Dag 111: Pellegrue-Saint-Hilaire de la Noaille(27
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
10 Mei 2014 | Frankrijk, Saint-Hilaire-de-la-Noaille
De nacht is rustig verlopen en tegen zevenen staan we op. Ik heb weer havermout ingeslagen en daar pakketjes van gemaakt met walnoten en kaneel en eet dat met een banaan en heet water. Een voedzaam ontbijt en het valt beter dan de witte stokbroodjes met jam. Maria griezelt er een beetje van en eet toch liever stokbrood.
Omstreeks half negen verlaten we het pand en lopen richting de oude kerk waar de organisatie van het feest van vandaag druk aan het opbouwen is. Het feest is een "eco"- feest. We zien veel leuke typen rondlopen. We lopen voorbij een "vreemde vogel" die op een kraanvogel lijkt, "grue" in het Frans.
Al snel verlaten we het plaatsje en lopen we weer tussen de wijngaarden. De beschrijving van de route klopt weer niet met de markering en dat is best lastig. We hebben het idee dat we omlopen. Van de wijngaarden lopen we langs een stukje bos en komen weer uit langs andere wijngaarden en uiteindelijk bij de abdij van Saint-Ferme. Een deel hiervan is kerk en een ander deel is nu het gemeentehuis met een bij gebouwtje met toeristeninformatie en een postkantoor. In Frankrijk zie je die voorzieningen veel bij elkaar en dan is de school vaak ook nog naast het gemeentehuis. Ik begreep dat de onderwijzer vroeger ook burgemeester was en hij was ook verantwoordelijk voor de post en informatie aan bezoekers.
We hebben een pauze en eten brood met kaas in de buitenlucht op het pleintje voor de abdij.
Vanaf Saint-Ferme lopen we naar Courures en hebben onderweg een prachtig zicht op de vallei van de Dropt. We lopen via een oud Kerkepad en over een boerenerf naar de kerk. We komen via een toegangshek met een overkapping bij de kerk met een kerkhof. Er is ook een buitentoilet en dat vinden we wel handig. Op de muren tussen de overkapping en het kerkhof, met uitzicht op de graven, gaan we zitten in de zon en eten en drinken weer wat om ons energieniveau op peil te houden.
Het lopen gaat goed, alhoewel ik last van mijn rechtervoet blijf houden en dat is niet fijn. Ik moet me daardoor wel goed blijven concentreren en m'n been zo ontspannen mogelijk neerzetten. Ook is het gewicht van de rugzak nu meer, omdat we proviand voor drie dagen meedragen met uitzondering van warm eten. Vandaag komen we namelijk geen winkel tegen en morgen is het zondag.
We gaan over een brug over de Dropt en zien een ruïne op een heuvel voor ons van het kasteel van Caze uit de zestiende eeuw, met mooi aangelegde tuin.
We maken een bocht en zien vanuit de heuvels op de vallei en Coutures waar we net nog een pauze hadden. Het geeft een machtig gevoel om zo langs Gods schepping te lopen en zo ver te kunnen kijken.
We steken een drukke weg over en lopen via een landweggetje naar Saint-Hilaire-de-la-Noaille. Via een omweg komen we bij het kerkje waar we afspraken met onze gastheer. Maria belt en tien minuten later worden we opgepikt. We worden naar een wijnboerderij gebracht en wandelen een gezellige woonkeuken binnen bij Serge en Bernadette.
We slapen samen op een kamer en ik mag op het tweepersoonsbed. Na een verkwikkende douche gaan we beneden thee drinken.
We gaan omstreeks acht uur eten en er komt nog een gast die vandaag zijn eerste parachutesprong heeft gemaakt in de buurt. Met elkaar zien we de video die gemaakt is.
Het wordt na achten dat we aan tafel zitten met de "springer" en zijn vrouw, de piloot en de instructeur met z'n vrouw en kind van twee. Dan zitten we met z'n tienen aan tafel. Het is één grote gezellige boel. Het eten is verrukkelijk en de wijn vloeit rijkelijk. Wat een gezellige Franse bedoening hier. Wij mogen om half tien van tafel en beneden wordt gezellig doorgetafeld.
Omstreeks half negen verlaten we het pand en lopen richting de oude kerk waar de organisatie van het feest van vandaag druk aan het opbouwen is. Het feest is een "eco"- feest. We zien veel leuke typen rondlopen. We lopen voorbij een "vreemde vogel" die op een kraanvogel lijkt, "grue" in het Frans.
