Dag 91: La Châtre - Cluis (27,3 km)
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
20 April 2014 | Frankrijk, Cluis
Vannacht hebben we heerlijk geslapen in de opvang van de pastorie van de "Presberian". Gisteravond luidden de klokken. Om negen uur voor een Mis, maar wij lagen toen al op één oor.
Vanmorgen eten we ons ontbijt in de "eetzaal" annex vergaderruimte. En tegen half negen verlaten we het gebouw. La Châtre is een oud stadje met erg oude gebouwen. We pikken de route vlot op en het lopen gaat goed. Het weer ziet er goed uit. Na zo'n tien kilometer komen we uit bij een beekje, de Vauvre in Vognonnet. We bedenken dat we daar ergens maar een pauze moeten gaan houden. En tot onze verrassing zien we om een bocht een paradijselijk plekje aan het water onder treurwilgen. We stallen ons eten uit: de resten van de brioche, een halve stokbrood met honing en kaas, walnoten en stukjes chocola en thee: onze paasbrunch! We hebben geen paaseieren om te verstoppen, anders hadden we dat ook nog gedaan...
Er komen nog een aantal quadrijders langs die door het riviertje naar de overkant van de weg rijden, ze toeteren en zwaaien naar ons.
Na deze heerlijk maaltijd lopen we verder door het idyllische dorpje langs zandwegen en weilanden. Op een gegeven moment lopen we over stapstenen door de beek l'Aubord en komen uit op een weggetje in Le Pritemoux, een gehuchtje met een handvol boerderijtjes en huisjes. Een ouder echtpaar loopt voor ons, erg aandoenlijk om te zien. Als we passeren groeten ze ons vriendelijk. Een stukje verder passeren we het bord van een grotere plaats: Neuvy-Saint-Sépulcre. We horen muziek en getoeter. Als we door de straten lopen zien we dat deze zijn afgezet met een hek en boven de weg hangen oranje vlaggetjes. "Oranje boven!", zing ik. In de verte hoor ik de fanfare: het lijkt wel Koningsdag in Nederland!
We naderen een kruispunt met versiering en op de hoek is een terras naast een café. Er is nog plaats en we bestellen koffie en thee.
Er verzamelt zich allemaal publiek en er komen verschillende muziekkorpsen voorbij. Zeer vermakelijk om te zien. Dan na een poosje komen ze terug met versierde wagens. Een showfanfare spreekt mij erg aan met de trompetten. Ik speelde vroeger ook trompet, speelde mee in een brassband en een fanfare en vond dat geweldig. Helaas vonden de mensen thuis het niet altijd gezellig, als ik m'n oefeningen toeterde. Ik heb m'n trompet vaak meegenomen naar een weiland in de buurt om daar lekker los te gaan.
Na deze prachtige traktatie wandelen we swingend verder. Het wandelen gaat ons goed af en voordat we er erg in hebben zijn we al in Cluis met een oude Romeinse vesting. We wandelen naar de kerk waar we afgesproken hebben en bellen met onze contactpersoon. Een mevrouw komt vrij vlot en laat ons binnen in de refuge. We betalen acht euro en krijgen de sleutel van dit leuke onderkomen met koelkast, gaststelletje, servies en bestek en stapelbedden boven.
Tegenover de kerk is een winkeltje open en daar willen we eten gaan kopen. Een charmante man stelt voor om eten voor ons te koken. De vrouw achter de kassa kijkt lachend toe. Ze spreken allebei goed Engels en ze blijken een echtpaar te zijn met een zoon en een dochter van twaalf en negen. We checken nog even of we echt goed begrepen hebben dat de man voor ons wil koken en het klopt. Voor elf euro per persoon maakt hij een maaltijd voor ons. Wij gaan akkoord en om acht uur brengen ze samen een heerlijke vers bereide maaltijd met boontjes, kalkoen, appelcrumble, een toetje, stokbrood, een kaasje in de vorm van een hartje en een lekkere fles wijn.
We genieten van onze maaltijd en de vrijheid die we hebben in ons eigen onderkomen.
We staan een beetje versteld van ons zelf dat we vandaag bijna zonder moeite meer dan zevenentwintig kilometer hebben gelopen. Samen lopen heeft als voordeel dat je meer afgeleid wordt. Morgen lopen we nog samen op, Leen gaat dinsdag al terug naar Nevers. Woensdag moet ze terug naar het ziekenhuis om het gips om haar hand te laten verwijderen.
Vanmorgen eten we ons ontbijt in de "eetzaal" annex vergaderruimte. En tegen half negen verlaten we het gebouw. La Châtre is een oud stadje met erg oude gebouwen. We pikken de route vlot op en het lopen gaat goed. Het weer ziet er goed uit. Na zo'n tien kilometer komen we uit bij een beekje, de Vauvre in Vognonnet. We bedenken dat we daar ergens maar een pauze moeten gaan houden. En tot onze verrassing zien we om een bocht een paradijselijk plekje aan het water onder treurwilgen. We stallen ons eten uit: de resten van de brioche, een halve stokbrood met honing en kaas, walnoten en stukjes chocola en thee: onze paasbrunch! We hebben geen paaseieren om te verstoppen, anders hadden we dat ook nog gedaan...
