Dag 114: Abdij Rivet
Blijf op de hoogte en volg Petra N.
13 Mei 2014 | Frankrijk, Brannens
Na bijna 4 maanden en 2000 km wandelen vanuit "het hoge noorden" eindigt mijn mooie avontuur voorlopig op deze rustige plek. Dag 112, was heel toepasselijk, de dag dat de alarmbellen afgingen. Tot hier en niet verder...
Ondanks de medicatie houd ik behoorlijk veel pijn aan m'n voet, alsof er een voortdurende snijdende kramp in zit.
Ik kan hier een week blijven en wat dan? Als ik realistisch ben lijkt het mij erg onverstandig om dan met 12 kg op mijn rug op te bouwen. Dat zou ik thuis ook niet doen.
Ik zou dan moeten regelen dat mensen mij halen en brengen als ik zonder rugzak enkele kilometers loop. Erg lastig...
En op die manier duurt het ook langer dan zes maanden en dat vind ik echt te lang om weg van huis te zijn. Ik vind vier maanden al erg lang.
Het wordt ook steeds warmer de komende maanden, iets waarin ik niet goed kan functioneren.
En juli en augustus schijnt het bijzonder druk te zijn op de camino met mensen die korte afstanden lopen en vaak zonder rugzak.
Dus: de lange tijd die het nog gaat duren, samen met het seizoen en de drukte maakt dat ik besluit om nu voorlopig te stoppen.
Ik kan dan thuis rustig werken aan mijn herstel en me voorbereiden op het vervolg.
Tot nu toe heb ik enorm veel geleerd tijdens deze tocht. Ik wil jullie allemaal bedanken voor de steun, tips en confrontaties.
Ik zie erg uit naar het weerzien met Hilbrand, onze kinderen, mijn moeder en zusje en alle anderen die me dierbaar zijn!
Vanavond liet ik de Engels-sprekende zuster weten dat ik heb besloten naar huis te gaan. Ik vertelde haar dat ik veel liefde op m'n pad ben tegengekomen en dat de liefde steeds meer heelde. Ze knuffelde me weer heel teder en ging in stilte bidden terwijl we elkaar vasthielden. Ze vertelde dat zij en haar zusters voor me bidden en ze hoopt dat ik volgend jaar weer kom... Houd het dan maar es droog, als zo'n engel je dan vasthoud en zo lief voor je is...
Van de weblog van Harry Rullmann uit Nijmegen, de pelgrim waar ik dag 19 en 20 op zijn uitnodiging verbleef heb ik het volgende gedicht:
"Ik ben de vreemde…
Waarom blijf je vragen:
God, waar ben Je? Waarom blijf Je weg, laat Je mij alleen?
Ik heb je nooit verlaten, loop met je te praten
in de mensen om je heen.
Waarom blijf je zingen:
God, waar woon Je? Hoe luid Je adres of telefoon?
Geen huis kan mij ooit binden.
Jij, jij kunt me vinden: in je hart is waar ik woon.
Waarom blijf je zeggen:
“Kwam de dag maar dat God als een mens
hier voor mij zou staan?”
Ik sta al dagelijks voor je, spreek je aan en hoor je.
Waarom kijk je mij niet aan?
Want…
Ik ben de vreemde die je in je vrienden tegenkomt.
Ik ben de ander die in trein en bussen naast je stond.
De onbekende die je ongevraagd begroet,
de stem van stilte die je in jezelf ontmoet."
Ondanks de medicatie houd ik behoorlijk veel pijn aan m'n voet, alsof er een voortdurende snijdende kramp in zit.
Ik kan hier een week blijven en wat dan? Als ik realistisch ben lijkt het mij erg onverstandig om dan met 12 kg op mijn rug op te bouwen. Dat zou ik thuis ook niet doen.
Ik zou dan moeten regelen dat mensen mij halen en brengen als ik zonder rugzak enkele kilometers loop. Erg lastig...
En op die manier duurt het ook langer dan zes maanden en dat vind ik echt te lang om weg van huis te zijn. Ik vind vier maanden al erg lang.
Het wordt ook steeds warmer de komende maanden, iets waarin ik niet goed kan functioneren.
En juli en augustus schijnt het bijzonder druk te zijn op de camino met mensen die korte afstanden lopen en vaak zonder rugzak.
Dus: de lange tijd die het nog gaat duren, samen met het seizoen en de drukte maakt dat ik besluit om nu voorlopig te stoppen.
Ik kan dan thuis rustig werken aan mijn herstel en me voorbereiden op het vervolg.
