant
Prachtige foto's het water is soms net zo blauw als de lucht
De natuur is daar prachtig ,geniet er maar van en wandel lekker door op je nieuwe schoenen
liefs Seije en Minke -
16 April 2014 - 08:27
Margreetmarquenie:
Hallo Petra.
Nu ben jij helemaal beroemd wat een leuk stukje in de krant.
Ik heb niet alles kunnen lezen want ik kan niet zo goed
Frans.
Maar ik heb wel gelezen dat je uit Hoogeveen komt 50 jaar ben
en deze wandeling loopt ik vond het erg leuk.
De foto is ook erg leuk.
Misschien kan iemand dit stukje in een Nederlandse krant zetten .
Dit was het weer.
groetjes Margreet. -
16 April 2014 - 09:45
Pieter:
Een nieuw wonder langs de Camino ! Heeft Jacobus hier de hand in gehad ? Een nieuwe stroom mensen komt opgang. Waar gebeurt het dat je vijgen koopt en als je ze wilt eten het dadels zijn geworden ? Geweldig ....
maar even alle gekheid op een stokje, ik lees iedere dag je stukjes met erg veel plezier.
blijf gezond en loop en schrijf rustig door.
grtjs,
Pieter -
16 April 2014 - 14:19
Baukje:
hartelijk gefeliciteerd met simon,heb hem ook een berichtje gestuurd hij zal zijn ma ook wel missen
maar de show must go on, en jij moet naar Santiago
vanmorgen kreeg ik dit gedicht was ook bedoeld voor jou
de bezorgde herder
hei zei;
laten we samen strijden
ik ga voorop
kom jij maar achter mij
int bangste uur
nam hij mijn hand
il liet mij zachtjes leiden
zijn sterke arm
maakte de paden vrij
en als ik dacht
in bange nood
de vijand is te sterk
de hindernis te groot
droeg hij mij veilig verder
zelfs als een grote berg
mij t zicht op hem ontnam
riep hij mij net zo lang
als t schaap
dat werd gezocht
door de bezorgde herder -
16 April 2014 - 14:56
Geertje:
Ik kreeg dag 83-86 vandaag toegestuurd, DANK!!! -
16 April 2014 - 16:22
Petra N. Teeninga-Reitsma:
Tja, dat komt er nou van Pieter, nu ik niet meer gecorrigeerd word. Wat zal er nog volgen? ;)
Ik zal het aanpassen in m'n verslag...
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