Er komen nog een aantal quadrijders langs die door het riviertje naar de overkant van de weg rijden, ze toeteren en zwaaien naar ons.
Na deze heerlijk maaltijd lopen we verder door het idyllische dorpje langs zandwegen en weilanden. Op een gegeven moment lopen we over stapstenen door de beek l'Aubord en komen uit op een weggetje in Le Pritemoux, een gehuchtje met een handvol boerderijtjes en huisjes. Een ouder echtpaar loopt voor ons, erg aandoenlijk om te zien. Als we passeren groeten ze ons vriendelijk. Een stukje verder passeren we het bord van een grotere plaats: Neuvy-Saint-Sépulcre. We horen muziek en getoeter. Als we door de straten lopen zien we dat deze zijn afgezet met een hek en boven de weg hangen oranje vlaggetjes. "Oranje boven!", zing ik. In de verte hoor ik de fanfare: het lijkt wel Koningsdag in Nederland!
We naderen een kruispunt met versiering en op de hoek is een terras naast een café. Er is nog plaats en we bestellen koffie en thee.
Er verzamelt zich allemaal publiek en er komen verschillende muziekkorpsen voorbij. Zeer vermakelijk om te zien. Dan na een poosje komen ze terug met versierde wagens. Een showfanfare spreekt mij erg aan met de trompetten. Ik speelde vroeger ook trompet, speelde mee in een brassband en een fanfare en vond dat geweldig. Helaas vonden de mensen thuis het niet altijd gezellig, als ik m'n oefeningen toeterde. Ik heb m'n trompet vaak meegenomen naar een weiland in de buurt om daar lekker los te gaan.
Na deze prachtige traktatie wandelen we swingend verder. Het wandelen gaat ons goed af en voordat we er erg in hebben zijn we al in Cluis met een oude Romeinse vesting. We wandelen naar de kerk waar we afgesproken hebben en bellen met onze contactpersoon. Een mevrouw komt vrij vlot en laat ons binnen in de refuge. We betalen acht euro en krijgen de sleutel van dit leuke onderkomen met koelkast, gaststelletje, servies en bestek en stapelbedden boven.
Tegenover de kerk is een winkeltje open en daar willen we eten gaan kopen. Een charmante man stelt voor om eten voor ons te koken. De vrouw achter de kassa kijkt lachend toe. Ze spreken allebei goed Engels en ze blijken een echtpaar te zijn met een zoon en een dochter van twaalf en negen. We checken nog even of we echt goed begrepen hebben dat de man voor ons wil koken en het klopt. Voor elf euro per persoon maakt hij een maaltijd voor ons. Wij gaan akkoord en om acht uur brengen ze samen een heerlijke vers bereide maaltijd met boontjes, kalkoen, appelcrumble, een toetje, stokbrood, een kaasje in de vorm van een hartje en een lekkere fles wijn.
We genieten van onze maaltijd en de vrijheid die we hebben in ons eigen onderkomen.
We staan een beetje versteld van ons zelf dat we vandaag bijna zonder moeite meer dan zevenentwintig kilometer hebben gelopen. Samen lopen heeft als voordeel dat je meer afgeleid wordt. Morgen lopen we nog samen op, Leen gaat dinsdag al terug naar Nevers. Woensdag moet ze terug naar het ziekenhuis om het gips om haar hand te laten verwijderen.
-
20 April 2014 - 23:23
Geertje:
Ik sta ook versteld van die 27 km., en wat heb je weer door een prachtig landschap gelopen.
Een goeie Tweede Paasdag gewenst. -
21 April 2014 - 08:35
Lydeke:
Gisteravond op de tv mooie reportage over aantal mensen die de tocht hebben gelopen. Beelden van onderweg, de aankomst en nu een jaar later. We moesten aan je denken. Goede tocht verder! -
21 April 2014 - 10:49
Tootje Surie:
Het blijft geweldig om jouw verhalen te lezen. Petra blijf genieten. Al die probleempjes waar je tegen aanloopt horen er gewoon bij. Je bedenkt ze en beleefd ze zelf. Je komt er bewuster en sterker uit. Ik leef erg met je mee. En leer je zo al aardig kennen. Knap hoor zo als je het allemaal doet. Heel veel groetjes Tootje -
21 April 2014 - 19:01
Jan Ten Bulte.:
Hoi Tineke ,
Wat fijn dat het allemaal goed gaat. Je hebt natuurlijk al weer
een heleboel Paashaasjes gezien vandaag (27 km) geweldig.
pas op dat je niet zelf het "haasje" wordt.
Ik heb bewondering en respekt voor je dat jij dit volhoudt
en wens je van harte een heel goede tocht verder.
Hartelijke groeten van ons ,
Betsy en jan.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