Tot nu toe heb ik enorm veel geleerd tijdens deze tocht. Ik wil jullie allemaal bedanken voor de steun, tips en confrontaties.
Ik zie erg uit naar het weerzien met Hilbrand, onze kinderen, mijn moeder en zusje en alle anderen die me dierbaar zijn!
Vanavond liet ik de Engels-sprekende zuster weten dat ik heb besloten naar huis te gaan. Ik vertelde haar dat ik veel liefde op m'n pad ben tegengekomen en dat de liefde steeds meer heelde. Ze knuffelde me weer heel teder en ging in stilte bidden terwijl we elkaar vasthielden. Ze vertelde dat zij en haar zusters voor me bidden en ze hoopt dat ik volgend jaar weer kom... Houd het dan maar es droog, als zo'n engel je dan vasthoud en zo lief voor je is...
Van de weblog van Harry Rullmann uit Nijmegen, de pelgrim waar ik dag 19 en 20 op zijn uitnodiging verbleef heb ik het volgende gedicht:
"Ik ben de vreemde…
Waarom blijf je vragen:
God, waar ben Je? Waarom blijf Je weg, laat Je mij alleen?
Ik heb je nooit verlaten, loop met je te praten
in de mensen om je heen.
Waarom blijf je zingen:
God, waar woon Je? Hoe luid Je adres of telefoon?
Geen huis kan mij ooit binden.
Jij, jij kunt me vinden: in je hart is waar ik woon.
Waarom blijf je zeggen:
“Kwam de dag maar dat God als een mens
hier voor mij zou staan?”
Ik sta al dagelijks voor je, spreek je aan en hoor je.
Waarom kijk je mij niet aan?
Want…
Ik ben de vreemde die je in je vrienden tegenkomt.
Ik ben de ander die in trein en bussen naast je stond.
De onbekende die je ongevraagd begroet,
de stem van stilte die je in jezelf ontmoet."
-
13 Mei 2014 - 22:51
Geesje:
Dag Petra, erg jammer dat je het niet in 1 keer af kan maken maar luisteren naar je lichaam is beter. We hebben genoten van je verhalen en hopen dat je het later weer op kan pakken.
Geniet van het thuis zijn en misschien zien we je nog eens.
Groetjes, Geesje -
13 Mei 2014 - 22:57
Marian :
respect Petra. hele goede genezing en superfijne thuiskoms. dikke tuut. Marian.
-
13 Mei 2014 - 23:06
Baukje:
lieve Petra wat is dit een goed besluit, liefs dikke knuffel van tante baukje -
13 Mei 2014 - 23:12
Pylger Andrys:
Hoi Petra, der bin ik efkes stil fan, foaral fan dat gedicht. Kom goed thús, in oare kear wer fjirder! Wa wit komme wy elkoar noch ris tsjin! Ik ha yn ieder gefal genoaten fan dyn ferhalen. It giet dy goed! -
13 Mei 2014 - 23:14
Diddy:
Hoi Petra, knap dat je dit besluit hebt genomen. Denk aan je eigen gezondheid, verstandige beslissing denk ik. Misschien deze herfst weer verder, dan is het weer wat koeler en misschien weer rustiger op je 'pad'.
Elke avond moest ik even je geweldig, levendig verslag lezen en de prachtige foto's bekijken, dan kon ik met een gerust hart slapen als ik wist dat je weer een goed onderkomen had.
Ik wens je een goede reis naar huis en hoop je snel weer te zien.
Dikke knuffel en een voorspoedig herstel van je voet, diddy -
13 Mei 2014 - 23:19
Martha:
Je hebt het ontzettend goed gedaan, die 2000 km! En nu neem je weloverwogen en wijs je besluit. Het weerzien met je geliefden zal zoet smaken in deze bittere omstandigheden.
Stiekem vind ik het natuurlijk best fijn om m'n buurvriendin weer te zien voor ik verhuis...
Liefs, Martha -
13 Mei 2014 - 23:19
Liana:
Jammer dat het niet lukt om in 1x door te lopen, maar het is je gezondheid niet waard.
Je hebt al een pracht van een tocht gemaakt en heel veel ervaring opgedaan van het onderweg zijn. Dat neemt niemand je meer af.
Als Jacobus het wil komt je kans nog wel om het af te maken. :)
Je familie zal blij zijn om je in de armen te sluiten.
Ik wens je een goede thuisreis en beterschap voor je onderdanen.
Bedankt voor je mooie verslagen.