Al snel verlaten we het plaatsje en lopen we weer tussen de wijngaarden. De beschrijving van de route klopt weer niet met de markering en dat is best lastig. We hebben het idee dat we omlopen. Van de wijngaarden lopen we langs een stukje bos en komen weer uit langs andere wijngaarden en uiteindelijk bij de abdij van Saint-Ferme. Een deel hiervan is kerk en een ander deel is nu het gemeentehuis met een bij gebouwtje met toeristeninformatie en een postkantoor. In Frankrijk zie je die voorzieningen veel bij elkaar en dan is de school vaak ook nog naast het gemeentehuis. Ik begreep dat de onderwijzer vroeger ook burgemeester was en hij was ook verantwoordelijk voor de post en informatie aan bezoekers.
We hebben een pauze en eten brood met kaas in de buitenlucht op het pleintje voor de abdij.
Vanaf Saint-Ferme lopen we naar Courures en hebben onderweg een prachtig zicht op de vallei van de Dropt. We lopen via een oud Kerkepad en over een boerenerf naar de kerk. We komen via een toegangshek met een overkapping bij de kerk met een kerkhof. Er is ook een buitentoilet en dat vinden we wel handig. Op de muren tussen de overkapping en het kerkhof, met uitzicht op de graven, gaan we zitten in de zon en eten en drinken weer wat om ons energieniveau op peil te houden.
Het lopen gaat goed, alhoewel ik last van mijn rechtervoet blijf houden en dat is niet fijn. Ik moet me daardoor wel goed blijven concentreren en m'n been zo ontspannen mogelijk neerzetten. Ook is het gewicht van de rugzak nu meer, omdat we proviand voor drie dagen meedragen met uitzondering van warm eten. Vandaag komen we namelijk geen winkel tegen en morgen is het zondag.
We gaan over een brug over de Dropt en zien een ruïne op een heuvel voor ons van het kasteel van Caze uit de zestiende eeuw, met mooi aangelegde tuin.
We maken een bocht en zien vanuit de heuvels op de vallei en Coutures waar we net nog een pauze hadden. Het geeft een machtig gevoel om zo langs Gods schepping te lopen en zo ver te kunnen kijken.
We steken een drukke weg over en lopen via een landweggetje naar Saint-Hilaire-de-la-Noaille. Via een omweg komen we bij het kerkje waar we afspraken met onze gastheer. Maria belt en tien minuten later worden we opgepikt. We worden naar een wijnboerderij gebracht en wandelen een gezellige woonkeuken binnen bij Serge en Bernadette.
We slapen samen op een kamer en ik mag op het tweepersoonsbed. Na een verkwikkende douche gaan we beneden thee drinken.
We gaan omstreeks acht uur eten en er komt nog een gast die vandaag zijn eerste parachutesprong heeft gemaakt in de buurt. Met elkaar zien we de video die gemaakt is.
Het wordt na achten dat we aan tafel zitten met de "springer" en zijn vrouw, de piloot en de instructeur met z'n vrouw en kind van twee. Dan zitten we met z'n tienen aan tafel. Het is één grote gezellige boel. Het eten is verrukkelijk en de wijn vloeit rijkelijk. Wat een gezellige Franse bedoening hier. Wij mogen om half tien van tafel en beneden wordt gezellig doorgetafeld.
-
10 Mei 2014 - 22:24
Lydeke:
Terwijl half Nederland op de bank zit om te kijken naar het Eurovisie Songfestival zit jij in een ritme van lopen, slapen en nadenken over de wezenlijke dingen van het leven. Iedere dag lezend over je belevenissen besef ik hoe intens jou dagen zijn en hoe oppervlakkig het 'normale' leven hier soms doorgaat... -
10 Mei 2014 - 23:17
Margriet:
Hai Petra,
Weer een mooie tocht vandaag met een gezellige afsluiting. Genieten dus, ook weer voor ons. Ik hoop dat je niet teveel last blijft houden van je voet. Morgen weer een goede reis toegewenst, op weg naar de Spaanse grens. Veel succes! -
10 Mei 2014 - 23:31
Geertje:
Ze kan naast goed lopen ook goed schrijven, je hebt van die dubbeltalenten...
Leuk hè, dat er HEEL VEEL levens zijn. En manieren om die levens te leven. En vrije keuzes, en..en..
Ik moet er nl. niet aan denken in jouw schoenen te staan, Petra.
Wel juich ik je onderneming van harte toe.
Vanmorgen nog een Belgisch meisje uitgezwaaid die van Gent naar Kopenhagen fietst.
Beterschap met je rechtervoet, Petra.
Liefs Geertje -
11 Mei 2014 - 15:46
Corrie:
Hoi petra, wat zul jij je in de zevende hemel voelen. Prachtige verhalen en foto's. Heerlijk om alle beslommeringen van de dagelijkse " normale" omstandigheden achter je te laten en juist alleen maar aan het moment van nu te denken. Wat een bevrijding lijkt mij dat. Ik geniet van je verhalen en voel het steeds meer borrelen bij mezelf. Veel succes met je reis, geniet er volop van!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