Groetjes -
13 Mei 2014 - 23:48
Alice:
Lieve Petra,
Een wijs besluit, maar daarom niet minder pijnlijk. Loslaten van een voornemen doe je niet zomaar. Even slikken lijkt me. Je bent een heel eind gekomen dat wel!!
Samen met Hilbrand de tocht afmaken is mogelijk een idee. Misschien wel de bedoeling? Van wie? Maakt niet uit. Maar de vraag is dit toeval? Dat houdt mij nu bezig. Liefs Alice -
14 Mei 2014 - 00:12
Elisabeth:
Ha Petra,
Ach wat jammer dat het niet verder gaat lukken maar het gaat zoals het gaat en ook thuis ben je onderweg... laat nu achter wat je achter wilt laten en neem mee wat waardevol voor je was en is, een volgende keer kun je daar mooi verder op borduren! Graag volg ik je dan weer want je mooie verhalen zullen zeker, en niet alleen door mij, gemist worden. Maar het is ook heel goed om naar je lijf te luisteren.
Van harte beterschap, het komt vast allemaal weer goed,
lieve groet,
Elisabeth -
14 Mei 2014 - 00:16
Geertje:
Droef, en het is.
Helder ben jij.
Perspectief kantelt.
Ik ben stil.
Zie je, voel je.
Liefs Geertje -
14 Mei 2014 - 00:48
Tootje:
Meid, meid wat zal je het moeilijk hebben. Ik kan me voorstellen dat je even niet over wandelen wilt hebben. Als je eenmaal thuis bent zal het je verbazen wat dat allemaal met je doet. Kijk daar nu naar uit zo dat je er straks van kan genieten. We spreken elkaar wel weer. Je bent altijd welkom.
Groetjes. -
14 Mei 2014 - 00:56
Joris:
Beste Petra,
Als het ergens een mooie plaats is om je pelgrimstocht te onderbreken, dan is het wel de Abdij van Rivet. Bij de rust van de zusters neem je de beslissing die jij alleen kan nemen. Je hebt de hele tocht naar je eigen lichaam geluisterd en gedaan wat je moest doen en dat was goed. Natuurlijk leef ik vooral mee met dat gedeelte van jou dat zegt: jammer dat het nu hier even stopt. Maar het resterende deel gaat zeker lukken. De abdij is ook een mooie plek om later opnieuw te starten. Is zuster Lucienne nog steeds de gastenzuster, die ook zo mooi kan zingen in de vieringen?
Een goede thuisreis! Daar valt je zeker een warm welkom ten deel. Je mag zeker een heel goed gevoel hebben bij wat je tot nu toe hebt gedaan. Ik zal je stukje iedere avond missen.
Hartelijke groet, Joris.
-
14 Mei 2014 - 06:12
Matty:
Hoi Petra
Je hebt de juiste beslissing genomen.
Ik wens je goed herstel en het allerbeste.
Ik heb ontzettend genoten van je verhalen.
Het ga je goed en wellicht volgend jaar het vervolg!
Groeten uit Lisse. Matty. -
14 Mei 2014 - 07:27
Minke:
lieve Petra
Wat een moedig maar ook droevig besluit heb je genomen ,en 2000km er op zitten ik maak een diepe buiging voor je ,je hebt zoveel moois gezien en zoveel lieve mensen ontmoet dat kan niemand je afnemen en thuis wacht er ook zoveel liefde weer op je dan zal je herstel ook snel gaan.
Het laatste stukje tocht komt nog wel dat ga je zeker volbrengen
liefs van Seije en Minke we zien er ook naar uit om je weer te zien ,maar gauw eens even een dag langs komen -
14 Mei 2014 - 07:27
Margreet Marquenie.:
Lieve Petra
Wat jammer dat je nu moet stoppen van wegen de blesure.
Maar je gezondheid gaat toch voor.
Ik heb erg genoten van je verhaaltjes ik heb elke dag je verslag gelezen.
Ik hoop dat ik je nog een keer zie als je weer in Nederland ben.
Rust nu eerst maar goed uit.
Petra ik wens je een goede terug reis en misschien tot gauw.
Heel heel veel lieve groetjes van Margreet.
-
14 Mei 2014 - 07:53
Rob:
112 dagen uitkijken naar jouw verslag. De dagelijkse routine komt (voorlopig!) tot een einde. Sterkte met je herstel. -
14 Mei 2014 - 08:29
Rian:
Petra, je kent me niet, ik heb je reis gevolgd vanachter de computer.
Het alleen op weg gaan en het komen tot waar je nu bent is ook je Camino. Het eindpunt hoeft niet perse Santiago te zijn... dat komt later nog wel.
En de Camino heeft je al wel een belangrijke les laten zien; niet aan jezelf of je kunnen voorbij gaan want dan wordt je terug gefloten!
Maar dat is een les voor ons allemaal, soms een moeilijke les...
Knap dat je de beslissing hebt genomen, sterkte en wel thuis! -
14 Mei 2014 - 08:32
Paul Van Den Heuvel:
Met tranen lees ik dit bericht...
Erg jammer dat het fysiek nu niet meer kan...
Ik hoop dat je snel geneest.
En wie weet kan je het na seizoen lopen...
Knuffel en goede reis -
14 Mei 2014 - 08:55
Baukje:
lieve Petra wat is dit een goed besluit,heb even geen woorden jammer voor jou maarhoop je gauw te zien liefs tante baukje -
14 Mei 2014 - 09:21
Dieuwke:
Lieve Petra, Een goed overwogen besluit. Maar wat zal het pijn doen.........
Over loslaten gesproken, is dit echter niet de ultieme vorm?
Maar net zoals je thuisfront op je wacht doet de Camino dat ook.
Herstel kost tijd. Tijd waarin je weer de steun zult krijgen van hen die je het dierbaarst zijn.
Wij zullen je missen.
Veel liefs, Inego en Dieuwke -
14 Mei 2014 - 10:41
Frouke En Rinske:
lieve Petra!
we hebben elke dag van je verslag en mooie foto,s genoten.
heel jammer voor je dat het hier voorlopig stopt.
maar met jou doorzettings vermogen gaat het heus nog wel lukken.
en thuis ligt weer een andere taak op je te wachten.
de groeten aan hilbrant en je zonen.
-
14 Mei 2014 - 10:43
Harry Rullmann:
Beste Petra,
Natuurlijk een teleurstelling als je Santiago als einddoel hebt, en "al na 2000 km" moet stoppen. Maar zoals het gezegde luidt: het gaat om het onderweg zijn, en niet om het aankomen. Je hebt 4 prachtige maanden beleefd, mooie ontmoetingen gehad, stille kilometers om alle stappen in je leven te overdenken, en tegenslag overwonnen. Dat pakt niemand je meer af.
Heimwee is geen negatief maar een positief gevoel, het geeft aan hoe goed je het thuis hebt en hoe gehecht je bent aan je familie. Maak je geen zorgen over dat laatste stukje naar Santiago, dat komt later nog wel eens.
Met veel respect voor je prestatie, vriendelijke groet, Harry -
14 Mei 2014 - 11:11
Joke Lam:
Heel jammer natuurlijk maar je gezondheid is het belangrijkst. Natuurlijk ga je het afmaken zie dit als een pauze. Veel sterkte met je voet. we zullen je missen!
lieve groet
Joke en Jaap
-
14 Mei 2014 - 11:30
Annette:
Lieve Petra,
Wat een domper dat je de tocht niet in 1 keer kunt afmaken. Misschien met Hilbrand zoals een schrijver hierboven opperde?
Het is geweldig dat je 2000 km hebt gelopen veelal in je eentje. Ik weet nog dat je vroeger wel wilde wandelen maar niet alleen. Zo zie je van een meisje naar een fantastische vrouw. Respect wat je allemaal hebt bereikt in je leven. Sterkte met het revalideren en groeten thuis.
Liefs Annette. -
14 Mei 2014 - 13:08
Klazien:
Petra, dit is het beste besluit wat je kon nemen. De camino blijft.... Jij krijgt de kans wel om die te voleinden, sterk ben je, dat heb je al laten zien. Het is ook nogal niet niks, per dag soms 30 km. te lopen.
Ik kan me indenken dat je heel erg heb getwijfeld, wat de juiste weg was. Maar je voet is nu vele malen belangrijker. Fijn toch ook om weer naar huis te gaan, nu je daarvoor (noodgedwongen) hebt gekozen ;)
Dat gedicht ga ik knippen en plakken, zo mooi!
Sterkte met je herstel en alvast een goeie thuis komst!
groet van Klazien
-
14 Mei 2014 - 13:43
Gretha Rotensen:
Dag Petra,
Vanaf het begin, heb ik je camino gevolgd en krijg daardoor het gevoel dat ik je ken. Maar we hebben elkaar nooit ontmoet. Jammer dat er een onverwacht eind is gekomen aan je lange voettocht. Ik zal je verhalen missen! Ik wil je dan ook graag heel hartelijk bedanken voor je vele verhalen en wens je beterschap en alle goeds toe.
Hartelijke groet, van een plaatsgenoot van je.
-
14 Mei 2014 - 14:02
Joke Bos:
Beste Petra,
Je houdt nu nog een mooie afstand tegoed om naar uit te kijken. Je hebt een prachtige afstand afgelegd, 2000 km bijzonder levenspad. Ik ben ervan overtuigd dat je, wanneer je weer lekker thuis bent, een zelfde soort gevoel van heimwee zult hebben naar de camino, als nu naar huis. Niet HETzelfde, maar wel EENzelfde. Verlangen naar iets moois, wie wil dat nou niet hebben. Vasthouden en loslaten, het ligt vlak naast elkaar, en: 'Alles sal rech kom'!!!
Groetjes, en tot ziens: someday, somewhere, somehow, Joke en Andries Bos -
14 Mei 2014 - 14:20
Diena:
Lieve Petra,
Wat een moeilijke beslissing moest je nemen. Maar zoals altijd ga je op je gevoel af en dat is het juiste!
Het is lastig als je door een blessure verplicht moet stoppen maar het positieve is dat je Hilbrand en je kinderen snel weer zult zien. Het laatste stuk maak jij nog wel af je weet nu wat je te wachten staat, het komt goed.
Veel beterschap en een dikke knuffel van ons allen!
Veel liefs van de Vosjes. -
14 Mei 2014 - 14:34
Bertine Strijker:
Hallo Petra,
Jammer dat je er mee moet stoppen.
Heb elk verslag met veel plezier gelezen.
Hoop als je volgend jaar verder gaat naar S.d C.
Beterschap en geniet maar weer van je gezin.
Groetjes
Bertine -
14 Mei 2014 - 15:48
Jan Schürmann:
Hallo Petra,
Sterkte met het verwerken van de tegenslag van een blessure.
Een peesontsteking welke plotseling opkomt en echt rust nodig heeft om te genezen.
Het gemene is dat bij warmlopen de pijn overgaat en vervolgens weer extra hard terugkomt.
Bereid je terugreis goed voor.
Wieltjes onder je rugzak....
Vliegtuig vanaf Bordeaux?
Probeer met een treinreis via Parijs te voorkomen.
Overstappen in Parijs vergt veel loopwerk en afdalen via de trappen en vervolgens weer de trappen oplopen.
(Als je dit echt rustig wilt doen neem dan 2 uur voor deze overstap!)
Toch met de trein ga dan Bordeaux-Lille-Brussel-Amsterdam.
Bon Courage,
Jan Schürmann
-
14 Mei 2014 - 17:52
Marieke:
Beste Petra ik wil je veel sterkte wensen met je herstel en je ongelofelijk bedanken voor je prachtige verhaal. Bij mij kriebelt de grote reis ook en ik ben in een slechte conditie. Jouw verhaal moedigt mij aan om het niet op te geven en steeds te blijven kijken naar wat wel kan en past en naar de prachtige aarde om je heen. Je bent een bron van inspiratie.
Stoppen is lastig, er is verlangen. Terugkomen straks op de plek waar je moest stoppen is zoet en spannend tegelijk. Neem je tijd, geniet van alle dierbaren en Ik verheug me nu al op jouw vervolg.
Warme groet
mariekekoning.waarbenjij.nu -
14 Mei 2014 - 17:59
Nanning En Lucy Koning:
Dag Petra,
Je hebt een weloverwogen en wijs besluit genomen. Nu moet je eerst stoppen, fysiek gaat
het niet meer, nu eerst je benen rust gunnen en goed herstellen.
En wat is het fijn dat je naar een warm nest kunt gaan!
We hebben genoten van je verhalen, foto's en ontmoetingen. Dank je wel.
Wat heb je het fantastisch gedaan, diepe bewondering!
We wensen je een goede terugreis en een voorspoedig en goed herstel.
Groet uit Hoogeveen -
14 Mei 2014 - 18:00
Lydeke:
Dag lieve Petra,
Wat vervelend dat je moet stoppen. Wel verstandig, maar je wil zo graag...
Wat een prachtig gedicht!
Een veilige thuisreis toegewenst!
Meine & Lydeke -
14 Mei 2014 - 22:30
Rudy Van Lakwijk:
Hoi Petra,
Diep respect voor je wijze onontkoombaar besluit.
Soms wint verstand van het hart, maar ik baal wel voor je.
Misschien moet het ook wel zo zijn, is het voorbestemd.
Neem in ieder geval de tijd om goed te herstellen. Ik wens je alle goeds daarbij en van harte beterschap.
En jou kennende ga je jouw missie daarna gewoon volbrengen!
Het allerbeste, een goeie terugreis en groetjes,
Rudy
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
